kraniosynostoza wieńcowa

Kraniosynostoza wieńcowa (synostoza szwu wieńcowego) to przedwczesne zarośnięcie szwu wieńcowego czaszki, który łączy kości ciemieniowe z kością czołową. Stan ten występuje u około 1 na 2500 żywych urodzeń i stanowi 20-25% wszystkich przypadków kraniosynostoz.

Zaburzenie to prowadzi do charakterystycznego zniekształcenia czaszki określanego jako brachycefalia – czaszka staje się szeroka i spłaszczona w kierunku przednio-tylnym. W przypadku jednostronnego zarośnięcia szwu wieńcowego rozwija się plagiocefalia przednia z asymetrycznym zniekształceniem twarzy i oczodołu po stronie zarośniętego szwu.

Diagnostyka obejmuje badanie fizykalne, obrazowanie radiologiczne (RTG, TK, rzadziej MRI). Leczenie jest głównie chirurgiczne i powinno być przeprowadzone w pierwszym roku życia dziecka. Obejmuje kraniotomię z rekonstrukcją przedniego sklepienia czaszki, co zapobiega zaburzeniom rozwoju mózgu i możliwym problemom neurologicznym.

Kraniosynostoza wieńcowa może występować jako izolowana wada lub jako część zespołów genetycznych (np. zespół Aperta, zespół Crouzona, zespół Pfeiffera). W przypadkach zespołowych konieczne jest multidyscyplinarne podejście do leczenia z udziałem neurochirurgów, chirurgów twarzowo-szczękowych, genetyków i specjalistów rozwoju neurologicznego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl