schorzenie metaboliczne kości
Schorzenia metaboliczne kości to grupa zaburzeń charakteryzujących się nieprawidłowościami w metabolizmie kostnym, które prowadzą do zmian w strukturze, wytrzymałości i mineralizacji tkanki kostnej. Do najczęstszych schorzeń z tej grupy należy osteoporoza, osteomalacja, choroba Pageta oraz osteodystrofia nerkowa.
Osteoporoza, najczęstsze schorzenie metaboliczne kości, charakteryzuje się zmniejszoną gęstością mineralną kości oraz zaburzeniami mikroarchitektury tkanki kostnej, co prowadzi do zwiększonej podatności na złamania. Osteomalacja wynika z niedoboru witaminy D i zaburzeń mineralizacji macierzy kostnej, co objawia się bólem kości i zwiększonym ryzykiem złamań.
Choroba Pageta to schorzenie charakteryzujące się nieprawidłową przebudową kości, prowadzącą do deformacji i osłabienia struktury kostnej. Osteodystrofia nerkowa rozwija się u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek w wyniku zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej i nieprawidłowej aktywności przytarczyc.
Diagnostyka schorzeń metabolicznych kości obejmuje badania biochemiczne (markery obrotu kostnego, poziom wapnia, fosforu, PTH, witaminy D), badania densytometryczne oceniające gęstość mineralną kości (BMD) oraz w wybranych przypadkach badania obrazowe (RTG, TK, MRI) i biopsję kości. Leczenie jest ukierunkowane na przyczynę schorzenia i obejmuje suplementację wapnia i witaminy D, leki antyresorpcyjne (bisfosfoniany, denosumab), leki anaboliczne oraz leczenie chorób współistniejących.