zaburzenie wchłaniania glukozy

Zaburzenie wchłaniania glukozy to stan kliniczny, w którym dochodzi do nieprawidłowości w procesie absorpcji glukozy z przewodu pokarmowego do krwiobiegu. Proces ten fizjologicznie zachodzi głównie w jelicie cienkim za pośrednictwem transporterów glukozy, zwłaszcza SGLT1 (sodium-glucose cotransporter 1) oraz GLUT2 (glucose transporter 2).

Etiologia zaburzeń wchłaniania glukozy jest zróżnicowana i obejmuje: choroby genetyczne (np. zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy), choroby zapalne jelit (choroba Leśniowskiego-Crohna, wrzodziejące zapalenie jelita grubego), celiakię, zespół krótkiego jelita, zaburzenia mikrobioty jelitowej oraz uszkodzenie enterocytów w wyniku radioterapii lub chemioterapii.

Objawy kliniczne zaburzeń wchłaniania glukozy mogą obejmować biegunkę osmotyczną, wzdęcia, bóle brzucha, niedożywienie oraz w skrajnych przypadkach hipoglikemię poposiłkową. Diagnostyka opiera się na testach obciążenia glukozą, badaniach obrazowych jelita cienkiego, badaniach endoskopowych z pobraniem wycinków oraz specjalistycznych testach oceniających funkcję transporterów glukozy.

Leczenie zaburzeń wchłaniania glukozy jest ukierunkowane na chorobę podstawową oraz obejmuje modyfikację diety, suplementację niedoborów oraz leczenie farmakologiczne odpowiednie dla danej przyczyny. W niektórych przypadkach konieczne jest czasowe lub długotrwałe żywienie pozajelitowe.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl