ostropestu plamistego wyciąg
Wyciąg z ostropestu plamistego (Silybum marianum) to jeden z najlepiej przebadanych naturalnych suplementów stosowanych w ochronie wątroby. Głównym aktywnym składnikiem wyciągu jest sylimaryna – kompleks flawonoidów obejmujący sylibiną, izosylibiną, sylidianinę i sylikrystyną.
Działanie hepatoprotekcyjne wyciągu z ostropestu plamistego polega na stabilizacji błon komórkowych hepatocytów, zwiększeniu syntezy białek oraz przyspieszeniu regeneracji komórek wątrobowych. Sylimaryna wykazuje także właściwości przeciwutleniające, przeciwzapalne oraz przeciwzwłóknieniowe, co może być korzystne w terapii przewlekłych chorób wątroby.
W praktyce klinicznej wyciąg z ostropestu plamistego znajduje zastosowanie jako leczenie wspomagające w ostrych i przewlekłych zapaleniach wątroby, marskości wątroby, uszkodzeniach toksycznych i polekowych wątroby. Badania kliniczne sugerują również potencjalne korzyści stosowania preparatów ostropestu u pacjentów z niealkoholową stłuszczeniową chorobą wątroby (NAFLD).
Standardowa dawka wyciągu z ostropestu plamistego to zazwyczaj 140-800 mg sylimaryny dziennie, podzielona na 2-3 dawki. Preparaty są dostępne w formie tabletek, kapsułek oraz nalewek. Wyciąg z ostropestu charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa, a działania niepożądane występują rzadko i mają zwykle łagodny charakter (najczęściej dotyczą układu pokarmowego).
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Wyciąg suchy z łuski ostropestu plamistego – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Wyciąg suchy z łuski ostropestu plamistego (Silybi mariani fructus extractum siccum), będący substancją czynną preparatów Sylimarol (35 mg, 70 mg, Vita 80, Vita 150), wykazuje działanie hepatoprotekcyjne, jednak nie jest wskazany do leczenia ostrych zatruć wątroby. Preparaty te zawierają różne dawki wyciągu (od 50 mg do 214,3 mg, DER 20-34:1) oraz, w przypadku Sylimarol Vita, dodatkowo witaminy z grupy B i pantetonian wapnia. Stosowanie wymaga ostrożności ze względu na potencjalne interakcje z lekami hepatotoksycznymi oraz przeciwwskazania u pacjentów z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami metabolicznymi, takimi jak nietolerancja fruktozy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy czy niedobór sacharazy-izomaltazy. Preparaty Vita zawierają laktozę i benzoesan sodu (od 0,23 mg do 0,43 mg na tabletkę), co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy lub nadwrażliwością na benzoesan sodu.
benzoesan sodu, dieta niskosodowa, działanie hepatoprotekcyjne, dziedziczna nietolerancja galaktozy, nadciśnienie tętnicze, nadwrażliwość na benzoesan sodu, niedobór laktazy, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, niewydolność serca, ostre uszkodzenie wątroby, ostre zatrucie, ostropestu plamistego wyciąg, Silybi mariani fructus extractum siccum, substancja hepatotoksyczna, sylimaryna, uszkodzenie hepatocytów, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Sylimarol 35 mg 35 mg
Preparat Sylimarol 35 mg, zawierający 50 mg wyciągu suchego z łuski ostropestu plamistego, jest wskazany w leczeniu schorzeń wątroby u dorosłych i młodzieży powyżej 12 roku życia. Standardowe dawkowanie wynosi 2 tabletki trzy razy dziennie po posiłkach, co zapewnia dzienną dawkę sylimaryny w zakresie 200-400 mg, optymalną dla skuteczności i bezpieczeństwa terapii. Czas leczenia powinien być dostosowany indywidualnie, zwykle od 2 do 4 tygodni, z możliwością przedłużenia do 6 miesięcy w zależności od wskazań klinicznych. W przypadkach poważniejszych zatruć, po konsultacji lekarskiej, dawka może być zwiększona do 10 tabletek dziennie, jednak wymaga to ścisłego nadzoru medycznego.
biodostępność, efekt terapeutyczny, lek hepatoprotekcyjny, lek hepatotoksyczny, ostropestu plamistego wyciąg, reakcja niepożądana, schorzenie wątroby, substancja aktywna, Sylimarol, sylimaryna, tabletka drażowana, terapia, uszkodzenie wątroby, wyciąg suchy z ostropestu plamistego, wywiad medyczny, zatrucie wątroby