substrat CYP2C8
Substrat CYP2C8 to substancja metabolizowana przez izoenzym cytochromu P450 2C8, który jest jednym z kluczowych enzymów wątrobowych uczestniczących w metabolizmie leków i innych ksenobiotyków. CYP2C8 stanowi około 7% całkowitej zawartości cytochromu P450 w wątrobie i odgrywa istotną rolę w biotransformacji wielu związków terapeutycznych.
Do substratów CYP2C8 należą liczne leki, w tym przeciwcukrzycowe tiazolidynediony (rosiglitazon, pioglitazon), przeciwnowotworowe taksany (paklitaksel), leki przeciwmalaryczne (amodiachina), niektóre statyny (cerywastyna), opioidy (repaglinid) oraz endogenne substancje jak kwas arachidonowy. Metabolizm tych substancji może być zaburzony przez inhibitory lub induktory CYP2C8, prowadząc do istotnych klinicznie interakcji lekowych.
Zmienność genetyczna w genie CYP2C8 może prowadzić do różnic w szybkości metabolizmu substratów tego enzymu między pacjentami. Zidentyfikowano kilka alleli wariantowych CYP2C8, w tym CYP2C8*2, CYP2C8*3 i CYP2C8*4, które mogą wpływać na aktywność enzymatyczną i w konsekwencji na stężenie leków w osoczu, ich skuteczność oraz ryzyko działań niepożądanych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Abiraterone Fresenius Kabi 500 mg
Terapia abirateronem wymaga ścisłego przestrzegania zasad dawkowania, w tym podawania leku na czczo, ze względu na znaczące zwiększenie wchłaniania przy jednoczesnym spożyciu pokarmu, co może wpływać na bezpieczeństwo i skuteczność leczenia. Abirateron jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, a silne induktory tego enzymu (np. ryfampicyna 600 mg/dobę) mogą zmniejszać jego stężenie w osoczu o około 55%, co wymaga unikania ich stosowania podczas terapii. Inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, nie wykazują istotnego wpływu klinicznego na farmakokinetykę abirateronu. Ponadto, abirateron hamuje enzymy CYP2D6 i CYP2C8, co może prowadzić do zwiększenia ekspozycji na leki metabolizowane przez te szlaki, np. dekstrometorfan (wzrost AUC o 2,9-krotnie) oraz pioglitazon (wzrost AUC o 46%), co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawek leków o wąskim indeksie terapeutycznym.
abirateron, CYP3A4, cytochrom P450, dekstrometorfan, enzymy wątrobowe, farmakokinetyka abirateronu, hepatotoksyczność, indeks terapeutyczny, indukcja CYP3A4, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, lek przeciwarytmiczny klasy Ia, lek przeciwarytmiczny klasy III, nośnik OATP1B1, parametry wątrobowe, pioglitazon, PSA, siarczan abirateronu, siarczan N-tlenku abirateronu, spironolakton, substrat CYP2C8, substrat CYP2D6, supresja androgenowa, swoisty antygen gruczołu krokowego, torsades de pointes, wydłużenie odstępu QT - Leksykon leków
Interakcje leku – Daruph 63 mg
Dazatynib jest substratem enzymu CYP3A4, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna, klarytromycyna, rytonawir, telitromycyna oraz sok grejpfrutowy, mogą znacząco zwiększać ekspozycję na dazatynib, co stanowi wysokie ryzyko toksyczności i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Z kolei induktory CYP3A4, w tym ryfampicyna (zmniejszająca AUC dazatynibu o 82%), deksametazon, fenytoina, karbamazepina, fenobarbital oraz ziele dziurawca, obniżają stężenie leku, co może prowadzić do utraty skuteczności terapeutycznej. Deksametazon, będący słabym induktorem, zmniejsza AUC dazatynibu o około 25%, co jest klinicznie akceptowalne. Ponadto, dazatynib silnie wiąże się z białkami osocza (~96%), co stwarza teoretyczne ryzyko interakcji z innymi lekami wiążącymi się z białkami, choć kliniczne znaczenie tego zjawiska nie zostało jeszcze potwierdzone.
achlorhydria, alkaloid sporyszu, antagonista receptora H2, antybiotyk makrolidowy, AUC, białko osocza, CYP3A4, dziurawiec, ekspozycja na lek, enzym CYP3A4, glitazon, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, lek przeciwgrzybiczny, lek zobojętniający, sok grejpfrutowy, substrat CYP2C8, substrat CYP3A4, wodorotlenek magnezu, zakres terapeutyczny - Leksykon leków
Interakcje leku – Clopidogrel Bluefish 75 mg
Klopidogrel wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na jego skuteczność przeciwpłytkową oraz ryzyko krwawienia. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna), inhibitorami CYP2C19 (np. omeprazol, ezomeprazol, fluwoksamina), wzmocnioną terapią przeciwretrowirusową zawierającą rytonawir lub kobicystat oraz inhibitorami glikoprotein IIb/IIIa, ze względu na wysokie ryzyko osłabienia działania klopidogrelu lub nasilenia krwawień. Omeprazol i ezomeprazol zmniejszają ekspozycję na aktywny metabolit klopidogrelu o 40-45%, co przekłada się na redukcję hamowania agregacji płytek o 21-39%. Pantoprazol i lanzoprazol wykazują mniejszy wpływ (zmniejszenie stężenia metabolitu o 14-20%), co pozwala na ich bezpieczne stosowanie w terapii skojarzonej. Jednoczesne podawanie klopidogrelu z lekami trombolitycznymi, heparyną, ASA, NLPZ (zwłaszcza naproksenem) oraz SSRI wymaga ostrożności ze względu na potencjalne zwiększenie ryzyka krwawienia.
agonista opioidowy, agregacja płytek, agregacja płytek krwi, antagonista wapnia, czas krwawienia, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, doustny lek przeciwzakrzepowy, hemostaza, inhibitor glikoprotein IIb/IIIa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP2C19, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek blokujący receptory H2, lek hipolipemizujący, lek przeciwpłytkowy, lek trombolityczny, lek zobojętniający sok żołądkowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostry zespół wieńcowy, ryzyko krwawienia, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, substrat CYP2C8, terapia przeciwretrowirusowa, układ krzepnięcia, zdarzenie zakrzepowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Dasatinib SUN 50 mg
Dazatynib, będący substratem enzymu CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna czy sok grejpfrutowy, mogą znacząco zwiększać ekspozycję na dazatynib, co podnosi ryzyko działań niepożądanych i dlatego ich jednoczesne stosowanie jest niewskazane. Z kolei silne induktory CYP3A4, np. ryfampicyna, fenytoina czy ziele dziurawca, obniżają stężenie dazatynibu w osoczu nawet o 82% (AUC), co może prowadzić do utraty skuteczności terapeutycznej. Słaby induktor, deksametazon, zmniejsza AUC dazatynibu o około 25%, co jest klinicznie akceptowalne. Ponadto, leki wpływające na pH żołądka, takie jak antagoniści receptora H2 (famotydyna) i inhibitory pompy protonowej (omeprazol), obniżają biodostępność dazatynibu odpowiednio o 61% i 43% (AUC), co wymaga unikania ich jednoczesnego stosowania lub preferowania leków zobojętniających podawanych z co najmniej 2-godzinnym odstępem od dazatynibu.
alkaloid sporyszu, antagonista receptora H2, antagonista receptora histaminowego, antybiotyk makrolidowy, białko osocza, dazatynib, działanie niepożądane, ekspozycja na lek, enzym wątrobowy, indeks terapeutyczny, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, kwasowość soku żołądkowego, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, lek zobojętniający sok żołądkowy, pole pod krzywą AUC, przewód pokarmowy, rozpuszczalność leku, substrat CYP2C8, substrat CYP3A4, wąski zakres dawek terapeutycznych, wodorotlenek glinu, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Clopidogrel MSN 75 mg
Klopidogrel, będący inhibitorem agregacji płytek, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na jego skuteczność oraz bezpieczeństwo terapii. Jednoczesne stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) znacząco zwiększa ryzyko krwawień, mimo braku wpływu na farmakokinetykę S-warfaryny i INR. Podobnie, inhibitory glikoprotein IIb/IIIa, kwas acetylosalicylowy (ASA), heparyna oraz NLPZ (w tym inhibitory COX-2) mogą nasilać działanie przeciwpłytkowe klopidogrelu, co wymaga zachowania ostrożności. SSRI również zwiększają ryzyko krwawień poprzez wpływ na aktywację płytek. W przypadku leków metabolizowanych przez CYP2C19, silne inhibitory (np. omeprazol, ezomeprazol, fluwoksamina) obniżają stężenie aktywnego metabolitu klopidogrelu, osłabiając jego działanie, natomiast induktory CYP2C19 (np. ryfampicyna) zwiększają ryzyko krwawień przez nasilenie efektu przeciwpłytkowego. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów i induktorów CYP2C19 z klopidogrelem.
agregacja płytek, aktywacja płytek krwi, antagonista wapnia, CYP2C19, działanie przeciwpłytkowe, efekt przeciwpłytkowy, farmakokinetyka, hepatotoksyczność, induktor CYP2C19, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2C19, inhibitor glikoprotein IIb/IIIa, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, lek rozszerzający naczynia wieńcowe, lek trombolityczny, mechanizm działania klopidogrelu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, ostry zespół wieńcowy, pantoprazol, SSRI, substrat CYP2C8, terapia przeciwretrowirusowa, utajona utrata krwi, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Daruph 111 mg
Dazatynib, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, erytromycyna, rytonawir, sok grejpfrutowy) mogą zwiększać ekspozycję na dazatynib, podnosząc ryzyko działań niepożądanych, dlatego ich jednoczesne stosowanie jest przeciwwskazane. Z kolei silne induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, dziurawiec) obniżają stężenie leku nawet o 82% (AUC), co może osłabić skuteczność terapii. Deksametazon, jako słaby induktor, zmniejsza AUC dazatynibu o około 25%, co nie jest klinicznie istotne. Ponadto, leki modyfikujące pH soku żołądkowego, takie jak inhibitory pompy protonowej (omeprazol 40 mg zmniejsza AUC o 20–46% i Cmax o 38%) oraz leki zobojętniające (zmniejszenie AUC o 55% i Cmax o 58%), mogą znacząco obniżać biodostępność dazatynibu; zaleca się ich podawanie odpowiednio 2 godziny po lub przed dazatynibem.
achlorhydria, alkaloid sporyszu, antagonista receptora histaminowego H2, antybiotyk makrolidowy, białko osocza, biodostępność, dazatynib, działanie niepożądane, dziurawiec, farmakodynamika, farmakokinetyka, funkcja wątroby, glitazon, hepatotoksyczność, induktor enzymu CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakologiczna, izoenzym CYP3A4, kortykosteroid, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwprątkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwirusowy, lek zobojętniający sok żołądkowy, pH przewodu pokarmowego, substrat CYP2C8, symwastatyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Dasatinib Viatris 50 mg
Dazatynib, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą znacząco wpływać na jego stężenie w osoczu i skuteczność terapii. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, erytromycyna, rytonawir, sok grejpfrutowy) mogą zwiększać ekspozycję na dazatynib, co podnosi ryzyko działań niepożądanych i dlatego ich stosowanie jest przeciwwskazane. Z kolei silne induktory CYP3A4 (np. ryfampicyna, fenytoina, dziurawiec) obniżają stężenie dazatynibu nawet o 82% (AUC), co może prowadzić do utraty skuteczności leczenia. Słaby induktor, deksametazon, zmniejsza AUC dazatynibu o około 25%, co jest uznawane za klinicznie nieistotne. Ponadto, leki zmieniające pH żołądka, takie jak inhibitory pompy protonowej (omeprazol 40 mg przez 4 dni) i antagoniści receptora H₂ (famotydyna), mogą obniżać biodostępność dazatynibu odpowiednio o 43-61%, co wymaga unikania ich jednoczesnego stosowania. Leki zobojętniające sok żołądkowy zmniejszają AUC i Cmax dazatynibu o ponad 50%, jednak podanie ich co najmniej 2 godziny przed lub po dazatynibie minimalizuje ten efekt.
alkaloid sporyszu, antagonista receptora H2, antybiotyk makrolidowy, białko osocza, CYP3A4, cytochrom P450, dazatynib, dysfagia, działanie niepożądane OUN, famotydyna, glikokortykosteroid, glitazon, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, lek prokinetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwprątkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek przeciwwirusowy, lek zobojętniający, omeprazol, ryfampicyna, substrat CYP2C8, symwastatyna, wodorotlenek magnezu - Leksykon leków
Interakcje leku – Levosimendan Reig Jofre 2,5 mg/ml
Lewozymendan (Levosimendan Reig Jofre 2,5 mg/ml) wykazuje istotne interakcje farmakologiczne, szczególnie z lekami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy. Jednoczesne stosowanie z dożylnymi lekami naczyniorozkurczowymi może nasilać efekt hipotensyjny, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych. Beta-adrenolityki i digoksyna nie wykazują istotnych interakcji farmakokinetycznych z lewozymendanem, co pozwala na ich bezpieczne łączne stosowanie bez konieczności modyfikacji dawkowania. Jednakże, połączenie lewozymendanu z azotanami, zwłaszcza monoazotanem izosorbidu, może prowadzić do znacznej hipotonii ortostatycznej, co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty terapii. Lewozymendan jest inhibitorem enzymu CYP2C8, co może zwiększać stężenia leków metabolizowanych przez ten enzym, takich jak loperamid, pioglitazon, repaglinid (z ryzykiem hipoglikemii), oraz enzalutamid, dlatego zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub ścisłe monitorowanie pacjenta.
arytmia, beta-adrenolityk, ciśnienie tętnicze, CYP2C8, cytochrom P450, digoksyna, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, efekt wazodylatacyjny, enzalutamid, glikozyd nasercowy, hipoglikemia, hipotensja, hipotonia ortostatyczna, lek hipoglikemizujący, lek przeciwnowotworowy, lewozymendan, loperamid, monoazotan izosorbidu, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, pioglitazon, rak prostaty, repaglinid, substrat CYP2C8, tiazolidynedion, wazodylatacja - Leksykon leków
Interakcje leku – Areplex 75 mg
Klopidogrel, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2C19, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie z lekami wpływającymi na hemostazę, takimi jak doustne antykoagulanty (np. warfaryna), inhibitory glikoprotein IIb/IIIa, kwas acetylosalicylowy (ASA), heparyna, leki trombolityczne oraz NLPZ (w tym selektywne inhibitory COX-2) zwiększa ryzyko krwawień i wymaga ostrożności oraz monitorowania pacjenta. Szczególnie niezalecane jest łączenie klopidogrelu z warfaryną ze względu na wysokie ryzyko krwawień, mimo braku wpływu na farmakokinetykę S-warfaryny i INR. Ponadto, selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) oraz alkohol etylowy mogą nasilać działanie przeciwpłytkowe klopidogrelu, co również zwiększa ryzyko krwawień, zwłaszcza z przewodu pokarmowego.
agonista opioidowy, agregacja płytek, antagonista GPIIb/IIIa, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, CYP2C19, doustny antykoagulant, efekt addycyjny, ekspozycja na rozuwastatynę, hemostaza, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor glikoprotein IIb/IIIa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, kwas acetylosalicylowy, lek blokujący receptory H2, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpłytkowy, lek rozszerzający naczynia wieńcowe, lek trombolityczny, lek zobojętniający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, selektywny inhibitor COX-2, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, substrat CYP2C8, wskaźnik INR, zakażenie HIV - Leksykon leków
Interakcje leku – Dasatinib Stada 80 mg
Dazatynib jest substratem enzymu CYP3A4, co powoduje liczne interakcje farmakokinetyczne wpływające na jego stężenie i skuteczność terapeutyczną. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna, klarytromycyna, rytonawir, telitromycyna oraz sok grejpfrutowy, znacząco zwiększają ekspozycję na dazatynib i dlatego ich jednoczesne stosowanie jest niewskazane. Z kolei silne induktory CYP3A4, np. ryfampicyna (600 mg/dobę), fenytoina, karbamazepina, fenobarbital i preparaty z dziurawca, mogą obniżyć AUC dazatynibu nawet o 82%, co również dyskwalifikuje ich kojarzenie. Słaby induktor, deksametazon, zmniejsza AUC dazatynibu o około 25%, co jest klinicznie akceptowalne. Ponadto, leki podnoszące pH żołądka, takie jak inhibitory pompy protonowej (omeprazol 40 mg) i antagoniści receptora H2 (famotydyna), obniżają ekspozycję na dazatynib odpowiednio o 43% i 61%, co wymaga unikania ich jednoczesnego stosowania lub stosowania leków zobojętniających z zachowaniem odstępu czasowego co najmniej 2 godzin od podania dazatynibu. Dazatynib wiąże się z białkami osocza w 96%, co może potencjalnie wpływać na interakcje z innymi lekami o wysokim stopniu wiązania, choć kliniczne znaczenie tego zjawiska nie zostało jeszcze w pełni określone. Dazatynib może zwiększać stężenia leków będących substratami CYP3A4, zwłaszcza tych o wąskim indeksie terapeutycznym, takich jak astemizol, terfenadyna, cyzapryd, pimozyd, chinidyna, beprydyl oraz alkaloidy sporyszu, co wymaga szczególnej ostrożności lub unikania kojarzenia. W badaniach na zdrowych ochotnikach podanie dazatynibu w dawce 100 mg zwiększyło AUC symwastatyny o 20% i Cmax o 37%. Istnieje także potencjalne ryzyko interakcji z substratami CYP2C8, np. glitazonami, co należy uwzględnić w terapii skojarzonej. Brak jest danych klinicznych dotyczących interakcji dazatynibu z alkoholem, jednak ze względu na wspólny metabolizm przez CYP3A4 oraz ryzyko hepatotoksyczności, nasilenia działań niepożądanych neurologicznych i zwiększonego ryzyka krwawień, zaleca się ograniczenie lub całkowite unikanie spożycia alkoholu podczas terapii dazatynibem, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby lub małopłytkowością. Wszystkie interakcje opisano w tabeli z podziałem na grupy leków, ich przykłady, efekt interakcji, poziom ważności oraz zalecenia kliniczne.
alkaloid sporyszu, antagonista receptora H2, AUC, dazatynib, dziurawiec, famotydyna, glitazon, hepatotoksyczność, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor pompy protonowej, krwawienie, lek zobojętniający sok żołądkowy, małopłytkowość, omeprazol, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, substrat CYP2C8, substrat CYP3A4, symwastatyna, wskaźnik terapeutyczny, zaburzenie funkcji wątroby - Leksykon substancji czynnych
Teriflunomid – Interakcje
Teriflunomid, stosowany w terapii stwardnienia rozsianego, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne wynikające z wpływu na enzymy CYP oraz białka transportowe. Silne induktory CYP (np. ryfampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina, dziurawiec) obniżają ekspozycję na teriflunomid o około 40%, co wymaga ostrożności w ich stosowaniu. Cholestyramina i węgiel aktywowany powodują szybkie i istotne zmniejszenie stężenia teriflunomidu w osoczu, dlatego ich stosowanie jest przeciwwskazane, chyba że celem jest przyspieszona eliminacja leku. Teriflunomid działa jako inhibitor CYP2C8, zwiększając Cmax repaglinidu 1,7-krotnie i AUC 2,4-krotnie, co wymaga ostrożności przy jednoczesnym stosowaniu substratów CYP2C8 (np. paklitaksel, pioglitazon). Ponadto, teriflunomid indukuje CYP1A2, zmniejszając Cmax kofeiny o 18% i AUC o 55%, co może obniżać skuteczność leków metabolizowanych przez ten enzym (np. duloksetyna, teofilina). Współpodawanie z warfaryną obniża maksymalną wartość INR o 25%, co wymaga ścisłego monitorowania parametrów krzepnięcia.
atorwastatyna, AUC, białka transportowe, białko oporności raka piersi, cholestyramina, Cmax, cytochrom P450, daunorubicyna, doksorubicyna, doustne środki antykoncepcyjne, duloksetyna, działania niepożądane, etynyloestradiol, farmakokinetyka, funkcja wątroby, glikoproteina p, hepatotoksyczność, hydroliza, induktor CYP1A2, inhibitor CYP2C8, inhibitor OAT3, inhibitor reduktazy HMG-CoA, INR, krążenie jelitowo-wątrobowe, lewonorgestrel, metotreksat, paklitaksel, polipeptydy transportujące aniony organiczne, prawastatyna, reduktaza HMG-CoA, stwardnienie rozsiane, substrat CYP1A2, substrat CYP2C8, sulfasalazyna, teofilina, topotekan, transporter anionów organicznych, tyzanidyna - Leksykon leków
Interakcje leku – Teriflunomide Zentiva 14 mg
Teriflunomid, stosowany w dawce 14 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne induktory CYP450 (np. ryfampicyna 600 mg/dobę przez 22 dni) obniżają stężenie teriflunomidu o około 40%, co wymaga ostrożności i ewentualnej korekty dawki. Substancje takie jak cholestyramina i węgiel aktywowany gwałtownie zmniejszają stężenie teriflunomidu poprzez przerwanie krążenia jelitowo-wątrobowego, co jest przeciwwskazane poza sytuacją przyspieszonej eliminacji leku. Teriflunomid działa jako inhibitor CYP2C8, zwiększając Cmax repaglinidu 1,7-krotnie i AUC 2,4-krotnie, co wymaga monitorowania i ostrożności przy stosowaniu leków metabolizowanych przez ten enzym. Ponadto, teriflunomid podnosi stężenia etynyloestradiolu (Cmax 1,58x, AUC0-24 1,54x) i lewonorgestrelu (Cmax 1,33x, AUC0-24 1,41x), co należy uwzględnić przy doborze antykoncepcji.
białko oporności raka piersi, białko transportowe, doustny środek antykoncepcyjny, etynyloestradiol, glikoproteina p, hepatotoksyczność, hydroliza, induktor cytochromu P450, inhibitor OAT3, interakcja farmakologiczna, krążenie jelitowo-wątrobowe, lewonorgestrel, międzynarodowy współczynnik znormalizowany, parametr funkcji wątroby, polipeptyd transportujący aniony organiczne, reduktaza HMG-CoA, repaglinid, rozuwastatyna, substancja czynna, substrat CYP1A2, substrat CYP2C8, teriflunomid, transporter anionów organicznych, utlenianie, warfaryna