inwazyjny rak płaskonabłonkowy

Inwazyjny rak płaskonabłonkowy (squamous cell carcinoma, SCC) to nowotwór złośliwy wywodzący się z komórek nabłonka płaskiego. Charakteryzuje się naciekaniem podścieliska i zdolnością do tworzenia przerzutów. W zależności od lokalizacji może dotyczyć skóry, błon śluzowych jamy ustnej, gardła, krtani, przełyku, szyjki macicy, płuc i innych narządów.

Czynniki ryzyka rozwoju inwazyjnego raka płaskonabłonkowego obejmują ekspozycję na promieniowanie UV, przewlekłe stany zapalne, palenie tytoniu, spożywanie alkoholu, infekcje HPV oraz immunosupresję. Histopatologicznie charakteryzuje się obecnością atypowych keratynocytów naciekających podścielisko, formowaniem perełek rogowych oraz różnym stopniem zróżnicowania komórkowego.

Diagnostyka inwazyjnego raka płaskonabłonkowego opiera się na badaniu klinicznym, histopatologicznym materiału biopsyjnego oraz badaniach obrazowych oceniających zaawansowanie procesu nowotworowego. Leczenie zależy od lokalizacji, stopnia zaawansowania oraz stanu ogólnego pacjenta i może obejmować chirurgiczne wycięcie zmiany, radioterapię, chemioterapię lub terapię skojarzoną.

Rokowanie w inwazyjnym raku płaskonabłonkowym zależy od wielu czynników, w tym lokalizacji guza, stopnia zaawansowania klinicznego, głębokości naciekania, zajęcia regionalnych węzłów chłonnych oraz obecności przerzutów odległych. Wczesne wykrycie i leczenie znacząco poprawiają wyniki terapeutyczne i przeżywalność pacjentów.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl