dawka deksametazonu
Dawka deksametazonu różni się w zależności od wskazania klinicznego, ciężkości stanu pacjenta oraz indywidualnej odpowiedzi na leczenie. Ten syntetyczny glikokortykosteroid charakteryzuje się silnym działaniem przeciwzapalnym i immunosupresyjnym, przy minimalnym działaniu mineralokortykoidowym.
W leczeniu obrzęku mózgu standardowa dawka wynosi 10-20 mg dożylnie, a następnie 4-8 mg co 6 godzin. W terapii COVID-19 u pacjentów wymagających tlenoterapii lub wentylacji mechanicznej stosuje się 6 mg deksametazonu dożylnie lub doustnie raz dziennie przez 10 dni. Przy leczeniu wstrząsu septycznego podaje się 0,5-1 mg/kg m.c. na dobę w dawkach podzielonych.
W przypadku stosowania przewlekłego, należy przestrzegać zasady najniższej skutecznej dawki przez możliwie najkrótszy czas, aby zminimalizować działania niepożądane, takie jak miopatia, osteoporoza, nadciśnienie tętnicze czy hiperglikemia. Nagłe odstawienie deksametazonu po długotrwałej terapii może prowadzić do wtórnej niewydolności nadnerczy, dlatego wymagane jest stopniowe zmniejszanie dawki.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Produkt leczniczy Darazur zawiera deksametazon sodu fosforan w stężeniu 1 mg/ml i jest stosowany miejscowo w postaci kropli do oczu. Ze względu na brak wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania u kobiet w ciąży, zaleca się ostrożność i unikanie stosowania w tym okresie. Kortykosteroidy przenikają przez barierę łożyskową, co w badaniach przedklinicznych na zwierzętach wykazało potencjalne działanie teratogenne, choć u ludzi przy miejscowym podaniu okulistycznym nie zaobserwowano takich efektów. W przypadku konieczności terapii u ciężarnych, należy stosować najmniejszą skuteczną dawkę przez możliwie najkrótszy czas, monitorując stan pacjentki i rozwój płodu. Potencjalne działania niepożądane po ogólnoustrojowym podaniu dużych dawek kortykosteroidów obejmują zahamowanie wzrostu płodu oraz zahamowanie funkcji kory nadnerczy, jednak przy miejscowym stosowaniu okulistycznym ryzyko systemowe jest minimalne.
bariera łożyskowa, bilans korzyści i ryzyka, dawka deksametazonu, deksametazon, deksametazon fosforan, działanie teratogenne, ekspozycja na lek, kora nadnerczy, krople do oczu, krople okulistyczne, miejscowe stosowanie kortykosteroidów, przenikanie deksametazonu, wchłanianie ogólnoustrojowe, zahamowanie wzrostu płodu -
Leksykon leków
Badania przedkliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania deksametazonu wykazały istotne ryzyko teratogenne związane z podawaniem glikokortykosteroidów w okresie ciąży. Zaobserwowano zwiększone ryzyko rozszczepu podniebienia, poronień oraz zahamowania wzrostu wewnątrzmacicznego, objawiającego się obniżoną masą urodzeniową i opóźnionym rozwojem płodu. Dodatkowo, stwierdzono wady rozwojowe dotyczące ośrodkowego układu nerwowego (strukturalne i funkcjonalne zaburzenia mózgu i rdzenia kręgowego) oraz układu sercowo-naczyniowego (wady serca i naczyń krwionośnych). U naczelnych odnotowano również nieprawidłowości w budowie kości twarzoczaszki i mózgoczaszki, choć podobne zmiany nie zostały potwierdzone u ludzi, co sugeruje różnice gatunkowe w odpowiedzi na deksametazon.
czynnik teratogenny, dawka deksametazonu, deksametazon, efekt teratogenny, glikokortykosteroid, kość twarzoczaszki, naczelne, naczynie krwionośne, organogeneza płodu, ośrodkowy układ nerwowy, pierwszy trymestr, poronienie, rozszczep podniebienia, układ sercowo-naczyniowy, wada strukturalna serca, zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego
