benzotiadiazyna

Benzotiadiazyny to klasa związków chemicznych, które mają zastosowanie w farmakologii jako leki moczopędne (diuretyki). Leki te, znane również jako diuretyki tiazydowe, działają poprzez hamowanie reabsorpcji sodu i chlorków w kanaliku dystalnym nefronu, co prowadzi do zwiększonego wydalania wody i elektrolitów z organizmu.

Diuretyki benzotiadiazyny są szeroko stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego, obrzęków związanych z niewydolnością serca, marskością wątroby czy chorobami nerek. Do najczęściej używanych preparatów z tej grupy należą hydrochlorotiazyd, chlortalidon oraz indapamid.

Działania niepożądane benzotiadiazyn obejmują hipokaliemię, hiponatremię, hipomagnezemia, hiperurykemię oraz zaburzenia metabolizmu glukozy i lipidów. Długotrwałe stosowanie tych leków wymaga monitorowania stężenia elektrolitów w surowicy oraz funkcji nerek. Ze względu na profil działań niepożądanych, benzotiadiazyny są często stosowane w mniejszych dawkach w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl