lek rozszerzający drogi oddechowe

Leki rozszerzające drogi oddechowe (bronchodylatory) stanowią podstawową grupę farmaceutyków stosowanych w leczeniu chorób obturacyjnych dróg oddechowych, przede wszystkim astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc (POChP). Ich głównym mechanizmem działania jest zmniejszenie napięcia mięśni gładkich oskrzeli, co prowadzi do zwiększenia ich światła i poprawy przepływu powietrza.

W praktyce klinicznej stosuje się trzy główne grupy leków rozszerzających drogi oddechowe: β2-mimetyki (krótko- i długodziałające), leki antycholinergiczne oraz metyloksantyny. β2-mimetyki, takie jak salbutamol czy formoterol, działają poprzez stymulację receptorów β2-adrenergicznych w mięśniach gładkich oskrzeli. Leki antycholinergiczne (np. ipratropium, tiotropium) blokują receptory muskarynowe, hamując skurcz oskrzeli wywołany przez układ przywspółczulny. Metyloksantyny, z teofiliną jako głównym przedstawicielem, mają złożony mechanizm działania obejmujący hamowanie fosfodiesterazy i antagonizm receptorów adenozynowych.

Wybór odpowiedniego leku rozszerzającego oskrzela zależy od rodzaju schorzenia, jego nasilenia, profilu bezpieczeństwa leku oraz indywidualnej odpowiedzi pacjenta na leczenie. W terapii astmy preferowane są β2-mimetyki, podczas gdy w POChP często stosuje się kombinację różnych klas bronchodylatorów. Leki te mogą być podawane drogą wziewną (aerozole, inhalatory proszkowe), doustną lub parenteralną w przypadku zaostrzeń choroby.

Powiązane wpisy

  1. 21.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl