ciśnienie tętnicze z odbicia

Ciśnienie tętnicze z odbicia (ang. reflected blood pressure) to zjawisko fizjologiczne związane z falą tętna, która odbija się od rozgałęzień naczyń obwodowych i wraca w kierunku aorty. W prawidłowych warunkach, odbita fala dociera do aorty wstępującej w czasie rozkurczu serca, wspierając perfuzję wieńcową.

W przypadku zmniejszonej podatności tętnic (np. u osób starszych lub z miażdżycą), prędkość fali tętna wzrasta, powodując wcześniejszy powrót fali odbitej – już podczas skurczu. Skutkuje to zwiększeniem skurczowego ciśnienia centralnego i obciążenia następczego lewej komory, prowadząc do jej przerostu i dysfunkcji.

Zjawisko ciśnienia z odbicia odgrywa istotną rolę w patofizjologii nadciśnienia tętniczego, szczególnie u osób starszych z izolowanym nadciśnieniem skurczowym. Niektóre leki przeciwnadciśnieniowe (np. antagoniści wapnia, inhibitory ACE) zmniejszają ciśnienie z odbicia poprzez redukcję oporu obwodowego i poprawę podatności tętnic.

Pomiar ciśnienia centralnego i ocena zjawiska odbicia fali tętna mają coraz większe znaczenie kliniczne, ponieważ lepiej korelują z uszkodzeniami narządowymi i ryzykiem sercowo-naczyniowym niż tradycyjne pomiary ciśnienia na ramieniu. Metody nieinwazyjne, takie jak tonometria aplanacyjna, umożliwiają ocenę tego parametru w codziennej praktyce klinicznej.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl