działanie farmakologiczne kwetiapiny

Kwetiapina jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym, który działa głównie poprzez blokowanie receptorów dopaminergicznych D2 i serotoninergicznych 5-HT2A. W przeciwieństwie do klasycznych neuroleptyków, kwetiapina wykazuje mniejsze powinowactwo do receptorów D2, co przekłada się na niższe ryzyko wywoływania objawów pozapiramidowych.

Mechanizm działania kwetiapiny obejmuje również blokadę receptorów α1-adrenergicznych, histaminowych H1 oraz muskarynowych, co wpływa na profil działań niepożądanych leku. W niższych dawkach (do 300 mg) kwetiapina działa głównie jako antagonista receptorów histaminowych i serotoninowych, wykazując działanie przeciwlękowe i nasenne, natomiast w wyższych dawkach ujawnia się jej działanie przeciwpsychotyczne.

Farmakokinetyka kwetiapiny charakteryzuje się szybkim wchłanianiem z przewodu pokarmowego, wysokim wiązaniem z białkami osocza (około 83%) oraz metabolizmem wątrobowym przy udziale cytochromu P450 3A4. Lek dostępny jest w formie o natychmiastowym uwalnianiu oraz o przedłużonym uwalnianiu (XR), co wpływa na profil farmakokinetyczny i możliwości dawkowania.

Kwetiapina znajduje zastosowanie w leczeniu schizofrenii, epizodów maniakalnych i depresyjnych w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej, a także jako lek wspomagający w terapii depresji opornej na leczenie. Ze względu na profil receptorowy, kwetiapina jest często stosowana off-label w leczeniu zaburzeń lękowych, bezsenności oraz objawów psychotycznych w przebiegu chorób neurodegeneracyjnych.