hemoglobina tlenowa

Hemoglobina tlenowa (oksyhemoglobina, HbO₂) to forma hemoglobiny, która związała cząsteczkę tlenu. Proces ten zachodzi w płucach, gdzie cząsteczki tlenu przyłączają się do atomu żelaza zawartego w hemie hemoglobiny, tworząc odwracalne wiązanie koordynacyjne.

Oksyhemoglobina charakteryzuje się jasnoczerwonym zabarwieniem, co nadaje krew tętniczą jej charakterystyczny kolor. Wiązanie tlenu z hemoglobiną ma charakter kooperatywny – przyłączenie pierwszej cząsteczki tlenu ułatwia wiązanie kolejnych, co opisuje sigmoidalna krzywa dysocjacji hemoglobiny.

Na zdolność hemoglobiny do wiązania i uwalniania tlenu wpływają liczne czynniki fizjologiczne, w tym pH środowiska (efekt Bohra), temperatura, stężenie 2,3-difosfoglicerynianu (2,3-DPG) oraz dwutlenku węgla. W tkankach, gdzie panują warunki niższego pH i wyższego stężenia CO₂, oksyhemoglobina oddaje tlen, przechodząc w formę deoksyhemoglobiny.

Prawidłowe funkcjonowanie cyklu oksygenacji i deoksygenacji hemoglobiny jest kluczowe dla efektywnego transportu tlenu w organizmie. Zaburzenia tego procesu mogą wynikać z nieprawidłowości strukturalnych hemoglobiny (hemoglobinopatie), niedoboru żelaza lub innych czynników wpływających na powinowactwo hemoglobiny do tlenu.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl