zaburzenia sromu
Zaburzenia sromu obejmują szeroki zakres patologii dotyczących zewnętrznych żeńskich narządów płciowych. Do najczęstszych należą dystrofie i zaburzenia rogowacenia, przewlekłe choroby zapalne (takie jak liszaj twardzinowy, liszaj płaski), nowotwory (rak płaskonabłonkowy, choroba Pageta, VIN), zakażenia (infekcje grzybicze, wirusowe, bakteryjne) oraz zaburzenia o podłożu psychogennym (vulvodynia, wulwodynia).
Diagnostyka zaburzeń sromu wymaga dokładnego badania klinicznego, często uzupełnionego o badania laboratoryjne, mikrobiologiczne oraz w wybranych przypadkach biopsję z badaniem histopatologicznym. Szczególną uwagę należy zwrócić na zmiany przerostowe, owrzodzenia i zmiany barwnikowe, które mogą sygnalizować proces nowotworowy.
Leczenie zaburzeń sromu zależy od ich etiologii i obejmuje farmakoterapię miejscową i ogólną (steroidy, antybiotyki, leki przeciwgrzybicze, immunomodulatory), leczenie chirurgiczne (w przypadku zmian nowotworowych lub niektórych zmian łagodnych), fizjoterapię oraz wsparcie psychologiczne. W przypadku chorób przewlekłych, jak liszaj twardzinowy, kluczowe jest długoterminowe monitorowanie pacjentek ze względu na zwiększone ryzyko transformacji nowotworowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Symbactin 100 mg
Bezpieczeństwo stosowania klindamycyny w postaci globulek dopochwowych zostało ocenione w badaniach klinicznych u kobiet niebędących w ciąży. Profil działań niepożądanych obejmuje głównie miejscowe reakcje i zaburzenia mikroflory pochwy, z częstością występowania 1-10%. Do najczęstszych działań należą zakażenia grzybicze (Candida), infekcje pochwy, ból głowy, dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego (ból brzucha, biegunka, nudności, wymioty), świąd i wysypka, zapalenie nerek, kandydoza sromu i pochwy, zmiany w wydzielinie pochwowej oraz zaburzenia miesiączkowania. Miejscowe reakcje w miejscu aplikacji, takie jak ból, świąd i obrzęk, również występują często (1-10%).
biegunka, ból brzucha, ból głowy, ból sromu, Candida, Clostridioides difficile, dysuria, farmakoterapia, gorączka, infekcja pochwy, kandydoza pochwy, klindamycyna dopochwowa, lek przeciwbakteryjny, mikroflora pochwy, nadkażenie grzybicze, nudności, obrzęk miejscowy, odmiedniczkowe zapalenie nerek, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, świąd, wydzielina z pochwy, wymioty, wysypka, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia sromu, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze, zapalenie miedniczek nerkowych - Leksykon leków
Działania niepożądane – Lutezin 200 mg
Stosowanie progesteronu dopochwowo, w tym preparatu Lutezin, wiąże się z występowaniem działań niepożądanych, które należy systematycznie monitorować w praktyce klinicznej. Najczęściej obserwowane objawy to bóle głowy (1,5%), zaburzenia sromu i pochwy (1,5%) oraz skurcze macicy (1,4%). Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według MedDRA i obejmują m.in. zaburzenia układu nerwowego (bóle głowy, zawroty głowy, senność, zmęczenie), układu pokarmowego (wzdęcia, ból brzucha, nudności, biegunka, zaparcia, wymioty), skóry (pokrzywka, wysypka, reakcje nadwrażliwości) oraz układu rozrodczego i piersi (skurcze macicy, dyskomfort sromu i pochwy, grzybica pochwy, zaburzenia sutka w 0,4%, świąd). Obrzęk występuje niezbyt często i wymaga różnicowania z innymi patologiami.
adherencja terapeutyczna, biegunka, ból brzucha, ból głowy, grzybica pochwy, krwawienie z pochwy, nadzór farmakologiczny, nudność, pokrzywka, progesteron dopochwowy, reakcja nadwrażliwości, senność, skurcz macicy, świąd, terminologia MedDRA, tkliwość piersi, upławy, wymioty, wysypka, wzdęcie, zaburzenia sromu, zaburzenie sutka, zaparcie, zawrót głowy