terapia dożylna płynami
Terapia dożylna płynami (fluid therapy) to procedura medyczna polegająca na podawaniu roztworów płynów bezpośrednio do krwiobiegu pacjenta przez dostęp dożylny. Jest to jedna z najczęściej wykonywanych interwencji w warunkach szpitalnych, stosowana w celu uzupełnienia niedoborów wodno-elektrolitowych, poprawy perfuzji tkankowej oraz dostarczenia leków i składników odżywczych.
Główne wskazania do terapii dożylnej płynami obejmują odwodnienie, hipowolemię, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe, oparzenia, okresy okołooperacyjne oraz sytuacje, gdy przyjmowanie płynów drogą doustną jest niemożliwe lub niewystarczające. Wybór odpowiedniego płynu (krystaloidy, koloidy) oraz schematu podawania zależy od indywidualnej sytuacji klinicznej pacjenta, jego stanu hemodynamicznego oraz występujących zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej.
Prawidłowe prowadzenie terapii dożylnej płynami wymaga monitorowania parametrów hemodynamicznych pacjenta, oceny bilansu płynów, kontroli funkcji nerek oraz stanu nawodnienia. Zbyt agresywna płynoterapia może prowadzić do przewodnienia, obrzęków, hiponatremii rozcieńczeniowej oraz niewydolności serca, natomiast niedostateczna podaż płynów nie skoryguje istniejących zaburzeń i może pogłębić niewydolność narządową.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kalii chloridum 0,15% + Glucosum 5% Kabi (1,5 mg + 50 mg)/ml
Produkt leczniczy Kalii chloridum 0,15% + Glucosum 5% Kabi to roztwór do infuzji zawierający 1,5 mg KCl i 50 mg glukozy w 1 ml, co odpowiada 20 mmol/l jonów potasu (K+) i chlorkowych (Cl–). Dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta, z uwzględnieniem masy ciała i wieku. U dorosłych zalecane dawkowanie wynosi od 500 do 3000 ml na dobę, z maksymalną szybkością infuzji glukozy 5 mg/kg mc./min, natomiast u dzieci dawkowanie jest zależne od masy ciała, np. 100 ml/kg mc. na dobę dla dzieci do 10 kg. W leczeniu hipokaliemii stosuje się dawkę do 50 mmol potasu na dobę, a w cięższych przypadkach do 2-3 mmol/kg mc. Maksymalna szybkość infuzji potasu nie powinna przekraczać 15-20 mmol/godz., a podawanie potasu powinno być monitorowane EKG, aby uniknąć hiperkaliemii. U pacjentów z niewydolnością nerek konieczna jest redukcja dawki ze względu na ryzyko kumulacji potasu.
agonista wazopresyny, chlorek potasu, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, infuzja glukozy, jon potasu, jony chlorkowe, niedobór potasu, niedobór węglowodanów, SIADH, stężenie glukozy, stężenie potasu, stwardnienie żyły, terapia dożylna płynami, zaburzenia czynności nerek, żyła centralna, żyła obwodowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Kalii chloridum 0,3% + Glucosum 5% Kabi (3 mg + 50 mg)/ml
Kalii chloridum 0,3% + Glucosum 5% Kabi to roztwór do infuzji zawierający 3 mg KCl i 50 mg glukozy na 1 ml, stosowany w terapii niedoborów węglowodanów, płynów oraz potasu. Dawkowanie jest zróżnicowane w zależności od wieku i masy ciała pacjenta: dorośli otrzymują 500 ml do 3 litrów na dobę, niemowlęta i dzieci 0-10 kg – 100 ml/kg mc./dobę, a dzieci powyżej 10 kg dawkowanie jest dostosowywane według wzoru. Maksymalna szybkość infuzji glukozy wynosi 5 mg/kg mc./min u dorosłych oraz 10-18 mg/kg mc./min u dzieci, aby uniknąć hiperglikemii. W profilaktyce hipokaliemii stosuje się dawki do 50 mmol potasu na dobę, natomiast w leczeniu hipokaliemii zalecana dawka to 20 mmol potasu podawane w ciągu 2-3 godzin (7-10 mmol/godz.), z maksymalną szybkością infuzji 15-20 mmol/godz. Maksymalna dobowa dawka potasu nie powinna przekraczać 2-3 mmol/kg mc., a u pacjentów z niewydolnością nerek dawki należy odpowiednio zmniejszyć.
agonista wazopresyny, bilans płynów, EKG, hiperglikemia, hiperkaliemia, hipokaliemia, hiponatremia, infuzja potasu, niedobór węglowodanów, przewodnienie, roztwór infuzyjny, SIADH, stężenie glukozy w surowicy, stężenie potasu, stężenie sodu, stężenie sodu w surowicy, stwardnienie żyły, terapia dożylna płynami, zaburzenie czynności nerek, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego