bradypnoe
Bradypnoe to stan kliniczny charakteryzujący się nieprawidłowo wolną częstością oddechów, poniżej 12 oddechów na minutę u dorosłych (norma wynosi 12-20 oddechów/min). U dzieci wartości referencyjne są wyższe i zależą od wieku, dlatego bradypnoe definiuje się jako częstość oddechów poniżej dolnej granicy normy dla danej grupy wiekowej.
Bradypnoe może występować jako objaw różnych stanów patologicznych, w tym: uszkodzeń ośrodkowego układu nerwowego (udar, guz, uraz), zatruć (opioidami, barbituranami, benzodiazepinami), zaburzeń metabolicznych (hipotermia, hipoglikemia) oraz jako fizjologiczna odpowiedź organizmu podczas snu głębokiego czy u wytrenowanych sportowców w spoczynku.
Diagnostyka bradypnoe obejmuje dokładny wywiad, badanie przedmiotowe oraz badania dodatkowe ukierunkowane na identyfikację przyczyny. Szczególnie istotna jest ocena stanu neurologicznego pacjenta, saturacji krwi tlenem oraz badanie gazometryczne. Leczenie bradypnoe jest zawsze ukierunkowane na przyczynę podstawową, a w przypadkach zagrażających życiu może obejmować wspomaganie oddychania lub wentylację mechaniczną.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Diclac 75 Duo 75 mg
Przedawkowanie diklofenaku sodowego w postaci tabletek o zmodyfikowanym uwalnianiu Diclac 75 Duo, zawierających 12,5 mg frakcji szybko uwalnianej oraz 62,5 mg frakcji wolno uwalnianej, może prowadzić do wieloukładowych powikłań klinicznych. Objawy przedawkowania obejmują dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (wymioty, krwotok, biegunka), układu nerwowego (zawroty głowy, szumy uszne, drgawki) oraz narządów miąższowych (ostra niewydolność nerek i wątroby). Szczególnie istotne jest monitorowanie funkcji nerek i wątroby ze względu na ryzyko ostrej niewydolności, a także kontrola parametrów życiowych i obserwacja pod kątem krwawień z przewodu pokarmowego. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić również zaburzenia hemodynamiczne (hipotonia, wstrząs) oraz niewydolność oddechowa wymagająca wsparcia oddechowego.
białka osocza, ból brzucha, bradypnoe, ciśnienie tętnicze krwi, dializoterapia, diklofenak sodowy, drgawki, enzymy wątrobowe, hemodializa, hipotonia, krwotok z przewodu pokarmowego, napad padaczkowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne, niewydolność oddechowa, oliguria, ostra niewydolność nerek, ostra niewydolność wątroby, ototoksyczność, przetaczanie krwi, równowaga wodno-elektrolitowa, szumy uszne, tachypnoe, uszkodzenie wątroby, węgiel aktywny, wstrząs, wymuszona diureza, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia oddychania, zawroty głowy, żółtaczka - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Tertensif SR 1,5 mg
Badania przedkliniczne indapamidu, substancji czynnej leku Tertensif SR, wykazały brak właściwości mutagennych oraz kancerogennych, co potwierdza bezpieczeństwo genetyczne i onkologiczne stosowania leku. W badaniach toksyczności ostrej, przy podaniu dożylnym i dootrzewnowym, obserwowano objawy takie jak spowolnienie oddechu i obwodowy rozkurcz naczyń, które były związane z farmakodynamicznym działaniem indapamidu, a nie z toksycznością niezależną od mechanizmu działania. Dawkowanie w badaniach sięgało od 40 do 8000-krotności dawki terapeutycznej, co pozwoliło na ocenę bezpieczeństwa w szerokim zakresie dawek.
badania przedkliniczne, badania toksykologiczne, bradypnoe, dawka terapeutyczna, diuretyk, działanie moczopędne, działanie teratogenne, efekt farmakodynamiczny, indapamid, podanie dootrzewnowe, podanie dożylne, potencjał kancerogenny, potencjał mutagenny, rozkurcz naczyń obwodowych, toksyczność ostra, toksyczność reprodukcyjna, właściwości farmakologiczne, zaburzenia płodności - Leksykon leków
Przedawkowanie – Daktarin 20 mg/g
Przedawkowanie pudru leczniczego Daktarin zawierającego azotan mikonazolu w stężeniu 20 mg/g może prowadzić do różnych objawów w zależności od drogi ekspozycji. Najczęstszym skutkiem nadmiernego stosowania zewnętrznego jest podrażnienie skóry objawiające się zaczerwienieniem, świądem i pieczeniem, które ustępują po zaprzestaniu aplikacji. Produkt nie jest przeznaczony do stosowania doustnego; w przypadku przypadkowego spożycia należy wdrożyć standardowe postępowanie w zatruciach doustnych, dostosowane do ilości przyjętego preparatu. Szczególną ostrożność należy zachować przy stosowaniu w okolicach twarzy i dróg oddechowych, aby uniknąć inhalacji.
bradypnoe, duszność, intubacja dotchawicza, mikonazol, niedrożność dróg oddechowych, oddychanie wspomagane, podrażnienie skóry, powikłania oddechowe, puder leczniczy, saturacja krwi, sinica, świszczący oddech, tachypnoe, wentylacja spontaniczna, zaburzenia oddychania, zatrucie doustne, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oxepilax 300 mg
Przedawkowanie okskarbazepiny, zarejestrowane nawet przy dawkach sięgających 48 000 mg, prowadzi do wieloukładowych zaburzeń klinicznych, w tym istotnych zaburzeń neurologicznych (senność, ataksja, drgawki, śpiączka), zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej (hiponatremia), a także objawów ze strony układu sercowo-naczyniowego (wydłużenie odstępu QTc, niedociśnienie) i oddechowego (zmniejszenie częstości oddechów, duszność). Charakterystyczne są również zaburzenia widzenia (diplopia, zwężenie źrenic) oraz objawy psychiczne (agresja, pobudzenie, stany splątania), które wymagają intensywnego monitorowania i opieki medycznej. Hiponatremia stanowi szczególnie niebezpieczne powikłanie, predysponujące do nasilenia drgawek i zaburzeń świadomości.
agresja, arytmia, ataksja, bradypnoe, diplopia, drgawki, drżenie, duszność, dyskineza, elektrokardiografia, hiperkineza, hiponatremia, hipotensja, intensywna terapia, mioza, nieostre widzenie, nudności, oczopląs, okskarbazepina, Oxepilax, płukanie żołądka, pobudzenie psychoruchowe, senność, śpiączka, stan splątania, utrata przytomności, węgiel aktywny, wydłużenie odstępu QTc, wymioty, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie równowagi wodno-elektrolitowej, zaburzenie sercowo-naczyniowe, zaburzenie widzenia, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Okskarbazepina – Przedawkowanie
Przedawkowanie okskarbazepiny, zarejestrowane nawet do dawki około 48 000 mg, manifestuje się szerokim spektrum objawów wieloukładowych, z dominującymi zaburzeniami neurologicznymi, takimi jak senność, ataksja, oczopląs, drgawki, śpiączka oraz dyskineza. Szczególnie niebezpieczna jest hiponatremia, wynikająca z nieprawidłowej sekrecji ADH, która może prowadzić do poważnych zaburzeń neurologicznych. Ponadto obserwuje się zaburzenia widzenia (diplopia, mioza, nieostre widzenie), objawy ze strony przewodu pokarmowego (nudności, wymioty, hiperkineza), sercowo-naczyniowe (niedociśnienie, wydłużenie QTc), oddechowe (duszność, bradypnoe) oraz psychiczne (agresja, pobudzenie, stany splątania). Ryzyko powikłań jest szczególnie wysokie przy śpiączce, depresji ośrodka oddechowego i wydłużeniu odstępu QTc, co wymaga intensywnej opieki medycznej.
Postępowanie lecznicze w przedawkowaniu okskarbazepiny opiera się na eliminacji niewchłoniętego leku (płukanie żołądka do 1-2 godzin od przyjęcia, podanie węgla aktywnego) oraz leczeniu objawowym i podtrzymującym. Niezbędne jest monitorowanie parametrów życiowych, stanu neurologicznego, elektrolitów (ze szczególnym uwzględnieniem sodu), funkcji wątroby i nerek oraz wykonanie EKG w celu oceny QTc. W przypadku hiponatremii stosuje się restrykcję płynów i w razie potrzeby hipertoniczny roztwór NaCl. Leczenie drgawek wymaga podania leków przeciwdrgawkowych, a niedociśnienia – płynów i leków wazoaktywnych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z niewydolnością nerek, wątroby, chorobami sercowo-naczyniowymi, padaczką oraz u osób w podeszłym wieku. Rokowanie jest korzystne przy szybkim rozpoznaniu i wdrożeniu terapii, jednak ciężkie przypadki mogą wymagać hospitalizacji na OIT. W razie podejrzenia przedawkowania okskarbazepiny konieczna jest natychmiastowa konsultacja lekarska.
ataksja, bradypnoe, depresja oddechowa, diplopia, drgawka, dyskineza, hipertoniczny roztwór chlorku sodu, hiponatremia, hipotensja, leczenie objawowe, lek przeciwdrgawkowy, lek wazoaktywny, mioza, odstęp QTc, okskarbazepina, płukanie żołądka, stan splątania, węgiel aktywny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie koordynacji, zespół nieadekwatnego wydzielania hormonu antydiuretycznego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Depralin ODT 20 mg
Escytalopram w postaci tabletek ulegających rozpadowi w jamie ustnej (Depralin ODT) powinien być stosowany u kobiet w ciąży wyłącznie w sytuacjach, gdy korzyści terapeutyczne przewyższają potencjalne ryzyko. Badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ na procesy reprodukcyjne, a dane kliniczne u ludzi są ograniczone. Stosowanie leku w ostatnim miesiącu ciąży wiąże się z nieznacznym (<2-krotnym) wzrostem ryzyka krwotoku poporodowego oraz zwiększonym ryzykiem przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodków (PPHN) – 5 przypadków na 1000 ciąż w porównaniu do 1-2 na 1000 w populacji ogólnej. Nagłe odstawienie leku w ciąży jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko dla płodu i noworodka. Noworodki narażone na escytalopram w III trymestrze mogą wykazywać objawy takie jak zaburzenia oddechowe, sinica, bezdech, drgawki, wahania temperatury, trudności w karmieniu, wymioty, hipoglikemia, zaburzenia napięcia mięśniowego, drżenia, drażliwość, letarg, nieustanny płacz oraz zaburzenia snu, które mogą wynikać z działania serotoninergicznego lub zespołu odstawiennego i pojawiają się zwykle w ciągu pierwszych 24 godzin życia.
bezdech, bradypnoe, cytalopram, drażliwość, drgawki, drżączka, drżenie, działanie serotoninergiczne, escytalopram, hiperrefleksja, hipertermia, hipertonia, hipoglikemia, hipotermia, hipotonia, inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, jakość nasienia, krwotok poporodowy, letarg, objaw neurologiczny, przetrwałe nadciśnienie płucne noworodków, selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, sinica, tachypnoe, trudność w karmieniu, wahanie ciepłoty ciała, wymioty, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie napięcia mięśniowego, zaburzenie oddechowe, zaburzenie snu, zaburzenie zachowania, zespół odstawienny - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Indapamide SR Genoptim 1,5 mg
Przeprowadzone badania przedkliniczne indapamidu, substancji czynnej w dawce 1,5 mg zawartej w produkcie Indapamide SR Genoptim, wykazały brak potencjału mutagennego i rakotwórczego, co potwierdza bezpieczeństwo genotoksyczne i onkogenne tej substancji. W badaniach toksyczności ostrej podawano dawki od 40 do 8000 razy przekraczające dawkę terapeutyczną, głównie drogą doustną, obserwując nasilenie działania moczopędnego zgodnego z farmakodynamiką leku. Podawanie dożylne i dootrzewnowe skutkowało objawami zatrucia wynikającymi z działania farmakologicznego, takimi jak spowolnienie oddechu i rozszerzenie naczyń obwodowych, co odzwierciedla wpływ indapamidu na układ sercowo-naczyniowy.
bradypnoe, diuretyk, działanie kancerogenne, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, embriotoksyczność, indapamid, lek moczopędny, lek tiazydopodobny, mutacja genetyczna, potencjał mutagenny, reprodukcja, rozszerzenie naczyń obwodowych, toksyczność ostra, układ sercowo-naczyniowy, wada rozwojowa, właściwość moczopędna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lidocaine Accord 20 mg/ml
Lidokaina, substancja czynna produktu Lidocaine Accord, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które mogą być trudne do odróżnienia od fizjologicznych skutków blokady nerwowej lub powikłań związanych z iniekcją. Najczęstsze działania niepożądane obejmują niedociśnienie tętnicze (≥1/10), nudności (≥1/10), parestezje (≥1/100 do <1/10), zawroty głowy, bradykardię oraz nadciśnienie tętnicze. Objawy toksycznego działania na ośrodkowy układ nerwowy, występujące niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), to m.in. drgawki, parestezje wokół ust, drętwienie języka, zaburzenia widzenia i utrata przytomności. Rzadkie, ale poważne powikłania neurologiczne (≥1/10 000 do <1/1000) obejmują neuropatię, zapalenie pajęczynówki oraz uszkodzenie nerwów, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
arytmia, bezdech, blokada nerwowa, bradykardia, bradypnoe, depresja oddechowa, diplopia, drętwienie języka, drgawki, drżenie mięśniowe, Lidocaine Accord, lidokaina, nadciśnienie tętnicze, neuropatia, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, parestezja, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, ropień nadtwardówkowy, szumy uszne, toksyczność OUN, uszkodzenie nerwu, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia widzenia, zapalenie pajęczynówki, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Adoben 50 mg
Przedawkowanie tapentadolu, agonisty receptorów opioidowych μ, manifestuje się typowymi objawami zatrucia opioidowego, takimi jak mioza, wymioty, zapaść krążeniowa, zaburzenia świadomości, drgawki oraz depresja oddechowa, która może prowadzić do całkowitego zatrzymania oddychania. Objawy te wynikają z toksycznego działania na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ sercowo-naczyniowy, w tym depresji ośrodka oddechowego w pniu mózgu i rozszerzenia naczyń krwionośnych. Zapaść krążeniowa i drgawki stanowią szczególnie ciężkie i zagrażające życiu powikłania. W diagnostyce i leczeniu należy uwzględnić, że depresja oddechowa może utrzymywać się dłużej niż działanie antagonisty receptorów opioidowych, co wymaga monitorowania i powtarzania dawek naloksonu.
agonista receptora opioidowego, antagonista receptora opioidowego, bezdech, bradykardia, bradypnoe, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, drgawka, hipoksja mózgu, hipotensja, mioza, nalokson, odwodnienie, opioidowy lek przeciwbólowy, perfuzja tkankowa, płukanie żołądka, śpiączka, tapentadol, węgiel aktywowany, zaburzenie świadomości, zapaść krążeniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nalpain 10 mg/ml 10 mg/ml
Przedawkowanie chlorowodorku nalbufiny w postaci roztworu do wstrzykiwań Nalpain 10 mg/ml prowadzi do ciężkiej depresji ośrodkowego układu nerwowego, manifestującej się m.in. depresją oddechową (bradypnoe, apnoe), sennością, utratą przytomności oraz uspokojeniem polekowym. Mechanizm toksyczny opiera się na agonistycznym działaniu na receptory opioidowe, szczególnie hamującym ośrodek oddechowy w pniu mózgu. Objawy te mogą mieć różne nasilenie, od łagodnego dyskomfortu po zagrażające życiu stany, wymagające natychmiastowej interwencji medycznej.
antagonista receptorów opioidowych, bradypnoe, chlorowodorek nalbufiny, chlorowodorek naloksonu, czynność oddechowa, depresja oddechowa, depresja OUN, funkcje życiowe, hipoksja, hipotensja, objawy toksyczne, oddział intensywnej terapii, ośrodek oddechowy, ośrodkowy układ nerwowy, pień mózgu, podanie domięśniowe, podanie dożylne, receptor opioidowy, roztwór do wstrzykiwań, tlenoterapia, uspokojenie polekowe, utrata przytomności, wentylacja mechaniczna, zatrucie opioidami, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Fentanyl Kalceks 0,05 mg/ml
Przedawkowanie fentanylu, silnego opioidu o działaniu przeciwbólowym, stanowi bezpośrednie zagrożenie życia, głównie z powodu depresji ośrodka oddechowego, która może manifestować się od spowolnienia oddechu do całkowitego bezdechu. Kluczowe objawy kliniczne obejmują spadek częstości oddechów, obniżenie saturacji, sztywność mięśni utrudniającą wentylację, toksyczną leukoencefalopatię oraz niedociśnienie tętnicze. Mechanizmy patofizjologiczne wynikają z depresyjnego wpływu fentanylu na ośrodek oddechowy, układ nerwowo-mięśniowy oraz naczynia krwionośne. Warto podkreślić, że toksyczne działanie fentanylu na istotę białą mózgu może prowadzić do poważnych powikłań neurologicznych, a nasilenie objawów jest zmienne i zależy od indywidualnej wrażliwości pacjenta.
antagonista receptorów opioidowych, bezdech, blokada receptorów opioidowych, bradypnoe, częstość oddechowa, depresja oddechowa, fentanyl, hipowolemia, istota biała mózgu, lek opioidowy, lek wazoaktywny, lek zwiotczający mięśnie, nalokson, napięcie mięśniowe, niedociśnienie tętnicze, ośrodek oddechowy, płyn infuzyjny, płynoterapia, saturacja tlenu, sztywność mięśniowa, toksyczna leukoencefalopatia, układ nerwowo-mięśniowy, wentylacja wspomagana - Leksykon substancji czynnych
Promazyna – Przedawkowanie
Przedawkowanie promazyny, leku z grupy pochodnych fenotiazyny, stanowi poważny stan kliniczny charakteryzujący się szerokim spektrum objawów obejmujących ośrodkowy układ nerwowy, układ krążenia oraz oddechowy. Typowe objawy to głęboki sen, spadek ciśnienia tętniczego, spowolnienie oddechu, a w rzadkich przypadkach pobudzenie psychoruchowe, śpiączka oraz uogólnione drgawki toniczno-kloniczne. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują antagonizm receptorów histaminowych, dopaminowych i alfa-adrenergicznych oraz depresję ośrodka oddechowego w pniu mózgu. Przedawkowanie może prowadzić do krytycznych zaburzeń hemodynamicznych, takich jak wstrząs hipowolemiczny, oraz hipoksji wynikającej z bradypnoe. Dodatkowo, może wystąpić hipotermia spowodowana zaburzeniem termoregulacji na poziomie podwzgórza.
antidotum, bradypnoe, depresja ośrodka oddechowego, drgawki toniczno-kloniczne, głęboki sen, hipoksja, hipotensja, hipotermia, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwpsychotyczny, lek wazopresyjny, ośrodkowy układ nerwowy, pień mózgu, pobudzenie psychoruchowe, pochodna fenotiazyny, podwzgórze, przedawkowanie promazyny, receptor alfa-adrenergiczny, receptor dopaminowy, receptor histaminowy, saturacja krwi, spadek ciśnienia tętniczego, śpiączka, spowolnienie oddechu, termoregulacja, wstrząs hipowolemiczny, złośliwy zespół neuroleptyczny - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tramal 50 mg
Przedawkowanie tramadolu chlorowodorku, substancji czynnej w kapsułkach Tramal 50 mg, stanowi poważne zagrożenie zdrowotne, manifestujące się objawami typowymi dla opioidów ośrodkowych. Do kluczowych symptomów należą mioza (źrenice szpilkowate, słabo reagujące na światło), zaburzenia świadomości od senności do śpiączki, zahamowanie ośrodka oddechowego prowadzące do bradypnoe i możliwego zatrzymania oddechu, drgawki toniczno-kloniczne oraz zapaść sercowo-naczyniowa (hipotensja, bradykardia, arytmie). Dodatkowo, przedawkowanie może wywołać zespół serotoninowy objawiający się hipertermią, sztywnością mięśniową i zaburzeniami autonomicznymi. Objawy te wynikają z nadmiernego hamowania układu nerwowego oraz wpływu na układ krążenia i oddechowy, co w ciężkich przypadkach może prowadzić do śpiączki i zatrzymania oddechu.
aktywność serotoninergiczna, bradykardia, bradypnoe, depresja ośrodka oddechowego, diazepam, drgawka, dysfagia, hemodializa, hemofiltracja, hipertermia, hipotensja, mioza, nalokson, napad drgawkowy, napad toniczno-kloniczny, opioidowy lek przeciwbólowy, ośrodek wymiotny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, receptor opioidowy, śpiączka, syntetyczny opioid, sztywność mięśniowa, tramadolu chlorowodorek, węgiel aktywny, wymioty, zaburzenie autonomiczne, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zahamowanie oddychania, zapaść sercowo-naczyniowa, zatrzymanie oddechu, zespół serotoninowy, zwężenie źrenic - Leksykon substancji czynnych
Glicerol triazotanu – Przedawkowanie
Glicerol triazotan (nitrogliceryna) w postaci maści Nitrocard (20 mg/g) oraz tabletek o przedłużonym uwalnianiu Sustonit (6,5 mg) jest szeroko stosowany w terapii choroby wieńcowej, jednak przedawkowanie prowadzi do poważnych zaburzeń hemodynamicznych. Mechanizm toksyczności opiera się na nadmiernym rozszerzeniu naczyń obwodowych, co skutkuje gwałtownym spadkiem ciśnienia tętniczego i odruchowym pobudzeniem układu adrenergicznego, zwiększającym zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen. Klinicznie obserwuje się zapaść, bradykardię (Nitrocard) lub tachykardię (Sustonit), utratę przytomności, drgawki, zaburzenia oddychania, a także methemoglobinemię, która wymaga tlenoterapii i ewentualnego dożylnego podania błękitu metylenowego. W przypadku Sustonitu dodatkowo mogą wystąpić objawy neurologiczne, wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, kolkowe bóle brzucha oraz biegunka, co może prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych.
atropina, biegunka, błękit metylenowy, bradykardia, bradypnoe, choroba niedokrwienna, choroba wieńcowa, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, drgawki, działanie farmakodynamiczne, glicerol triazotan, kolka jelitowa, leczenie przedawkowania, lek zwężający naczynia, łożysko naczyniowe, methemoglobinemia, migotanie komór, nadciśnienie, niedociśnienie, niedociśnienie tętnicze, niedotlenienie mózgu, niewydolność serca, objawy kliniczne przedawkowania, objawy mózgowe, objawy neurologiczne, opaska uciskowa, patofizjologia przedawkowania, perfuzja narządów, płukanie żołądka, rozszerzenie naczyń krwionośnych, sinica, spadek ciśnienia tętniczego, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, tachykardia, tachypnoe, tlenoterapia, układ adrenergiczny, układ sercowo-naczyniowy, układ współczulny, utrata przytomności, wyładowania neuronów, wypełnienie łożyska naczyniowego, zaburzenia elektrolitowe, zaburzenia hemodynamiczne, zaburzenia oddychania, zaburzenia przepływu krwi, zaburzenia rytmu serca, zapaść, zastój krwi, zawał serca - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tramadol Krka 100 mg
Przedawkowanie tramadolu chlorowodorku, opioidowego analgetyka o działaniu ośrodkowym, może prowadzić do poważnych objawów zagrażających życiu, w tym miozy, wymiotów, zapaści sercowo-naczyniowej, zaburzeń świadomości (od senności do śpiączki), drgawek toniczno-klonicznych oraz zahamowania oddychania, które może skutkować zatrzymaniem oddechu. Mechanizmy patofizjologiczne obejmują stymulację receptorów opioidowych, depresję ośrodka oddechowego w rdzeniu przedłużonym oraz obniżenie progu drgawkowego przez hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny. Dodatkowo, w literaturze opisano przypadki zespołu serotoninowego, charakteryzującego się hipertermią, miokloniami, sztywnością mięśniową i nadmierną potliwością, wynikającego z nadmiernej aktywności serotoninergicznej w OUN. Szczególną uwagę należy zwrócić na postać Tramadolu Krka o przedłużonym uwalnianiu (100 mg, 150 mg, 200 mg), która może powodować opóźnione i przedłużone objawy toksyczne, wymagające długotrwałego monitorowania pacjenta.
analgetyk opioidowy, antagonista receptorów opioidowych, aspiracja treści żołądkowej, bradykardia, bradypnoe, chemoreceptorowa strefa wyzwalająca, depresja oddechowa, diazepam, drożność dróg oddechowych, hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny, hemodializa, hemofiltracja, hipertermia, hipotensja, jądro Edingera-Westphala, kwas gamma-aminomasłowy, lek wazopresyjny, mioklonie, mioza, nalokson, napad drgawkowy toniczno-kloniczny, ośrodkowy układ nerwowy, płukanie żołądka, tlenoterapia, tramadol chlorowodorek, węgiel aktywny, wentylacja mechaniczna, wstrząs kardiogenny, zaburzenie świadomości, zapaść sercowo-naczyniowa, zespół serotoninowy