dojście szyjne
Dojście szyjne to technika chirurgiczna stosowana w neurochirurgii i chirurgii kręgosłupa, umożliwiająca dostęp do struktur anatomicznych szyjnego odcinka kręgosłupa. Jest to jedna z najczęściej wykorzystywanych metod operacyjnych w przypadku patologii zlokalizowanych w przednim lub bocznym obszarze kręgosłupa szyjnego.
W zależności od lokalizacji zmiany patologicznej stosuje się różne warianty dojścia szyjnego: przednie, przednioboczne, tylne lub złożone. Dojście przednie (przez dostęp przednio-boczny) jest najczęściej stosowane przy przepuklinach dysków międzykręgowych, guzach lub stabilizacji kręgosłupa szyjnego. Dojście tylne wykorzystuje się głównie w przypadku stenoz kanału kręgowego lub patologii tylnej części kręgosłupa.
Procedura dojścia szyjnego wymaga dokładnej znajomości anatomii, gdyż w regionie tym znajdują się istotne struktury naczyniowe (tętnica szyjna, żyła szyjna), nerwowe (nerw krtaniowy wsteczny, nerw błędny) oraz narządy (przełyk, tchawica). Powikłania mogą obejmować uszkodzenia tych struktur, dysfagię, chrypkę lub zespół Hornera w przypadku uszkodzenia pnia współczulnego.
Wybór odpowiedniego dojścia szyjnego zależy od dokładnej lokalizacji patologii, jej rozległości, doświadczenia chirurga oraz indywidualnych cech anatomicznych pacjenta. Nowoczesne techniki obrazowania (MRI, CT) pozwalają na precyzyjne planowanie dojścia chirurgicznego, minimalizując ryzyko powikłań.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Visipaque 652 mg/ml (320 mg jodu/ml)
Visipaque (jodiksanol) to niejonowy, dimeryczny środek kontrastowy o stężeniu 652 mg/ml (320 mg jodu/ml), charakteryzujący się izotonicznością względem płynów ustrojowych oraz osmolalnością 290 mOsm/kg H₂O w 37°C, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych w porównaniu do środków o wyższej osmolalności. Lek zawiera 0,45 mg sodu/ml, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od rodzaju badania, wieku, masy ciała, pojemności minutowej serca i stanu klinicznego pacjenta, a podanie może odbywać się dożylnie, dotętniczo lub dokanałowo. Zalecane stężenia kontrastu wahają się między 270 a 320 mg I/ml, a objętości podawane są specyficzne dla procedury, np. w arteriografii mózgowej 5-10 ml, aortografii 40-60 ml, czy tomografii komputerowej 50-150 ml u dorosłych. U dzieci dawki są dostosowane do masy ciała, z maksymalną dawką całkowitą 10 mg jodu/kg w kardioangiografii oraz 2-4 ml/kg w urografii dla najmłodszych.
aortografia, arteriografia tętnic mózgowych, cyfrowa angiografia subtrakcyjna, dojście lędźwiowe, dojście szyjne, flebografia, izotoniczność płynów ustrojowych, jodiksanol, jodowy środek kontrastowy, kardioangiografia, lepkość, mielografia lędźwiowa, mielografia piersiowa, mielografia szyjna, miliPaskal sekunda, nawodnienie pacjenta, niejonowy dimeryczny środek kontrastowy, osmolalność, osmolalność krwi pełnej, podanie do kanału kręgowego, podanie dokanałowe, podanie dotętnicze, podanie dożylne, TK ciała, TK głowy, urografia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Omnipaque 755 mg/ml (350 mg jodu/ml)
Omnipaque (joheksol) o stężeniu 755 mg/ml (350 mg jodu/ml) jest środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce obrazowej, którego dawkowanie zależy od rodzaju badania, wieku, masy ciała pacjenta oraz stanu hemodynamicznego. Całkowita dawka jodu nie powinna przekraczać 3 g, aby zminimalizować ryzyko działań niepożądanych. Dawkowanie dożylne różni się w zależności od procedury: np. urografia u dorosłych wymaga 40–80 ml przy stężeniu 300–350 mg I/ml, a tomografia komputerowa 100–250 ml. Dzieci otrzymują dawki obliczane na kg masy ciała, np. 1–3 ml/kg mc. w CT do maksymalnie 40 ml. W arteriografii stosuje się dawki od 4 do 60 ml wstrzyknięcia, zależnie od naczynia i stężenia (240–350 mg I/ml). Podpajęczynówkowo podaje się 6–12 ml roztworu 240 mg I/ml, a w badaniach jam ciała dawki wahają się od 0,5 do 50 ml, w zależności od procedury i stężenia (240–350 mg I/ml).
angiografia subtrakcyjna, aortografia, arteriografia, arteriografia mózgowa, arteriografia wieńcowa, artrografia, cysternografia, dawka jodu, dojście lędźwiowe, dojście szyjne, flebografia, herniografia, histerosalpingografia, joheksol, kardioangiografia, lepkość roztworu, mammografia kontrastowa, mielografia, mielografia szyjna, nawodnienie pacjenta, osmolalność, podanie dotętnicze, podanie podpajęczynówkowe, sialografia, środek kontrastujący, tomografia komputerowa, urografia