inhibitory wychwytu serotoniny i noradrenaliny

Inhibitory wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) to grupa leków przeciwdepresyjnych, które działają poprzez hamowanie wychwytu zwrotnego dwóch kluczowych neuroprzekaźników: serotoniny i noradrenaliny, zwiększając ich stężenie w szczelinie synaptycznej. Do tej grupy należą m.in. wenlafaksyna, duloksetyna, milnacipran i deswenlafaksyna.

SNRI są stosowane przede wszystkim w leczeniu zaburzeń depresyjnych, zaburzeń lękowych, zespołu lęku uogólnionego oraz zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Duloksetyna ma dodatkowo wskazania w leczeniu bólu neuropatycznego, fibromialgii oraz wysiłkowego nietrzymania moczu, co wynika z jej wpływu na przekaźnictwo noradrenergiczne.

W porównaniu do selektywnych inhibitorów wychwytu serotoniny (SSRI), leki z grupy SNRI wykazują szerszy profil działania ze względu na wpływ na dwa układy neuroprzekaźnikowe. Charakteryzują się jednak nieco większym ryzykiem działań niepożądanych, takich jak nadciśnienie tętnicze, tachykardia, bezsenność i wzmożona potliwość, co jest związane z aktywacją układu noradrenergicznego.

Efekt terapeutyczny SNRI rozwija się stopniowo, osiągając pełną skuteczność po 2-4 tygodniach stosowania. Leki te mogą wywoływać objawy odstawienne przy gwałtownym przerwaniu terapii, dlatego zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przy kończeniu leczenia. W przypadku stosowania SNRI należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami układu sercowo-naczyniowego ze względu na potencjalny wpływ na ciśnienie tętnicze i rytm serca.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl