tabletki olanzapiny
Olanzapina to atypowy lek przeciwpsychotyczny (neuroleptyk drugiej generacji) stosowany głównie w leczeniu schizofrenii oraz choroby afektywnej dwubiegunowej. Mechanizm działania olanzapiny opiera się na blokowaniu receptorów dopaminergicznych (głównie D2) oraz serotoninergicznych (5-HT2A), co prowadzi do zmniejszenia objawów psychotycznych.
Tabletki olanzapiny są dostępne w różnych dawkach (najczęściej 5, 10, 15 i 20 mg), co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Lek występuje również w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (ODT – orally disintegrating tablets), co ułatwia przyjmowanie u pacjentów mających trudności z połykaniem.
Do najczęstszych działań niepożądanych olanzapiny należą: przyrost masy ciała, senność, zawroty głowy, zaburzenia lipidowe i metaboliczne. Podczas terapii olanzapiną istotne jest monitorowanie parametrów metabolicznych (poziom glukozy, lipidów) oraz masy ciała pacjenta. Lek wymaga ostrożnego stosowania u osób z chorobami układu sercowo-naczyniowego, cukrzycą oraz zaburzeniami czynności wątroby.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Olanzapina w preparacie Zylena w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej wykazuje biorównoważność z tabletkami powlekanymi, cechując się porównywalną szybkością i stopniem wchłaniania. Maksymalne stężenia w osoczu osiągane są po 5-8 godzinach, a obecność pokarmu nie wpływa na absorpcję. Substancja czynna wiąże się w około 93% z białkami osocza, głównie albuminami i α1-kwaśną glikoproteiną. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie przez sprzęganie i utlenianie, z udziałem cytochromów P450 (CYP1A2, CYP2D6), a głównym metabolitem jest 10-N-glukuronid, nieprzenikający bariery krew-mózg. Aktywność farmakologiczna zależy przede wszystkim od olanzapiny, gdyż metabolity wykazują znacznie mniejszą aktywność biologiczną.
10-N-glukuronid, albumina, bariera krew-mózg, biorównoważność, CYP1A2, CYP2D6, cytochrom P450, dostępność biologiczna, farmakokinetyka olanzapiny, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens leku, marskość wątroby, metabolit 2-hydroksymetylowy, metabolit N-demetylowy, metabolizm wątrobowy, niewydolność nerek, okres półtrwania, schizofrenia, tabletki olanzapiny, tabletki ulegające rozpadowi w jamie ustnej, wiązanie z białkami osocza, α1-kwaśna glikoproteina -
Leksykon leków
Olanzapine +pharma, dostępna w dawkach 5 mg i 10 mg w formie tabletek, zawiera olanzapinę jako substancję czynną. Lek jest bezwzględnie przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na olanzapinę lub składniki pomocnicze, w tym laktozę jednowodną (75,4 mg w tabletce 5 mg oraz 150,79 mg w tabletce 10 mg). Ponadto, stosowanie olanzapiny jest przeciwwskazane u osób z ryzykiem jaskry z wąskim kątem przesączania, ze względu na potencjalne działanie midriatyczne i ryzyko ostrego wzrostu ciśnienia wewnątrzgałkowego, co może prowadzić do utraty wzroku. Przed przepisaniem leku konieczna jest dokładna ocena wywiadu alergologicznego oraz ocena ryzyka okulistycznego.
ciecz wodnista oka, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dawkowanie leku, duszność, jaskra z wąskim kątem, laktoza jednowodna, midriaza, nadwrażliwość, objawy nadwrażliwości, olanzapina, ostry atak jaskry, receptory muskarynowe, tabletki olanzapiny, wywiad alergologiczny, wzrost ciśnienia wewnątrzgałkowego -
Leksykon leków
Olanzapina w formie tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Zolafren-Swift) wykazuje biorównoważność z tabletkami powlekanymi, z podobną szybkością i stopniem wchłaniania. Maksymalne stężenia w osoczu osiągane są po 5-8 godzinach, a proces wchłaniania nie jest modyfikowany przez obecność pokarmu. Olanzapina wiąże się z białkami osocza w około 93% (głównie albuminy i α1-kwaśna glikoproteina), co ma znaczenie dla dystrybucji i potencjalnych interakcji lekowych. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z udziałem enzymów CYP1A2 i CYP2D6, prowadząc do powstania metabolitów o znacznie mniejszej aktywności farmakologicznej niż lek macierzysty. Aktywność terapeutyczna zależy przede wszystkim od olanzapiny, a nie jej metabolitów.
albumina, bariera krew-mózg, biorównoważność, CYP1A2, CYP2D6, dysfunkcja wątroby, ekspozycja na lek, farmakokinetyka olanzapiny, indukcja enzymu, klasyfikacja Child-Pugh, klirens kreatyniny, klirens ogólnoustrojowy, klirens osoczowy, marskość wątroby, metabolit 2-hydroksymetylowy, metabolit N-demetylowy, niewydolność nerek, okres półtrwania, sprzęganie, stężenie maksymalne, tabletki olanzapiny, utlenianie, wiązanie z białkami, α1-kwaśna glikoproteina
