farmakokinetyka milrynonu

Farmakokinetyka milrynonu dotyczy procesów wchłaniania, dystrybucji, metabolizmu i wydalania tego leku z organizmu. Milrynon jest inhibitorem fosfodiesterazy III stosowanym w leczeniu ostrej niewydolności serca, działającym inotropowo dodatnio i rozszerzającym naczynia.

Po podaniu dożylnym milrynon charakteryzuje się szybkim początkiem działania (2-5 minut) i względnie krótkim czasem półtrwania wynoszącym 1,5-2,5 godziny. Objętość dystrybucji wynosi około 0,3-0,4 l/kg, a wiązanie z białkami osocza jest na poziomie 70-90%. Lek jest głównie wydalany przez nerki, przy czym około 80-85% podanej dawki jest wydalane w postaci niezmienionej w moczu.

U pacjentów z niewydolnością nerek klirens milrynonu jest znacznie zmniejszony, co wymaga redukcji dawki. Podobnie u osób starszych obserwuje się wydłużony czas półtrwania leku. Nie obserwuje się istotnych interakcji farmakokinetycznych z innymi często stosowanymi lekami kardiologicznymi, co czyni milrynon względnie bezpiecznym pod względem potencjalnych interakcji lekowych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Corotrope 1 mg/ml

Milrynon wykazuje stabilne parametry farmakokinetyczne u dorosłych z niewydolnością serca, z objętością dystrybucji wynoszącą 0,38-0,45 l/kg mc., okresem półtrwania eliminacji 2,3-2,6 godziny oraz klirensem 0,13-0,14 l/kg mc./godz. Stężenia terapeutyczne mieszczą się w zakresie 70-400 ng/ml, a ponad 70% leku wiąże się z białkami osocza. Eliminacja odbywa się głównie przez nerki, z klirensem nerkowym około 0,3 l/min, co wskazuje na aktywne wydzielanie. Po podaniu doustnym 83% leku wydalane jest w postaci niezmienionej, a 12% jako O-glukuronian, co świadczy o minimalnym metabolizmie wątrobowym. Parametry farmakokinetyczne są niezależne od dawki, choć AUC rośnie proporcjonalnie do dawki.
AUC, farmakokinetyka milrynonu, filtracja kłębuszkowa, klirens, klirens nerkowy, metabolizm wątrobowy, milrynon, niewydolność serca, O-glukuronid, objętość dystrybucji, okres półtrwania, operacja kardiochirurgiczna, przetrwały przewód tętniczy, stężenie osoczowe, wcześniak, wiązanie z białkami osocza, wlew dożylny, wydzielanie nerkowe, zaburzenie hemodynamiczne
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Corotrope 1 mg/ml

Corotrope (milrynon) w stężeniu 1 mg/ml, podawany dożylnie, jest wskazany do krótkotrwałej terapii niewydolności krążenia u dorosłych i dzieci. U dorosłych stosuje się go głównie w zespołach małego rzutu po zabiegach kardiochirurgicznych, gdzie konieczne jest szybkie zwiększenie kurczliwości mięśnia sercowego i poprawa hemodynamiki. W pediatrii Corotrope jest zarezerwowany dla ciężkiej zastoinowej niewydolności serca opornej na standardowe leczenie (glikozydy nasercowe, diuretyki, leki rozszerzające naczynia, inhibitory ACE) oraz ostrej niewydolności serca, w tym zespołów małego rzutu po operacjach kardiochirurgicznych. Maksymalny czas stosowania u dzieci nie powinien przekraczać 35 godzin ze względu na profil bezpieczeństwa i farmakokinetykę milrynonu.
działanie niepożądane, farmakokinetyka milrynonu, funkcja serca, glikozyd nasercowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kurczliwość mięśnia sercowego, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia, milrynon, niewydolność układu krążenia, oddział intensywnej terapii, oddział kardiologiczny, operacja kardiochirurgiczna, ostra niewydolność serca, parametry hemodynamiczne, profil bezpieczeństwa, stan zagrożenia życia, zabieg kardiochirurgiczny, zastoinowa niewydolność serca, zespół małego rzutu

farmakokinetyka milrynonu

Powiązane wpisy

Właściwości farmakokinetyczne – Corotrope 1 mg/ml

Wskazania do stosowania – Corotrope 1 mg/ml