immunotrombocytopenia

Immunotrombocytopenia (ITP) to nabyta choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się izolowaną małopłytkowością (liczba płytek krwi poniżej 100 × 10^9/l) przy braku innych przyczyn lub chorób mogących powodować trombocytopenię. Jest to jedna z najczęstszych skaz krwotocznych u dzieci i dorosłych.

W patogenezie ITP kluczową rolę odgrywają przeciwciała skierowane przeciwko glikoproteinom płytkowym, najczęściej GPIIb/IIIa i GPIb/IX, które prowadzą do przyspieszonego niszczenia płytek przez komórki układu siateczkowo-śródbłonkowego, głównie w śledzionie. Dodatkowo dochodzi do zahamowania megakariocytopoezy w szpiku kostnym.

Immunotrombocytopenia może przebiegać jako postać ostra (trwająca krócej niż 3 miesiące), przetrwała (3-12 miesięcy) lub przewlekła (powyżej 12 miesięcy). Objawy kliniczne obejmują skłonność do krwawień skórno-śluzówkowych: wybroczyny, podbiegnięcia krwawe, krwawienia z nosa, dziąseł czy przewodu pokarmowego. W ciężkich przypadkach może dojść do krwawienia do ośrodkowego układu nerwowego.

Diagnostyka ITP opiera się na wykluczeniu innych przyczyn małopłytkowości. Leczenie zależy od liczby płytek, nasilenia objawów krwotocznych oraz wieku pacjenta. W terapii pierwszego rzutu stosuje się kortykosteroidy, dożylne immunoglobuliny oraz immunoglobulinę anty-D. W przypadkach opornych rozważa się leczenie agonistami receptora trombopoetyny, rytuksymabem lub splenektomię.

Powiązane wpisy

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl