farmakoterapia osteoporozy

Farmakoterapia osteoporozy obejmuje szereg leków stosowanych w celu zwiększenia gęstości mineralnej kości (BMD) oraz redukcji ryzyka złamań osteoporotycznych. Główne grupy leków to bisfosfoniany (alendronian, rizedronian, zoledronian), które hamują resorpcję kości poprzez wpływ na osteoklasty, denosumab – przeciwciało monoklonalne blokujące aktywator receptora RANKL, oraz romosozumab – przeciwciało monoklonalne przeciwko sklerostynie.

Leczenie anaboliczne stymulujące tworzenie kości obejmuje teryparatyd (rekombinowany fragment ludzkiego parathormonu) oraz abaloparatyd. Selektywne modulatory receptora estrogenowego (SERM) takie jak raloksyfen czy bazedoksyfen stanowią opcję dla kobiet po menopauzie. W niektórych przypadkach stosuje się również hormonalną terapię zastępczą, choć jej długotrwałe stosowanie budzi kontrowersje z powodu potencjalnych działań niepożądanych.

Suplementacja wapnia (1000-1200 mg dziennie) i witaminy D (800-2000 IU dziennie) stanowi podstawę leczenia wspomagającego farmakoterapię osteoporozy. Wybór leku zależy od indywidualnych czynników pacjenta, w tym wieku, płci, nasilenia osteoporozy, ryzyka złamań, chorób współistniejących oraz preferencji dotyczących drogi podania. Skuteczność terapii powinna być monitorowana poprzez pomiary BMD oraz markery biochemiczne metabolizmu kostnego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl