nudności wymioty
Nudności i wymioty to powszechne objawy, które mogą towarzyszyć wielu różnym schorzeniom, od łagodnych infekcji żołądkowo-jelitowych po poważne stany kliniczne. Nudności definiuje się jako nieprzyjemne, subiektywne uczucie potrzeby wymiotowania, podczas gdy wymioty to gwałtowne wyrzucenie treści żołądkowej przez usta, będące procesem fizjologicznym kontrolowanym przez ośrodek wymiotny w pniu mózgu.
Etiologia nudności i wymiotów jest bardzo zróżnicowana. Wśród najczęstszych przyczyn wymienia się infekcje przewodu pokarmowego, zatrucia pokarmowe, ciążę (szczególnie w pierwszym trymestrze), chorobę lokomocyjną, skutki uboczne leków (w tym chemioterapii), migreny, choroby neurologiczne, zaburzenia metaboliczne oraz schorzenia narządów jamy brzusznej. Istotna diagnostycznie jest ocena charakteru wymiotów, ich częstotliwości, pory występowania oraz towarzyszących objawów.
Diagnostyka nudności i wymiotów powinna obejmować dokładny wywiad medyczny, badanie fizykalne oraz, w zależności od obrazu klinicznego, badania laboratoryjne i obrazowe. Szczególnej uwagi wymagają wymioty z domieszką krwi (hematemeza), wymioty fusowate, wymioty występujące u pacjentów z objawami neurologicznymi oraz te, które nie ustępują mimo leczenia objawowego.
Leczenie nudności i wymiotów zależy od ich przyczyny. Obejmuje ono zarówno postępowanie przyczynowe (np. antybiotykoterapię w przypadku infekcji), jak i objawowe z wykorzystaniem leków przeciwwymiotnych (antagonistów receptora dopaminowego, serotoninowego, histaminowego czy kannabinoidowego). W przypadkach ciężkiego odwodnienia konieczne może być dożylne uzupełnianie płynów i elektrolitów. Istotna jest również edukacja pacjenta w zakresie odpowiedniego nawadniania i modyfikacji diety.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Saridon 250 mg + 150 mg + 50 mg
Lek Saridon, zawierający 250 mg paracetamolu, 150 mg propyfenazonu oraz 50 mg kofeiny, może wywoływać liczne działania niepożądane o różnym nasileniu i częstości. Szczególną uwagę należy zwrócić na reakcje nadwrażliwości, które obejmują wysypkę, pokrzywkę, świąd, rumień, obrzęk naczynioruchowy, a w bardzo rzadkich przypadkach zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz ostrą uogólnioną osutkę krostkową (AGEP), które mogą być zagrażające życiu. Kofeina w dawkach dużych może powodować objawy sercowo-naczyniowe, takie jak kołatanie serca, nadciśnienie tętnicze i częstoskurcz. Rzadkie, ale poważne powikłania hematologiczne, takie jak małopłytkowość, leukopenia, agranulocytoza i pancytopenia, wymagają monitorowania morfologii krwi. Dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, wymioty, ból brzucha i biegunkę, natomiast zaburzenia neurologiczne to zawroty głowy i senność.
AGEP, agranulocytoza, ból brzucha, częstoskurcz, dolegliwości przewodu pokarmowego, dysfagia, kołatanie serca, leukopenia, małopłytkowość, marskość wątroby, martwica wątroby, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności wymioty, objaw żołądkowo-jelitowy, obrzęk naczynioruchowy, ostra uogólniona osutka krostkowa, pancytopenia, paracetamol propyfenazon kofeina, plamica małopłytkowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, uszkodzenie nerki, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna, zaburzenie krzepnięcia, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół Stevensa-Johnsona, zwłóknienie wątroby