choroba obturacyjna tętnic

Choroba obturacyjna tętnic to schorzenie naczyniowe charakteryzujące się zwężeniem lub niedrożnością naczyń tętniczych, co prowadzi do ograniczenia przepływu krwi do narządów i tkanek. Najczęstszą przyczyną jest miażdżyca, podczas której dochodzi do odkładania się blaszek miażdżycowych w ścianach tętnic.

Choroba ta może dotyczyć różnych łożysk naczyniowych, w tym tętnic kończyn dolnych (choroba tętnic obwodowych), tętnic wieńcowych (choroba wieńcowa), tętnic szyjnych lub nerkowych. Klinicznie manifestuje się różnorodnymi objawami zależnymi od lokalizacji zwężenia – od chromania przestankowego i bólu kończyn, przez dławicę piersiową, po udary niedokrwienne mózgu.

Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (USG Doppler, angiografia, angio-TK, angio-MR) oraz ocenę wskaźnika kostka-ramię (ABI). Leczenie jest wielokierunkowe i obejmuje modyfikację czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, farmakoterapię (leki przeciwpłytkowe, statyny, leki rozszerzające naczynia) oraz w zaawansowanych przypadkach – interwencje wewnątrznaczyniowe (angioplastyka, stentowanie) lub zabiegi chirurgiczne (endarterektomia, pomostowanie).

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl