reaktywność IgE

Reaktywność IgE (immunoglobuliny E) stanowi kluczowy mechanizm w patogenezie reakcji alergicznych. Jest to proces, w którym przeciwciała klasy IgE, związane z receptorami FcεRI na powierzchni komórek tucznych i bazofilów, rozpoznają i wiążą alergeny, co prowadzi do degranulacji tych komórek i uwolnienia mediatorów zapalnych.

W normalnych warunkach IgE stanowi najmniej liczną klasę przeciwciał w surowicy, jednak jej stężenie dramatycznie wzrasta u osób z atopią. Zwiększona reaktywność IgE wiąże się z nadmierną produkcją tych przeciwciał w odpowiedzi na kontakt z alergenami środowiskowymi, co predysponuje do rozwoju chorób alergicznych, takich jak astma oskrzelowa, alergiczny nieżyt nosa, atopowe zapalenie skóry czy anafilaksja.

Diagnostyka reaktywności IgE obejmuje pomiar całkowitego stężenia IgE w surowicy oraz oznaczenie swoistych IgE skierowanych przeciwko konkretnym alergenom. Metody te, wraz z testami skórnymi, stanowią podstawę diagnozowania chorób alergicznych. Leczenie ukierunkowane na modulację reaktywności IgE obejmuje m.in. stosowanie przeciwciał monoklonalnych anty-IgE (np. omalizumab), które blokują wiązanie IgE z receptorami na komórkach efektorowych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl