lek blokujący zwoje autonomiczne

Leki blokujące zwoje autonomiczne (ganglioplegiki) to grupa związków farmakologicznych, które hamują przekaźnictwo nerwowe w zwojach autonomicznego układu nerwowego poprzez blokowanie receptorów nikotynowych. Działają one na poziomie synaps w zwojach sympatycznych i przywspółczulnych, hamując przewodzenie impulsu nerwowego.

Mechanizm działania ganglioplegików polega na kompetycyjnym blokowaniu receptorów nikotynowych w zwojach autonomicznych, co prowadzi do zahamowania transmisji sygnału z włókien przedzwojowych na pozwojowe. W rezultacie dochodzi do blokady zarówno układu współczulnego, jak i przywspółczulnego, co odróżnia je od selektywnych antagonistów adrenergicznych czy cholinergicznych.

Klinicznie ganglioplegiki były stosowane głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, jednak ze względu na liczne działania niepożądane (niedociśnienie ortostatyczne, zaburzenia widzenia, suchość błon śluzowych, zaparcia, zatrzymanie moczu) oraz wprowadzenie nowszych, bardziej selektywnych leków hipotensyjnych, ich zastosowanie zostało znacznie ograniczone. Współcześnie mają głównie znaczenie historyczne i eksperymentalne.

Do głównych przedstawicieli tej grupy należą trimetafan, mekamylamina i heksametonium. Niektóre z tych substancji znajdują nadal zastosowanie w specyficznych sytuacjach klinicznych, np. w kontrolowanym obniżaniu ciśnienia podczas zabiegów chirurgicznych czy w leczeniu przełomu nadciśnieniowego.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl