terapia sklerotyzacyjna

Terapia sklerotyzacyjna, znana również jako skleroterapia, to metoda lecznicza stosowana głównie w celu eliminacji żylaków, teleangiektazji (pajączków naczyniowych) oraz innych patologicznych zmian naczyniowych. Polega na wstrzyknięciu specjalnego środka sklerotyzującego bezpośrednio do światła nieprawidłowo funkcjonującego naczynia, co prowadzi do jego zwłóknienia i stopniowego zaniku.

W trakcie zabiegu lekarz wprowadza bardzo cienką igłę do wnętrza naczynia i podaje substancję sklerotyzującą, która uszkadza śródbłonek naczyniowy, wywołując stan zapalny i prowadząc do obliteracji naczynia. Współcześnie stosuje się różne rodzaje środków sklerotyzujących, w tym polidokanol, tetradecylosiarczan sodu czy glicerol. Wybór preparatu zależy od rozmiaru i typu naczyń poddawanych terapii.

Skleroterapia znajduje zastosowanie nie tylko w leczeniu żylaków kończyn dolnych, ale również w terapii żylaków przełyku, hemoroidów, torbieli czy malformacji naczyniowych. Coraz popularniejszą odmianą jest skleroterapia piankowa, w której preparat sklerotyzujący miesza się z powietrzem lub innym gazem, tworząc pianę, co zwiększa powierzchnię kontaktu leku ze ścianą naczynia i poprawia skuteczność zabiegu.

Zabieg charakteryzuje się stosunkowo niską inwazyjnością, krótkim czasem wykonania i szybkim powrotem do codziennych aktywności. Pacjenci po skleroterapii powinni stosować kompresoterapię (noszenie pończoch lub rajstop uciskowych) przez określony czas, co zwiększa skuteczność leczenia i zmniejsza ryzyko powikłań. Do najczęstszych działań niepożądanych należą: przejściowe zaczerwienienie, obrzęk, przebarwienia skóry oraz rzadziej zakrzepica żył głębokich.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl