sulfobromoftaleina

Sulfobromoftaleina (BSP, bromosulfoftaleina) to organiczny związek chemiczny stosowany historycznie jako barwnik diagnostyczny w testach oceniających funkcję wątroby. Po dożylnym podaniu wiąże się z albuminami osocza, a następnie jest wychwytywana przez hepatocyty, gdzie ulega koniugacji z glutationem i wydzielana do żółci.

Test z użyciem sulfobromoftaleiny był wykorzystywany do oceny wydolności wątroby poprzez pomiar szybkości klirensu barwnika z krwi. Podwyższone stężenie BSP w osoczu po 45 minutach od podania wskazywało na zaburzenia funkcji wątroby, zwłaszcza w zakresie transportu anionów organicznych lub wydzielania żółci.

Obecnie sulfobromoftaleina została w większości zastąpiona przez nowocześniejsze metody diagnostyczne, takie jak pomiary stężenia enzymów wątrobowych (ALT, AST, ALP), bilirubiny czy badania obrazowe. Wyparcie BSP z praktyki klinicznej wynikało głównie z ryzyka wystąpienia reakcji alergicznych, w tym reakcji anafilaktycznych, oraz dostępności bezpieczniejszych i dokładniejszych metod oceny funkcji wątroby.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl