infekcja zatoki przynosowej

Infekcja zatoki przynosowej, znana również jako zapalenie zatok przynosowych lub sinusitis, to stan zapalny błony śluzowej wyściełającej zatoki przynosowe. Zatoki przynosowe to wypełnione powietrzem przestrzenie w obrębie kości czaszki, które łączą się z jamą nosową. Zapalenie zatok może być ostre (trwające do 4 tygodni), podostre (4-12 tygodni) lub przewlekłe (powyżej 12 tygodni).

Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi ostrego zapalenia zatok są wirusy (rhinowirusy, koronawirusy, wirusy grypy), natomiast w przypadkach bakteryjnych dominują Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae i Moraxella catarrhalis. Infekcje grzybicze zatok występują rzadziej i dotyczą głównie pacjentów z immunosupresją. Przewlekłe zapalenie zatok ma często złożoną etiopatogenezę, obejmującą czynniki infekcyjne, alergiczne oraz anatomiczne.

Objawy kliniczne infekcji zatok obejmują ból lub uczucie rozpierania twarzy, szczególnie w okolicy policzków, czoła lub między oczami, niedrożność nosa, wyciek z nosa (wydzielina śluzowo-ropna), zaburzenia węchu, ból głowy, kaszel (szczególnie w nocy) oraz gorączkę. Diagnostyka opiera się na wywiadzie, badaniu przedmiotowym oraz w wybranych przypadkach na badaniach obrazowych (tomografia komputerowa zatok przynosowych).

Leczenie ostrego zapalenia zatok początkowo ma charakter objawowy (leki przeciwbólowe, przeciwgorączkowe, przeciwzapalne, środki obkurczające naczynia błony śluzowej nosa). Antybiotykoterapia jest wskazana w przypadku podejrzenia etiologii bakteryjnej (objawy utrzymujące się powyżej 10 dni, ciężki przebieg z wysoką gorączką, pogorszenie po początkowej poprawie). W przewlekłym zapaleniu zatok stosuje się glikokortykosteroidy donosowe, płukanie jam nosa roztworem soli, a w wybranych przypadkach leczenie operacyjne.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Polipy nosowe – Zapobieganie i profilaktyka

Polipy nosowe to łagodne zmiany błony śluzowej jam nosowych i zatok przynosowych, powstające głównie w wyniku przewlekłego stanu zapalnego. Profilaktyka ich powstawania i nawrotów opiera się na kompleksowym leczeniu chorób współistniejących, takich jak astma, alergie czy infekcje zatok, oraz kontroli refluksu żołądkowo-przełykowego. Farmakologicznie podstawę stanowią donosowe kortykosteroidy (INCs), które skutecznie redukują objawy i zmniejszają ryzyko nawrotów, zwłaszcza w pierwszym roku po zabiegu chirurgicznym. Preparaty zawierające flunisolid i mometazon wykazują efektywność w przedłużaniu remisji. Alternatywnie stosuje się leki biologiczne (dupilumab, omalizumab, mepolizumab), NLPZ (diklofenak, ketoprofen, ASA z lizyną), miejscowy furosemid oraz leki przeciwleukotrienowe, które również hamują proliferację fibroblastów i zmniejszają ryzyko nawrotów. Nowoczesne metody pooperacyjne obejmują implanty steroidowe (np. SINUVA) i stenty uwalniające leki, które lokalnie dostarczają substancje przeciwzapalne.
alergia, błona śluzowa jamy nosowej, dieta przeciwzapalna, dupilumab, furosemid, immunoterapia alergenowa, infekcja zatoki przynosowej, kortykosteroid donosowy, leczenie chirurgiczne, lek przeciwleukotrienowy, mepolizumab, mometazon, nawilżacz powietrza, niesteroidowy lek przeciwzapalny, oczyszczacz powietrza HEPA, omalizumab, polip nosowy, przeciwciało monoklonalne, przewlekłe zapalenie zatok, przewlekły stan zapalny, refluks żołądkowo-przełykowy, stent uwalniający lek, zatoka przynosowa
Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Nasonex 0,5 mg/g; 50 mcg/dawkę

Aerozol do nosa Nasonex zawiera mometazonu furoinian w dawce 50 mikrogramów na rozpyloną dawkę i jest miejscowym kortykosteroidem stosowanym w leczeniu sezonowego oraz całorocznego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa u pacjentów od 3. roku życia oraz polipów nosa u dorosłych (≥18 lat). Lek wykazuje działanie przeciwzapalne, redukując obrzęk błony śluzowej, wydzielinę, świąd i kichanie, co przekłada się na poprawę drożności nosa i zmniejszenie objawów alergicznych. W przypadku polipów nosa mometazon zmniejsza stan zapalny i obrzęk tkanki polipów, co poprawia drożność nosa i funkcję węchu. Preparat zawiera również chlorek benzalkoniowy (0,02 mg na dawkę) jako substancję pomocniczą.
alergen pyłkowy, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, całoroczne zapalenie błony śluzowej nosa, chlorek benzalkoniowy, drożność nosa, infekcja zatoki przynosowej, kortykosteroid miejscowy, mometazon furoinian, narośl błony śluzowej nosa, obrzęk błony śluzowej, polipy nosa, roztocze kurzu domowego, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, stan zapalny, upośledzenie drożności nosa, utrudnione oddychanie przez nos, wodnisty wyciek z nosa, wydzielina z nosa, zaburzenie węchu, zatkanie nosa, zatoka przynosowa
Leksykon chorób i schorzeń
Utrata lub zmiana węchu – Zapobieganie i profilaktyka

Utrata lub zmiana węchu (anosmia, hiposmia) stanowi objaw wielu schorzeń, w tym infekcji wirusowych, alergii, urazów głowy oraz chorób neurodegeneracyjnych. Profilaktyka obejmuje działania takie jak higiena rąk, unikanie kontaktu z chorymi, stosowanie ochrony w środowisku pracy, kontrola chorób przewlekłych, zaprzestanie palenia oraz unikanie substancji psychoaktywnych. Leczenie alergii i infekcji górnych dróg oddechowych (np. leki przeciwhistaminowe, sterydowe spraye donosowe, płukanie nosa roztworem soli fizjologicznej) jest kluczowe dla zapobiegania długotrwałym zaburzeniom. Urazy głowy wymagają profilaktyki poprzez stosowanie kasków i pasów bezpieczeństwa. Wczesne rozpoznanie i szybka diagnostyka (testy identyfikacji zapachów, ocena zatok, diagnostyka neurologiczna) zwiększają szanse na skuteczne leczenie, zwłaszcza w kontekście COVID-19, gdzie szczepienia i higiena są podstawą zapobiegania utracie węchu.
alergia sezonowa, anosmia, blokada zwoju gwiaździstego, choroba Alzheimera, choroba neurodegeneracyjna, choroba Parkinsona, dysfagia, efekt uboczny, hiposmia, infekcja bakteryjna, infekcja wirusowa, infekcja zatoki przynosowej, interakcja lekowa, leczenie przeciwnowotworowe, nerw węchowy, neuroplastyczność mózgu, niedoczynność tarczycy, osocze bogatopłytkowe, palenie tytoniu, polip nosa, przewlekłe zapalenie zatok, regeneracja nerwów, sól fizjologiczna, stymulacja elektryczna nerwów, substancja chemiczna, substancja psychoaktywna, suplementacja witaminy A, trening węchowy, uraz głowy, utrata węchu, zaburzenie węchu
Leksykon substancji czynnych
Mometazon furoinian – Wskazania do stosowania

Mometazonu furoinian jest silnym syntetycznym kortykosteroidem o działaniu przeciwzapalnym, przeciwalergicznym i immunosupresyjnym, stosowanym w leczeniu przewlekłej astmy oskrzelowej, alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa oraz dermatoz. W terapii astmy dostępny jest w postaci proszku do inhalacji (Asmanex Twisthaler) w dawkach 200 μg i 400 μg na dawkę, przeznaczony dla pacjentów od 12. roku życia. W leczeniu alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa stosuje się aerozole donosowe, zróżnicowane pod względem wskazań wiekowych i rodzaju alergii, np. Nasometin i Pronasal od 3 lat, Ryaltris (25 μg mometazonu + 600 μg olopatadyny) od 12 lat, a Momester Nasal, Mometazon Doppelherz i Zodgane wyłącznie u dorosłych. Niektóre preparaty donosowe są także wskazane w leczeniu polipów nosa u dorosłych, co stanowi ważną opcję terapeutyczną w przypadku obturacji nosa i zaburzeń węchu.
aerozol do nosa, alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczne zapalenie całoroczne, alergiczne zapalenie sezonowe, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, choroba górnych dróg oddechowych, dawkowanie, dermatoza, emulsja na skórę, infekcja zatoki przynosowej, katar sienny, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid syntetyczny, leczenie podtrzymujące, łuszczyca, łuszczyca skóry głowy, mometazon furoinian, niedrożność nosa, obturacja nosa, polip nosa, proszek do inhalacji, terapia długoterminowa, zaburzenie węchu, zapalenie skóry

infekcja zatoki przynosowej

Powiązane wpisy

Polipy nosowe – Zapobieganie i profilaktyka

Wskazania do stosowania – Nasonex 0,5 mg/g; 50 mcg/dawkę

Utrata lub zmiana węchu – Zapobieganie i profilaktyka

Mometazon furoinian – Wskazania do stosowania