iwabradyna szczawian
Iwabradyna szczawian jest specyficznym inhibitorem kanału jonowego f w węźle zatokowo-przedsionkowym, który działa selektywnie na prąd If, będący kluczowym regulatorem spontanicznej depolaryzacji rozkurczowej w węźle zatokowo-przedsionkowym. Przez blokowanie tego kanału iwabradyna skutecznie zmniejsza częstość akcji serca bez wpływu na kurczliwość mięśnia sercowego, repolaryzację czy przewodnictwo przedsionkowo-komorowe.
Główne wskazania do stosowania iwabradyny obejmują leczenie objawowe przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej u pacjentów z rytmem zatokowym, którzy nie mogą przyjmować beta-adrenolityków, oraz leczenie przewlekłej niewydolności serca klasy II-IV według NYHA z dysfunkcją skurczową u pacjentów z rytmem zatokowym i częstością akcji serca ≥ 75 uderzeń na minutę.
Mechanizm działania iwabradyny polega na selektywnym i specyficznym hamowaniu kanału If, co prowadzi do zwolnienia częstości rytmu serca. Lek nie wpływa na ciśnienie tętnicze, kurczliwość mięśnia sercowego (brak działania inotropowego ujemnego) ani na przewodzenie śródkomorowe. Dodatkowo, iwabradyna może poprawiać perfuzję wieńcową poprzez wydłużenie czasu rozkurczu i zwiększenie przepływu w naczyniach wieńcowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Ivabradine Viatris 5 mg
Produkt leczniczy Ivabradine Viatris dostępny jest w postaci tabletek powlekanych o dawkach 5 mg i 7,5 mg iwabradyny, odpowiadających odpowiednio 5,961 mg i 8,941 mg iwabradyny szczawianu. Tabletki 5 mg zawierają 70,965 mg laktozy bezwodnej, natomiast tabletki 7,5 mg – 106,449 mg laktozy bezwodnej. Substancje pomocnicze obejmują m.in. laktozę bezwodną, krzemionkę koloidalną bezwodną, kroskarmelozę sodową, butylohydroksytoluen (E321), magnezu stearynian oraz składniki otoczki takie jak hypromeloza, tytanu dwutlenek (E171), makrogol 6000, żelaza tlenki (E172) i glicerol. Tabletki różnią się wyglądem: 5 mg są żółte, okrągłe o średnicy 6,0 mm z możliwością podziału, natomiast 7,5 mg mają kolor pomarańczowo-żółty, są okrągłe, obustronnie wypukłe o średnicy 6,5 mm i nie można ich dzielić.
butylohydroksytoluen, dwutlenek tytanu, hypromeloza, iwabradyna, iwabradyna szczawian, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna bezwodna, laktoza bezwodna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, podanie doustne, substancja pomocnicza o znanym działaniu, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ivabradine Viatris 7,5 mg
Iwabradyna (Ivabradine Viatris) jest selektywnym inhibitorem kanałów If w węźle zatokowym, stosowanym w leczeniu objawowej przewlekłej stabilnej dławicy piersiowej oraz przewlekłej niewydolności serca. W dławicy piersiowej wskazana jest u dorosłych pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, prawidłowym rytmem zatokowym i częstością akcji serca ≥ 70/min, jako alternatywa dla beta-adrenolityków lub w terapii skojarzonej, gdy beta-adrenolityki są niewystarczające. W niewydolności serca lek stosuje się u pacjentów z klasą II-IV wg NYHA, obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory, rytmem zatokowym i HR ≥ 75/min, zarówno w terapii skojarzonej ze standardowym leczeniem, jak i gdy beta-adrenolityki są przeciwwskazane lub nietolerowane.
astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, blok przedsionkowo-komorowy, choroba niedokrwienna serca, frakcja wyrzutowa lewej komory, Ivabradine Viatris, iwabradyna, iwabradyna szczawian, klasyfikacja NYHA, laktoza bezwodna, nietolerancja laktozy, ostra niewydolność serca, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, rytm zatokowy, tabletka powlekana, węzeł zatokowy, zaburzenie czynności skurczowej - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ivabradine Viatris 5 mg
Iwabradyna (Ivabradine Viatris) w dawkach 5 mg i 7,5 mg, dostępna w formie tabletek powlekanych, jest przeciwwskazana u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na potencjalne ryzyko embriotoksyczności i teratogenności potwierdzone w badaniach przedklinicznych na modelach zwierzęcych. Brak jest wystarczających danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania iwabradyny w tych grupach pacjentek. Lekarz powinien poinformować pacjentki w wieku rozrodczym o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii oraz o konieczności natychmiastowego kontaktu w przypadku podejrzenia ciąży. W przypadku kobiet karmiących piersią iwabradyna przenika do mleka matki, co stanowi przeciwwskazanie do stosowania leku w okresie laktacji; w razie konieczności terapii należy rozważyć przerwanie karmienia piersią i zastosowanie alternatywnych metod żywienia niemowlęcia.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Ivares 5 mg
Lek Ivares dostępny jest w postaci tabletek powlekanych w dawkach 5 mg i 7,5 mg iwabradyny, odpowiadających odpowiednio 5,96 mg i 8,94 mg iwabradyny szczawianu. Tabletki 5 mg mają łososiową barwę, prostokątny kształt (8,1 x 4,3 mm) i linię podziału umożliwiającą podział dawki, natomiast tabletki 7,5 mg są trójkątne (bok 7,1 mm), również łososiowe, ale bez linii podziału. Substancją pomocniczą o znanym działaniu jest uwodorniony olej rycynowy (1,60 mg w dawce 5 mg i 2,40 mg w dawce 7,5 mg). Rdzeń tabletek zawiera celulozę mikrokrystaliczną (E460), krospowidon (E1202), krzemionkę koloidalną bezwodną oraz olej rycynowy uwodorniony, natomiast otoczka Opadry Orange zawiera m.in. hypromelozę, tytanu dwutlenek (E171), kwas stearynowy (E570) oraz barwniki tlenki żelaza (E172). Wosk Carnauba pełni funkcję środka polerującego, poprawiając estetykę tabletek.
blister, celuloza mikrokrystaliczna, dwutlenek tytanu, hypromeloza, iwabradyna, iwabradyna szczawian, krospowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, kwas stearynowy, linia podziału, niezgodność farmaceutyczna, olej rycynowy uwodorniony, produkt farmaceutyczny, środek poślizgowy, substancja czynna, substancja o znanym działaniu, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza czerwony, tlenek żelaza żółty, wosk karnauba - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ivabradine Viatris 5 mg
Ivabradine Viatris, zawierający iwabradynę, jest wskazany u dorosłych pacjentów z przewlekłą stabilną dławicą piersiową i chorobą niedokrwienną serca, pod warunkiem obecności rytmu zatokowego i częstości akcji serca ≥70 uderzeń/min. Lek stosuje się jako terapię pierwszego wyboru u pacjentów z nietolerancją lub przeciwwskazaniami do beta-adrenolityków oraz jako terapię skojarzoną u pacjentów z niewystarczającą kontrolą objawów mimo optymalnej dawki beta-adrenolityków. W leczeniu przewlekłej niewydolności serca iwabradyna jest zalecana u pacjentów z klasą II-IV wg NYHA, dysfunkcją skurczową mięśnia sercowego, rytmem zatokowym i częstością akcji serca ≥75 uderzeń/min, zarówno w terapii skojarzonej, jak i u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją beta-adrenolityków.
beta-adrenolityk, choroba niedokrwienna serca, częstość akcji serca, dysfunkcja skurczowa, dysfunkcja skurczowa lewej komory, iwabradyna szczawian, klasyfikacja NYHA, laktoza bezwodna, linia podziału, niedobór laktazy, nietolerancja beta-adrenolityków, nietolerancja galaktozy, przewlekła niewydolność serca, przewlekła stabilna dławica piersiowa, rytm zatokowy, tabletka powlekana, terapia modyfikująca przebieg choroby, terapia skojarzona, terapia standardowa, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Ivabradine Viatris 7,5 mg
Iwabradyna wykazuje korzystny profil bezpieczeństwa potwierdzony szerokim zakresem badań przedklinicznych, obejmujących toksyczność po podaniu wielokrotnym, genotoksyczność oraz potencjalne działanie rakotwórcze, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. Badania rozrodczości na szczurach i królikach ujawniły jednak pewne niepokojące efekty przy ekspozycji na dawki terapeutyczne, takie jak zwiększona częstość wad serca u płodów szczurów oraz wrodzony brak palców u królików. W badaniach okulistycznych u psów, którym podawano iwabradynę w dawkach 2, 7 lub 24 mg/kg mc./dobę przez rok, zaobserwowano przemijające zmiany w siatkówce, wynikające z farmakodynamicznego wpływu na prądy Ih, bez trwałych uszkodzeń strukturalnych tkanki oka.
badanie farmakologiczne, dawka terapeutyczna, działanie rakotwórcze, genotoksyczność, iwabradyna, iwabradyna szczawian, narażenie na lek, organogeneza, prąd If, prąd Ih aktywowany hiperpolaryzacją, profil bezpieczeństwa leku, siatkówka oka, stymulator serca, toksyczność po podaniu wielokrotnym, uszkodzenie strukturalne oka, wpływ na płodność, wrodzony brak palców