induktor CYP2C19
Induktor CYP2C19 to substancja, która stymuluje zwiększoną ekspresję i aktywność enzymu cytochromu P450 2C19 (CYP2C19), istotnego komponentu systemu metabolizującego leki w wątrobie. Indukcja tego enzymu prowadzi do przyspieszenia metabolizmu leków będących jego substratami, co może skutkować obniżeniem ich stężenia w osoczu i potencjalnie zmniejszeniem skuteczności terapeutycznej.
Do klasycznych induktorów CYP2C19 należą: rifampicyna, karbamazepina, fenobarbital, fenytoina oraz dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum). Szczególnie istotne klinicznie są interakcje z lekami, które są metabolizowane głównie przez CYP2C19, takimi jak inhibitory pompy protonowej (np. omeprazol), niektóre leki przeciwdepresyjne (np. citalopram), przeciwpadaczkowe czy przeciwpłytkowe (klopidogrel).
Identyfikacja potencjalnych induktorów CYP2C19 ma kluczowe znaczenie w przewidywaniu interakcji lekowych. W praktyce klinicznej, przy równoczesnym stosowaniu induktora CYP2C19 i leku będącego substratem tego enzymu, może być konieczne dostosowanie dawkowania lub rozważenie alternatywnego leczenia, aby zapewnić odpowiednią skuteczność terapeutyczną i bezpieczeństwo pacjenta.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – DicloDuo Combi 75 mg + 20 mg
DicloDuo Combi zawiera diklofenak (75 mg) i omeprazol (20 mg), które wykazują liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne. Diklofenak może osłabiać działanie diuretyków i leków przeciwnadciśnieniowych, zwiększać ryzyko nefrotoksyczności (szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu inhibitorów ACE), a także podnosić stężenie digoksyny i litu w surowicy, co wymaga monitorowania tych parametrów. Jednoczesne stosowanie z innymi NLPZ, kortykosteroidami, lekami przeciwzakrzepowymi, SSRI oraz alkohol zwiększa ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego. Diklofenak może również nasilać toksyczność metotreksatu i cyklosporyny, a także wpływać na stężenia fenytoiny i glikozydów nasercowych. Omeprazol, będący inhibitorem CYP2C19, zmniejsza wchłanianie i ekspozycję na leki takie jak nelfinawir (o ok. 40%) i atazanawir (o 75%), a także obniża aktywność klopidogrelu (zmniejszenie ekspozycji na metabolit o 42-46%). Omeprazol zwiększa biodostępność digoksyny o 10% i może podnosić stężenia takrolimusu oraz metotreksatu, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawek.
antybiotyk chinolonowy, biodostępność digoksyny, błona śluzowa żołądka, czas krwawienia, czynność płytek krwi, diuretyk oszczędzający potas, dysfunkcja wątroby, działanie hepatotoksyczne, działanie hiperglikemizujące, działanie hipoglikemizujące, działanie moczopędne, działanie nefrotoksyczne, działanie toksyczne, eliminacja litu, farmakokinetyka substancji, GFR, glikozyd nasercowy, hamowanie agregacji płytek, hamowanie CYP2C19, hiperkaliemia, induktor CYP2C19, induktor CYP3A4, inhibitor ACE, inhibitor cyklooksygenazy, inhibitor CYP2C9, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, kanalik nerkowy, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, kwasowość soku żołądkowego, lek przeciwnadciśnieniowy, lek przeciwpłytkowy, lek przeciwzakrzepowy, nefrotoksyczność, NLPZ, owrzodzenie przewodu pokarmowego, SSRI, stężenie digoksyny, substancja czynna, toksyczność hematologiczna, wylew krwi do stawu, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Asteloc 20 mg
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wpływa na farmakokinetykę wielu leków głównie poprzez podwyższenie pH żołądka oraz metabolizm w wątrobie za pośrednictwem enzymów CYP2C19 i CYP3A4. Istotne klinicznie interakcje dotyczą leków, których biodostępność zależy od kwaśnego środowiska żołądka, takich jak azole przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol), erlotynib oraz inhibitory proteazy HIV (np. atazanawir). W przypadku inhibitorów proteazy HIV zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub ograniczenie dawki pantoprazolu do 20 mg/dobę z monitorowaniem miana wirusa. Ponadto, pantoprazol może zwiększać stężenie metotreksatu podawanego w dużych dawkach (np. 300 mg), co wymaga rozważenia czasowego przerwania terapii pantoprazolem. Współstosowanie z doustnymi antykoagulantami (warfaryna, fenprokumon) wiąże się ze zwiększeniem INR i ryzykiem krwawień, dlatego konieczne jest regularne monitorowanie parametrów krzepnięcia.
azol przeciwgrzybiczny, biodostępność, choroba refluksowa, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, demetylacja, doustny lek przeciwzakrzepowy, eradykacja H. pylori, fenprokumon, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, metotreksat, P-glikoproteina, pH żołądka, pochodna kumaryny, terapia przeciwwirusowa, warfaryna, zapalenie żołądka - Leksykon substancji czynnych
Dekslanzoprazol – Interakcje
Dekslanzoprazol, dostępny w kapsułkach o zmodyfikowanym uwalnianiu w dawkach 30 mg i 60 mg, jest metabolizowany głównie przez izoenzymy CYP2C19 i CYP3A4, co determinuje jego liczne interakcje farmakokinetyczne. Inhibitory CYP2C19 (np. fluwoksamina) zwiększają ekspozycję na lek, natomiast induktory CYP2C19 i CYP3A4 (np. ryfampicyna, dziurawiec) obniżają jego stężenie w osoczu, co może wpływać na skuteczność terapii. Dekslanzoprazol zmienia pH soku żołądkowego, co istotnie wpływa na wchłanianie leków wymagających kwaśnego środowiska, takich jak inhibitory proteazy HIV (atazanawir, nelfinawir), ketokonazol, itrakonazol i erlotynib, których biodostępność może ulec znacznemu zmniejszeniu. Ponadto, jednoczesne stosowanie z digoksyną i takrolimusem wymaga monitorowania stężeń tych leków ze względu na ryzyko ich zwiększonej ekspozycji. W przypadku warfaryny zaleca się kontrolę INR, mimo braku jednoznacznych dowodów na istotne interakcje farmakokinetyczne.
atazanawir, biodostępność, choroba refluksowa przełyku, cytochrom P450, czas protrombinowy, dekslanzoprazol, diazepam, digoksyna, dyspepsja, dziurawiec, erlotynib, fenytoina, glikoproteina p, hydroksymetotreksat, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, klopidogrel, lek przeciwgrzybiczy, metotreksat, nelfinawir, niesteroidowy lek przeciwzapalny, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pH żołądka, ryfampicyna, sukralfat, takrolimus, teofilina, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Clopidogrel Ranbaxy 75 mg
Klopidogrel, jako inhibitor agregacji płytek krwi, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na ryzyko krwawień oraz skuteczność terapii. Jednoczesne stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) oraz inhibitorami glikoprotein IIb/IIIa znacząco zwiększa ryzyko krwawień i jest przeciwwskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Interakcje z kwasem acetylosalicylowym (ASA) i heparyną mogą nasilać działanie przeciwpłytkowe, co wymaga monitorowania pacjentów. NLPZ, w tym inhibitory COX-2, oraz selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) również zwiększają ryzyko krwawień, zwłaszcza z przewodu pokarmowego. W przypadku leków trombolitycznych ryzyko krwawienia jest porównywalne do stosowania ich z ASA. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami wpływającymi na izoenzym CYP2C19, gdyż klopidogrel jest metabolizowany do aktywnego metabolitu przez ten enzym. Silne inhibitory CYP2C19 (np. omeprazol, esomeprazol) zmniejszają ekspozycję na metabolit o 40-45% i hamowanie agregacji płytek o 21-39%, co może obniżać skuteczność klopidogrelu i jest przeciwwskazane. Z kolei silne induktory CYP2C19 (np. ryfampicyna) zwiększają stężenie metabolitu i ryzyko krwawień. Pantoprazol i lanzoprazol wykazują mniejszy wpływ (zmniejszenie ekspozycji o 14-20%, hamowania agregacji o 11-15%) i mogą być stosowane jednocześnie.
aktywacja płytek krwi, bloker receptorów H2, digoksyna, doustny lek przeciwzakrzepowy, efawirenz, esomeprazol, fenytoina, flukonazol, hemostaza, heparyna, incydent zakrzepowy, induktor CYP2C19, inhibitor agregacji płytek krwi, inhibitor CYP2C19, inhibitor glikoprotein IIb/IIIa, inhibitor pompy protonowej, izoenzym CYP2C19, karbamazepina, kobicystat, kwas acetylosalicylowy, lanzoprazol, lek trombolityczny, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, ostry zawał mięśnia sercowego, ostry zespół wieńcowy, paklitaksel, pantoprazol, powikłanie krwotoczne, repaglinid, rozuwastatyna, ryfampicyna, rytonawir, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, teofilina, terapia przeciwretrowirusowa, tiklopidyna, tolbutamid, utajona utrata krwi, warfaryna, worykonazol - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Goprazol Max 20 mg
Analiza bezpieczeństwa stosowania Goprazolu Max (omeprazol 20 mg) u kobiet w ciąży i laktacji opiera się na danych z ponad 1000 przypadków ekspozycji, które nie wykazały negatywnego wpływu na przebieg ciąży ani zdrowie płodu i noworodka. Omeprazol może być stosowany w okresie ciąży przy wskazaniach klinicznych, z zaleceniem stosowania najmniejszej skutecznej dawki i jak najkrótszego czasu terapii. W przypadku karmienia piersią, lek przenika do mleka matki, jednak dawki terapeutyczne nie wykazują szkodliwego wpływu na dziecko. W razie konieczności stosowania wyższych dawek należy rozważyć przerwanie karmienia i alternatywne metody żywienia. Istotne jest także uwzględnienie potencjalnych interakcji omeprazolu z lekami metabolizowanymi przez CYP2C19, takimi jak fenytoina, diazepam, metotreksat i digoksyna, co wymaga monitorowania stężeń i ewentualnej modyfikacji dawkowania.
badanie epidemiologiczne, biodostępność leku, chromogranina A, diazepam, digoksyna, dysfagia, ekspozycja na lek, farmakokinetyka, farmakoterapia w ciąży, fenytoina, guz neuroendokrynny, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, interakcje lekowe, izoenzym CYP2C19, metotreksat, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, omeprazol, przenikanie do mleka matki, zaburzenia czynności wątroby, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Interakcje leku – Clopidogrel MSN 75 mg
Klopidogrel, będący inhibitorem agregacji płytek, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne, które mogą wpływać na jego skuteczność oraz bezpieczeństwo terapii. Jednoczesne stosowanie z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (np. warfaryna) znacząco zwiększa ryzyko krwawień, mimo braku wpływu na farmakokinetykę S-warfaryny i INR. Podobnie, inhibitory glikoprotein IIb/IIIa, kwas acetylosalicylowy (ASA), heparyna oraz NLPZ (w tym inhibitory COX-2) mogą nasilać działanie przeciwpłytkowe klopidogrelu, co wymaga zachowania ostrożności. SSRI również zwiększają ryzyko krwawień poprzez wpływ na aktywację płytek. W przypadku leków metabolizowanych przez CYP2C19, silne inhibitory (np. omeprazol, ezomeprazol, fluwoksamina) obniżają stężenie aktywnego metabolitu klopidogrelu, osłabiając jego działanie, natomiast induktory CYP2C19 (np. ryfampicyna) zwiększają ryzyko krwawień przez nasilenie efektu przeciwpłytkowego. Nie zaleca się jednoczesnego stosowania silnych inhibitorów i induktorów CYP2C19 z klopidogrelem.
agregacja płytek, aktywacja płytek krwi, antagonista wapnia, CYP2C19, działanie przeciwpłytkowe, efekt przeciwpłytkowy, farmakokinetyka, hepatotoksyczność, induktor CYP2C19, inhibitor ACE, inhibitor COX-2, inhibitor CYP2C19, inhibitor glikoprotein IIb/IIIa, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, krwawienie z przewodu pokarmowego, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwzakrzepowy, lek rozszerzający naczynia wieńcowe, lek trombolityczny, mechanizm działania klopidogrelu, niesteroidowy lek przeciwzapalny, omeprazol, ostry zespół wieńcowy, pantoprazol, SSRI, substrat CYP2C8, terapia przeciwretrowirusowa, utajona utrata krwi, zawał mięśnia sercowego, zdarzenie zakrzepowe - Leksykon leków
Interakcje leku – Omeprazole Genoptim 40 mg
Omeprazol wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez modulację pH żołądka oraz wpływ na enzymy CYP2C19 i CYP3A4. Zmiana pH może znacząco obniżać lub zwiększać wchłanianie leków takich jak nelfinawir (zmniejszenie ekspozycji o 40% i metabolitu M8 o 75-90%), atazanawir (zmniejszenie ekspozycji o 30-75%), ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol oraz erlotynib, co może prowadzić do obniżenia ich skuteczności klinicznej. Omeprazol hamuje również metabolizm klopidogrelu, redukując jego aktywny metabolit o 46% i zmniejszając hamowanie agregacji płytek o 16%, co stanowi istotne ryzyko kliniczne i jest przeciwwskazaniem do jednoczesnego stosowania. Ponadto, omeprazol wpływa na farmakokinetykę leków takich jak takrolimus, metotreksat, diazepam, fenytoina, warfaryna, digoksyna oraz cylostazol, co wymaga monitorowania stężeń i dostosowania dawek, zwłaszcza w przypadku metotreksatu w dużych dawkach oraz u pacjentów w podeszłym wieku przy stosowaniu digoksyny.
agregacja płytek krwi, antagonista witaminy K, atazanawir, choroba wrzodowa, cylostazol, CYP2C19, CYP3A4, czynność nerek, diazepam, digoksyna, dziurawiec, erlotynib, fenytoina, HIV, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczy, leki przeciwwirusowe, metotreksat, nelfinawir, omeprazol, parametry krzepnięcia, pH żołądka, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, sakwinawir, takrolimus, terapia przeciwnowotworowa, warfaryna, worykonazol, zaburzenie czynności wątroby, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Interakcje leku – Dexilant 30 mg
Deksalanzoprazol, jako inhibitor pompy protonowej metabolizowany głównie przez CYP2C19 i CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Inhibitory CYP2C19 (np. fluwoksamina) zwiększają ekspozycję na lek, co wymaga monitorowania działań niepożądanych, natomiast induktory CYP2C19 i CYP3A4 (ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie dekslanzoprazolu, zmniejszając skuteczność terapii. Biodostępność leku obniżają także sukralfat i leki zobojętniające kwas, dlatego zaleca się przyjmowanie dekslanzoprazolu co najmniej 1 godzinę po tych preparatach. Ponadto, podwyższenie pH żołądka przez dekslanzoprazol istotnie wpływa na wchłanianie leków takich jak inhibitory proteazy HIV (atazanawir, nelfinawir), ketokonazol, itrakonazol i erlotynib, co może prowadzić do ich subterapeutycznych stężeń i wymaga unikania jednoczesnego stosowania. W przypadku digoksyny i takrolimusu konieczne jest monitorowanie stężeń w osoczu z uwagi na ryzyko ich zwiększenia, natomiast u pacjentów leczonych warfaryną zaleca się kontrolę INR i czasu protrombinowego ze względu na możliwe ich wydłużenie.
atazanawir, choroba refluksowa przełyku, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, dekslanzoprazol, diazepam, digoksyna, dysfagia, dziurawiec, erlotynib, fenytoina, fluwoksamina, glikoproteina p, hydroksymetotreksat, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, itrakonazol, ketokonazol, klopidogrel, lek zobojętniający, metotreksat, nelfinawir, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ryfampicyna, sukralfat, takrolimus, teofilina, warfaryna - Leksykon leków
Interakcje leku – Pantoprazole Eugia 40 mg
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, znacząco podnosi pH żołądka, co może prowadzić do istotnych interakcji farmakokinetycznych, zwłaszcza z lekami wymagającymi kwaśnego środowiska do prawidłowego wchłaniania. Do grup leków o wysokim ryzyku interakcji należą azole przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol), erlotynib oraz inhibitory proteazy HIV (szczególnie atazanawir), których biodostępność ulega znacznemu zmniejszeniu. W przypadku inhibitorów proteazy HIV zaleca się ograniczenie dawki pantoprazolu do 20 mg/dobę oraz ścisłe monitorowanie stanu klinicznego pacjenta. Ponadto, jednoczesne stosowanie pantoprazolu z pochodnymi kumaryny (warfaryna, fenprokumon) wymaga monitorowania wskaźnika INR i czasu protrombinowego ze względu na ryzyko zwiększenia krzepliwości i poważnych krwawień. Wysokie dawki metotreksatu (≥300 mg) stosowane w leczeniu chorób nowotworowych i łuszczycy mogą wykazywać zwiększone stężenia w osoczu podczas terapii pantoprazolem, co wymaga rozważenia czasowego odstawienia inhibitora pompy protonowej w celu uniknięcia toksyczności.
amoksycylina, atazanawir, azol przeciwgrzybiczny, biodostępność, choroba refluksowa przełyku, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P-450, czas protrombinowy, demetylacja, diazepam, digoksyna, diklofenak, dziurawiec zwyczajny, erlotynib, fenprokumon, fluwoksamina, glibenklamid, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, interakcja lekowa, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, lewonorgestrel i etynyloestradiol, metoprolol, metotreksat, metronidazol, naproksen, nifedypina, owrzodzenie, P-glikoproteina, pantoprazol, pH żołądka, piroksykam, pochodna kumaryny, pozakonazol, ryfampicyna, środek zobojętniający, teofilina, warfaryna, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Agastin 20 mg 20 mg
Omeprazol, składnik preparatu Agastin 20 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez podwyższenie pH żołądka oraz hamowanie enzymów cytochromu P450, zwłaszcza CYP2C19 i CYP3A4. Szczególnie istotne są interakcje z lekami stosowanymi w terapii HIV, gdzie omeprazol znacząco obniża ekspozycję na nelfinawir (o około 40%) i jego aktywny metabolit M8 (o 75-90%), a także na atazanawir (zmniejszenie ekspozycji o 30-75%), co może prowadzić do obniżenia skuteczności leczenia przeciwwirusowego. Ponadto, omeprazol zmniejsza konwersję klopidogrelu do aktywnego metabolitu o 46%, co skutkuje redukcją efektu przeciwpłytkowego o około 16% i zwiększa ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych. Wchłanianie leków przeciwgrzybiczych (pozakonazol, ketokonazol, itrakonazol) oraz erlotynibu jest również istotnie obniżone, co może ograniczać ich skuteczność kliniczną. W przypadku digoksyny obserwuje się wzrost biodostępności o około 10%, co wymaga monitorowania stężenia u osób starszych, zwłaszcza przy dużych dawkach omeprazolu.
antagonista witaminy K, atazanawir, biodostępność digoksyny, choroba wrzodowa, cylostazol, cytochrom P450, diazepam, dysfagia, dziurawiec, enzym CYP2C19, enzym CYP3A4, erlotynib, fenytoina, hamowanie agregacji płytek, incydent sercowo-naczyniowy, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kreatyniny, klopidogrel, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwnowotworowy, metotreksat, nelfinawir, omeprazol, pH żołądka, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, sakwinawir, stężenie fenytoiny, worykonazol, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Areplex 75 mg
Klopidogrel, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP2C19, wykazuje liczne interakcje farmakodynamiczne i farmakokinetyczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Jednoczesne stosowanie z lekami wpływającymi na hemostazę, takimi jak doustne antykoagulanty (np. warfaryna), inhibitory glikoprotein IIb/IIIa, kwas acetylosalicylowy (ASA), heparyna, leki trombolityczne oraz NLPZ (w tym selektywne inhibitory COX-2) zwiększa ryzyko krwawień i wymaga ostrożności oraz monitorowania pacjenta. Szczególnie niezalecane jest łączenie klopidogrelu z warfaryną ze względu na wysokie ryzyko krwawień, mimo braku wpływu na farmakokinetykę S-warfaryny i INR. Ponadto, selektywne inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) oraz alkohol etylowy mogą nasilać działanie przeciwpłytkowe klopidogrelu, co również zwiększa ryzyko krwawień, zwłaszcza z przewodu pokarmowego.
agonista opioidowy, agregacja płytek, antagonista GPIIb/IIIa, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, CYP2C19, doustny antykoagulant, efekt addycyjny, ekspozycja na rozuwastatynę, hemostaza, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor glikoprotein IIb/IIIa, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor pompy protonowej, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, izoenzym cytochromu P450, kwas acetylosalicylowy, lek blokujący receptory H2, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwpłytkowy, lek rozszerzający naczynia wieńcowe, lek trombolityczny, lek zobojętniający, niesteroidowy lek przeciwzapalny, ostry zespół wieńcowy, powikłanie krwotoczne, selektywny inhibitor COX-2, selektywny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny, substrat CYP2C8, wskaźnik INR, zakażenie HIV - Leksykon leków
Interakcje leku – Gastrostad 20 mg
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, znacząco podnosi pH żołądka, co wpływa na biodostępność leków zależnych od kwaśnego środowiska, takich jak azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol) oraz erlotynib. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania pantoprazolu z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawirem) ze względu na ryzyko znacznego obniżenia ich stężenia, co wymaga ograniczenia dawki pantoprazolu do 20 mg i monitorowania miana wirusa. Ponadto, pantoprazol może zwiększać ryzyko wzrostu INR i wydłużenia czasu protrombinowego u pacjentów leczonych warfaryną lub fenprokumonem, co wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia. U pacjentów przyjmujących wysokie dawki metotreksatu (np. 300 mg) zaleca się rozważenie czasowego odstawienia pantoprazolu ze względu na ryzyko zwiększenia stężenia metotreksatu.
amoksycylina, atazanawir, biodostępność leku, choroba wrzodowa, CYP2C19, cytochrom P-450, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, diklofenak, dziurawiec zwyczajny, erlotynib, etanol, etynyloestriadol, fenprokumon, fluwoksamina, glibenklamid, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, kwas solny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lewonorgestrel, metoprolol, metotreksat, metronidazol, naproksen, nifedypina, pantoprazol, pH żołądka, piroksykam, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, środek zobojętniający, teofilina, terapia eradykacyjna H. pylori, warfaryna, wartość INR - Leksykon leków
Interakcje leku – Pantoprazol Krka 20 mg
Pantoprazol Krka (20 mg) jako inhibitor pompy protonowej wywiera istotny wpływ na farmakokinetykę leków zależnych od kwaśnego pH żołądka, co prowadzi do zmniejszenia ich biodostępności, zwłaszcza azoli przeciwgrzybiczych (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol), erlotynibu oraz inhibitorów proteazy HIV (np. atazanawiru). W przypadku jednoczesnego stosowania z inhibitorami proteazy HIV zaleca się nie przekraczać dawki 20 mg pantoprazolu na dobę, ścisłe monitorowanie miana wirusa oraz ewentualne dostosowanie dawki leku przeciwwirusowego. Ponadto, u pacjentów przyjmujących pochodne kumaryny (warfaryna, fenprokumon) obserwowano ryzyko zwiększenia INR i czasu protrombinowego, co wymaga monitorowania tych parametrów. Wysokie dawki metotreksatu (≥300 mg) stosowane jednocześnie z pantoprazolem mogą prowadzić do podwyższenia stężenia metotreksatu w surowicy, co wskazuje na konieczność rozważenia czasowego odstawienia pantoprazolu w trakcie terapii metotreksatem.
amoksycylina, atazanawir, azol przeciwgrzybiczny, biodostępność leku, błona śluzowa żołądka, CYP2C19, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, demetylacja, diazepam, digoksyna, diklofenak, doustny lek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, ekspozycja ogólnoustrojowa, erlotynib, etynyloestradiol, fenprokumon, fluwoksamina, glibenklamid, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoenzym cytochromu, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, kwas solny, lek przeciwzakrzepowy, lek zobojętniający, lewonorgestrel, łuszczyca, metoprolol, metotreksat, metronidazol, miano wirusa, naproksen, nieprawidłowe krwawienie, nifedypina, P-glikoproteina, pantoprazol, piroksykam, pochodna kumaryny, pozakonazol, ryfampicyna, teofilina, terapia nowotworowa, warfaryna, wartość INR, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Goprazol 20 mg 20 mg
Omeprazol, składnik aktywny Goprazolu 20 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez podwyższenie pH żołądkowego oraz hamowanie izoenzymu CYP2C19. Zmiana pH wpływa na wchłanianie leków takich jak pozakonazol, ketokonazol, itrakonazol czy erlotynib, prowadząc do istotnego obniżenia ich biodostępności i skuteczności klinicznej. Hamowanie CYP2C19 przez omeprazol zmniejsza metabolizm leków takich jak klopidogrel (redukcja aktywnego metabolitu o 42-46% i hamowania agregacji płytek o 30-47%), a także zwiększa stężenia fenytoiny, warfaryny, takrolimusa i cylostazolu (wzrost Cmax i AUC odpowiednio o 18% i 26%). Szczególnie istotne są przeciwwskazane interakcje z nelfinawirem (spadek stężenia o 40% i metabolitu M8 o 75-90%) oraz niezalecane z atazanawirem (redukcja ekspozycji o 30-75%). Omeprazol zwiększa także biodostępność digoksyny o około 10%, co wymaga monitorowania stężenia u osób starszych.
agregacja płytek, antagonista witaminy K, atazanawir, choroba wrzodowa, cylostazol, CYP2C19, cytochrom P450, digoksyna, dolny zwieracz przełyku, erlotynib, fenytoina, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, ketokonazol, klirens kreatyniny, klopidogrel, krzepnięcie krwi, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwwirusowy HIV, metotreksat, nadmierne wydzielanie kwasu żołądkowego, nelfinawir, omeprazol, owrzodzenie przewodu pokarmowego, pH żołądka, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, sakwinawir, takrolimus, warfaryna, worykonazol, zapalenie błony śluzowej żołądka - Leksykon leków
Interakcje leku – Omeprazol Mylan 40 mg
Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej i umiarkowany inhibitor enzymu CYP2C19, wywiera istotny wpływ na farmakokinetykę wielu leków poprzez podwyższenie pH żołądka oraz hamowanie metabolizmu enzymatycznego. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii HIV, takimi jak nelfinawir (obniżenie ekspozycji o 40% i metabolitu M8 o 75-90%) oraz atazanawir (zmniejszenie stężenia o 75%), co skutkuje znacznym osłabieniem ich działania i przeciwwskazuje jednoczesne stosowanie. Omeprazol obniża także biodostępność klopidogrelu, zmniejszając ekspozycję na aktywne metabolity o około 42-46% i hamowanie agregacji płytek o 30-47%, co wymaga unikania kojarzenia tych leków. Ponadto, omeprazol zmniejsza wchłanianie leków przeciwgrzybiczych (posakonazol, ketokonazol, itrakonazol) oraz erlotinibu, co może prowadzić do obniżenia ich skuteczności klinicznej i wskazuje na konieczność unikania jednoczesnego podawania.
agregacja płytek, antagonista witaminy K, atazanawir, choroba wrzodowa żołądka, cylostazol, cytochrom P450, diazepam, digoksyna, dysfagia, dziurawiec, erlotinib, farmakokinetyka, fenytoina, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, itrakonazol, izoenzym CYP2C19, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas żołądkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, nelfinawir, omeprazol, pH żołądka, posakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, sakwinawir, takrolimus, warfaryna, worykonazol - Leksykon leków
Interakcje leku – Pantoprazol Accord 40 mg
Pantoprazol Accord w dawce 40 mg, stosowany do wstrzykiwań, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie związane z podwyższeniem pH żołądka wskutek silnego hamowania wydzielania kwasu solnego. Istotne klinicznie jest zmniejszenie biodostępności leków takich jak azole przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol), erlotynib oraz inhibitory proteazy HIV (np. atazanawir), co może prowadzić do obniżenia skuteczności terapii. W przypadku inhibitorów proteazy HIV zaleca się ograniczenie dawki pantoprazolu do maksymalnie 20 mg/dobę oraz ścisłe monitorowanie miana wirusa. Ponadto, pantoprazol może wpływać na parametry krzepnięcia u pacjentów stosujących pochodne kumaryny (warfaryna, fenprokumon), powodując wzrost INR i czasu protrombinowego, co wymaga regularnego monitorowania tych wartości. Równoczesne podawanie dużych dawek metotreksatu (np. 300 mg) z pantoprazolem może zwiększać stężenie metotreksatu i ryzyko toksyczności, dlatego rozważa się czasowe odstawienie IPP w trakcie terapii metotreksatem.
azol przeciwgrzybiczny, biodostępność leku, CYP2C19, CYP3A4, czas protrombinowy, erlotynib, hamowanie wydzielania kwasu, induktor CYP2C19, induktor enzymatyczny, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, interakcja farmaceutyczna, interakcja pantoprazolu z alkoholem, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, P-glikoproteina, pantoprazol, pH żołądka, pochodna kumaryny, tetrahydrokannabinol, wynik fałszywie dodatni - Leksykon leków
Interakcje leku – Pantoprazole Bluefish 20 mg
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej, wpływa na farmakokinetykę leków wymagających kwaśnego środowiska żołądka do optymalnej absorpcji, takich jak azolowe leki przeciwgrzybicze (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol) oraz erlotynib, prowadząc do obniżenia ich biodostępności i osłabienia efektu terapeutycznego. Szczególnie istotne są interakcje z inhibitorami proteazy HIV (np. atazanawir), gdzie podwyższenie pH żołądkowego może znacząco zmniejszyć ich stężenie, co grozi utratą kontroli nad infekcją i rozwojem oporności. W takich przypadkach zaleca się ograniczenie dawki pantoprazolu do 20 mg/dobę oraz ścisłe monitorowanie miana wirusa HIV. Ponadto, u pacjentów stosujących pochodne kumaryny (warfaryna, fenprokumon) obserwuje się wzrost INR i czasu protrombinowego, co wymaga intensywnego monitorowania parametrów krzepnięcia, zwłaszcza na początku terapii skojarzonej. Wysokie dawki metotreksatu (np. 300 mg) mogą ulec kumulacji w osoczu przy jednoczesnym stosowaniu pantoprazolu, co wymaga rozważenia czasowego odstawienia IPP w celu uniknięcia toksyczności.
amoksycylina, atazanawir, biodostępność, choroba wrzodowa, CYP1A2, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, cytochrom P450, czas protrombinowy, diazepam, digoksyna, diklofenak, dziurawiec zwyczajny, erlotynib, etanol, etynyloestradiol, fenprokumon, fluwoksamina, GERD, glibenklamid, hamowanie wydzielania kwasu solnego, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor kinazy tyrozynowej, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, izoenzym CYP2C19, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kofeina, lek przeciwgrzybiczny azolowy, lewonorgestrel, metoprolol, metotreksat, metronidazol, naproksen, nifedypina, oporność wirusowa, P-glikoproteina, parametry krzepnięcia, pH żołądkowe, piroksykam, pochodna kumaryny, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, środek zobojętniający, teofilina, warfaryna, wartość INR - Leksykon leków
Interakcje leku – Heligen Neo 40 mg
Omeprazol, składnik aktywny Heligen Neo, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez podwyższenie pH żołądka oraz hamowanie izoenzymów CYP2C19 i CYP3A4. Zmniejsza biodostępność leków takich jak nelfinawir (spadek o 40% ekspozycji i 75-90% metabolitu M8) oraz atazanawir (redukcja ekspozycji o 75% przy dawce 40 mg/dobę i o 30% przy 20 mg/dobę omeprazolu), co czyni jednoczesne stosowanie przeciwwskazanym. Omeprazol obniża także aktywację klopidogrelu, zmniejszając ekspozycję na jego aktywny metabolit o 46% i hamowanie agregacji płytek o 16%, co zwiększa ryzyko incydentów sercowo-naczyniowych. Ponadto, omeprazol istotnie obniża wchłanianie leków przeciwgrzybiczych (pozakonazol, ketokonazol, itrakonazol) oraz erlotynibu, co może prowadzić do zmniejszenia ich skuteczności klinicznej. W przypadku digoksyny obserwuje się wzrost biodostępności o około 10%, wymagający monitorowania, zwłaszcza u osób starszych.
agregacja płytek krwi, antagonista witaminy K, antybiotyk makrolidowy, atazanawir, choroba wrzodowa, cylostazol, diazepam, digoksyna, działanie niepożądane, działanie przeciwpłytkowe, działanie przeciwzakrzepowe, erlotynib, fenytoina, incydent sercowo-naczyniowy, induktor CYP2C19, inhibitor izoenzymu, inhibitor pompy protonowej, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, klirens kreatyniny, klopidogrel, lek immunosupresyjny, lek przeciwgrzybiczy, metotreksat, nelfinawir, omeprazol, pH żołądka, pozakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, sakwinawir, takrolimus, terapia HIV, terapia przeciwwirusowa, układ enzymatyczny, wchłanianie leku, worykonazol, zapalenie błony śluzowej żołądka, ziele dziurawca - Leksykon leków
Interakcje leku – Noacid 20 mg
Pantoprazol, jako inhibitor pompy protonowej (IPP), znacząco obniża wydzielanie kwasu solnego w żołądku, co wpływa na farmakokinetykę leków zależnych od pH żołądka. Szczególnie istotne są interakcje z azolami przeciwgrzybiczymi (ketokonazol, itrakonazol, pozakonazol) oraz erlotynibem, gdzie podwyższone pH zmniejsza ich biodostępność, co może prowadzić do niepowodzenia terapii. Również inhibitory proteazy HIV, zwłaszcza atazanawir, wykazują istotne zmniejszenie wchłaniania przy jednoczesnym stosowaniu z pantoprazolem, co wymaga ścisłego monitorowania wiremii i ograniczenia dawki pantoprazolu do 20 mg/dobę. Ponadto, pantoprazol może zwiększać wartości INR i wydłużać czas protrombinowy u pacjentów stosujących pochodne kumaryny (warfaryna, fenprokumon), co wiąże się z ryzykiem krwawień i wymaga regularnego monitorowania parametrów krzepnięcia. W przypadku wysokich dawek metotreksatu (np. 300 mg) stosowanie pantoprazolu może prowadzić do zwiększenia stężenia metotreksatu w surowicy, co wymaga rozważenia czasowego odstawienia IPP.
amoksycylina, azole przeciwgrzybicze, biodostępność, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, CYP1A2, CYP2C19, CYP2C9, CYP2D6, CYP2E1, CYP3A4, czas protrombinowy, ekspozycja systemowa, eradykacja H. pylori, erlotynib, farmakokinetyka, fenprokumon, fluwoksamina, induktor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, inhibitor proteazy HIV, INR, klarytromycyna, leki zobojętniające, metotreksat, metronidazol, niepowodzenie terapeutyczne, P-glikoproteina, pH żołądka, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, warfaryna, wydzielanie kwasu solnego, ziele dziurawca