glukuronid naloksonu

Glukuronid naloksonu to metabolit naloksonu powstający w wyniku reakcji glukuronidacji, która zachodzi głównie w wątrobie. Nalokson jest antagonistą receptorów opioidowych, stosowanym w leczeniu przedawkowania opioidów oraz jako składnik terapii przeciwbólowej w połączeniu z opioidami, np. z buprenorfiną.

Proces glukuronidacji naloksonu polega na przyłączeniu kwasu glukuronowego do cząsteczki leku, co zwiększa jego hydrofilność i ułatwia wydalanie z organizmu przez nerki. Głównym metabolitem jest nalokson-3-glukuronid, który wykazuje znacznie mniejszą aktywność farmakologiczną niż związek macierzysty.

Oznaczanie stężenia glukuronidu naloksonu w płynach ustrojowych może być wykorzystywane w diagnostyce toksykologicznej oraz w badaniach nad farmakokinetyką naloksonu. Jest to szczególnie istotne w kontekście monitorowania skuteczności terapii ratunkowej w przypadkach przedawkowania opioidów oraz w ocenie przestrzegania zaleceń terapeutycznych przez pacjentów przyjmujących preparaty zawierające nalokson.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Oxyduo 40 mg + 20 mg

Produkt Oxyduo zawiera 40 mg oksykodonu chlorowodorku (36 mg oksykodonu) oraz 20 mg naloksonu chlorowodorku (18 mg naloksonu) w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Oksykodon charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną na poziomie 87%, umiarkowanym wiązaniem z białkami osocza (~45%) oraz zdolnością przenikania przez barierę łożyskową i do mleka matki. Metabolizm oksykodonu odbywa się głównie przez cytochrom P450, z powstawaniem metabolitów o niewielkim udziale w efekcie farmakodynamicznym. Nalokson wykazuje bardzo niską biodostępność doustną (<3%), co umożliwia jego działanie głównie miejscowe w przewodzie pokarmowym, minimalizując efekt ogólnoustrojowy. Farmakokinetyka oksykodonu i naloksonu nie ulega istotnym zmianom przy jednoczesnym podaniu w preparacie Oxyduo, a wpływ posiłku na biodostępność oksykodonu jest klinicznie nieistotny.
6β-naloksol, bariera łożyskowa, biodostępność całkowita, biotransformacja, ciężka niewydolność nerek, ciężka niewydolność wątroby, cytochrom P450, dostępność ogólnoustrojowa, farmakokinetyka naloksonu, farmakokinetyka oksykodonu, glukuronid naloksonu, glukuronidacja, koniugat glukuronidowy, łagodna niewydolność nerek, łagodna niewydolność wątroby, metabolizm wątrobowy, nalokson-3-glukuronid, naloksonu chlorowodorek, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, noroksykodon, okres półtrwania, oksykodonu chlorowodorek, oksymorfon, podanie domięśniowe, podanie dożylne, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, umiarkowana niewydolność nerek, umiarkowana niewydolność wątroby, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zespół odstawienny
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Xanconalon 5 mg + 2,5 mg

Produkt leczniczy Xanconalon zawiera oksykodon chlorowodorek (5 mg) i nalokson chlorowodorek (2,5 mg) w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu. Oksykodon charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną do 87%, wiąże się z białkami osocza w 45%, przenika przez łożysko i do mleka kobiecego. Metabolizowany jest głównie w wątrobie i jelicie przez enzymy cytochromu P450 do noroksykodonu, oksymorfonu i glukuronidów, z minimalnym udziałem metabolitów w działaniu farmakodynamicznym. Nalokson ma bardzo niską biodostępność doustną (<3%), jest metabolizowany w wątrobie do glukuronidu naloksonu i innych metabolitów, a jego okres półtrwania po podaniu pozajelitowym wynosi około 1 godziny. Spożycie tłustego posiłku zwiększa Cmax oksykodonu o 30% i biodostępność o 16%, jednak zmiany te są klinicznie nieistotne. Wiek podeszły oraz zaburzenia czynności wątroby i nerek powodują istotne zwiększenie ekspozycji na oksykodon i nalokson, szczególnie u pacjentów z umiarkowanymi i ciężkimi zaburzeniami, gdzie AUC i Cmax naloksonu mogą wzrosnąć nawet kilkusetkrotnie.
6β-naloksol, AUCINF, AUCτ, bariera łożyskowa, biodostępność całkowita, Cmax, Cmin, cytochrom P450, glukuronid, glukuronid naloksonu, interakcja lekowa, metabolizm i wydalanie, naloksono-3-glukuronid, naloksonu chlorowodorek, okres półtrwania w osoczu, oksykodonu chlorowodorek, pacjent w podeszłym wieku, parametr farmakokinetyczny, podanie domięśniowe, podanie doustne, podanie dożylne, stężenie w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wiązanie z białkami osocza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienny, znacznik zastępczy
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Oxyduo 5 mg + 2,5 mg

Produkt leczniczy Oxyduo zawiera oksykodon chlorowodorek oraz nalokson chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Oksykodon charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną do 87%, równomierną dystrybucją (45% wiązania z białkami osocza) oraz metabolizmem w jelicie i wątrobie z udziałem enzymów cytochromu P450, prowadzącym do powstania noroksykodonu i oksymorfonu. Eliminacja oksykodonu i metabolitów odbywa się drogą nerkową i jelitową. Nalokson wykazuje bardzo niską biodostępność ogólnoustrojową (<3%) po podaniu doustnym, co jest kluczowe dla działania leku, a jego okres półtrwania po podaniu pozajelitowym wynosi około 1 godziny. Produkt może być stosowany z pokarmem lub na czczo, gdyż wpływ posiłku na biodostępność oksykodonu jest klinicznie nieistotny. Interakcje lekowe są mało prawdopodobne, a farmakokinetyka oksykodonu z Oxyduo jest równoważna podawaniu obu substancji osobno w formie o przedłużonym uwalnianiu.
6β-naloksol, bariera łożyskowa, białko osocza, biodostępność ogólnoustrojowa, biodostępność oksykodonu, biotransformacja, cytochrom P450, działanie antagonistyczne, eliminacja leku, glukuronid naloksonu, interakcja lekowa, koniugat glukuronidu, metabolizm jelitowy, nalokson-3-glukuronid, naloksonu chlorowodorek, niewydolność wątroby, noroksykodon, objawy odstawienia, okres półtrwania, oksykodonu chlorowodorek, potencjał uzależniający, stężenie maksymalne, stężenie w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie czynności nerek
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Oxyduo 20 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Oxyduo zawiera oksykodon chlorowodorek oraz nalokson chlorowodorek w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu. Oksykodon charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną do 87%, wiąże się w 45% z białkami osocza i przenika przez łożysko oraz do mleka. Metabolizowany jest głównie przez enzymy cytochromu P450 do noroksykodonu i oksymorfonu, z niewielkim udziałem metabolitów w działaniu farmakodynamicznym. Nalokson podany doustnie ma biodostępność <3%, krótki okres półtrwania około 1 godziny i jest metabolizowany w wątrobie do glukuronidu naloksonu i 6β-naloksolu. Po podaniu maksymalnej dawki Oxyduo stężenie naloksonu w osoczu jest minimalne, co potwierdza analizę farmakokinetyczną nalokson-3-glukuronidu jako markera. Produkt może być stosowany z pokarmem lub na czczo, gdyż posiłek tłuszczowy zwiększa biodostępność oksykodonu o 16% i Cmax o 30%, bez znaczenia klinicznego.
biodostępność, biodostępność całkowita, biotransformacja, cytochrom P450, dostępność ogólnoustrojowa, dystrybucja równomierna, eliminacja, farmakodynamika, główny metabolit, glukuronid naloksonu, łożysko, nalokson-3-glukuronid, naloksonu chlorowodorek, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objawy odstawienia, okres półtrwania, oksykodonu chlorowodorek, parametr farmakokinetyczny, proces metaboliczny, przedłużone uwalnianie, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wydalanie, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Xanconalon 10 mg + 5 mg

Produkt Xanconalon zawiera 10 mg oksykodonu chlorowodorku oraz 5 mg naloksonu chlorowodorku, charakteryzując się wysoką biodostępnością oksykodonu po podaniu doustnym (do 87%) oraz bardzo niską biodostępnością naloksonu (<3%). Oksykodon wykazuje około 45% wiązania z białkami osocza, przenika przez łożysko i do mleka kobiecego, a jego metabolizm zachodzi głównie w jelicie i wątrobie z udziałem enzymów cytochromu P450. Nalokson jest metabolizowany w wątrobie, wydalany przez nerki, a jego okres półtrwania po podaniu pozajelitowym wynosi około 1 godziny. W farmakokinetyce Xanconalonu nie stwierdzono istotnych klinicznie interakcji między składnikami, a wpływ posiłku na biodostępność oksykodonu jest umiarkowany (wzrost AUC i Cmax odpowiednio o 16% i 30% po tłustym śniadaniu), co pozwala na podawanie leku niezależnie od posiłków.
6β-naloksol, białko osocza, biodostępność, biodostępność całkowita, chinidyna, cytochrom P450, glukuronid, glukuronid naloksonu, interakcja kliniczna, interakcja metaboliczna, maksymalne stężenie, metabolizm naloksonu, metabolizm oksykodonu, nalokson chlorowodorek, naloksono-3-glukuronid, noroksykodon, objaw odstawienia, okres półtrwania, oksykodon chlorowodorek, oksymorfon, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie pozajelitowe, przenikanie przez łożysko, szlak metabolizmu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, wchłanianie oksykodonu, wiązanie z białkami, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zależność farmakokinetyczno-farmakodynamiczna
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Xanconalon 20 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Xanconalon w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu zawiera 20 mg oksykodonu chlorowodorku (odpowiadającego 18 mg oksykodonu) oraz 10 mg naloksonu chlorowodorku (odpowiadającego 9 mg naloksonu). Oksykodon charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną do 87%, wiązaniem z białkami osocza na poziomie 45% oraz metabolizmem w jelicie i wątrobie z udziałem enzymów cytochromu P450. Nalokson wykazuje bardzo niską biodostępność ogólnoustrojową (<3%) po podaniu doustnym, co umożliwia jego działanie głównie miejscowe w jelitach. Wpływ posiłku na farmakokinetykę oksykodonu jest klinicznie nieistotny, co pozwala na podawanie leku niezależnie od jedzenia. Interakcje metaboliczne między oksykodonem a naloksonem są mało prawdopodobne. Wiek, zaburzenia czynności wątroby i nerek znacząco wpływają na parametry farmakokinetyczne obu substancji, zwiększając m.in. wartości AUC, Cmax i t1/2, co wymaga uwagi przy doborze dawki u pacjentów z tymi schorzeniami.
6β-naloksol, białko osocza, biodostępność całkowita, cytochrom P450, dostępność ogólnoustrojowa, dysfagia, działanie niepożądane, glukuronid naloksonu, interakcja metaboliczna, metabolizm naloksonu, naloksono-3-glukuronid, naloksonu chlorowodorek, noroksykodon, okres półtrwania, oksykodonu chlorowodorek, pacjent w podeszłym wieku, podanie domięśniowe, podanie dożylne, przenikanie przez łożysko, stężenie oksykodonu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, uwalnianie substancji czynnej, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienia
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Oxynador 5 mg + 10 mg

Preparat Oxynador zawiera oksykodon chlorowodorek i nalokson chlorowodorek w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Oksykodon charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną do 87%, umiarkowanym wiązaniem z białkami osocza (~45%) oraz metabolizmem w jelicie i wątrobie z udziałem cytochromu P450, dając metabolity takie jak noroksykodon i oksymorfon. Nalokson ma bardzo niską biodostępność doustną (<3%), działa głównie miejscowo w przewodzie pokarmowym i jest metabolizowany w wątrobie do glukuronidu naloksonu i 6β-naloksolu. Preparat może być stosowany niezależnie od posiłków, a jego farmakokinetyka jest stabilna i przewidywalna, z możliwością wymiennego stosowania wszystkich dawek. W populacji osób starszych obserwuje się istotny wzrost parametrów farmakokinetycznych oksykodonu (AUCτ +118%, Cmax +114%) oraz naloksonu (AUCτ +182%, Cmax +173%).
6β-naloksol, bariera łożyskowa, biodostępność doustna, biodostępność porównawcza, cytochrom P450, działanie antagonistyczne, glukuronid naloksonu, koniugat glukuronidu, metabolizm wątrobowy, nalokson, nalokson-3-glukuronid, naloksonu chlorowodorek, noroksykodon, objaw odstawienny, oksykodonu chlorowodorek, oksymorfon, Oxynador, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Oxynador 40 mg + 20 mg

Oxynador to lek złożony zawierający oksykodon chlorowodorek i nalokson chlorowodorek w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu. Oksykodon charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną do 87%, wiąże się w 45% z białkami osocza, przenika przez łożysko i do mleka matki. Metabolizowany jest głównie w wątrobie i jelitach przez enzymy cytochromu P450 do noroksykodonu i oksymorfonu, z niewielkim udziałem metabolitów w działaniu farmakodynamicznym. Nalokson ma bardzo niską biodostępność doustną (<3%), przenika przez łożysko, a jego okres półtrwania po podaniu pozajelitowym wynosi około 1 godziny. U osób starszych i pacjentów z niewydolnością wątroby lub nerek obserwuje się istotne zwiększenie parametrów farmakokinetycznych obu substancji, zwłaszcza naloksonu, co wymaga ostrożności w dawkowaniu. Produkt może być stosowany z pokarmem lub na czczo bez klinicznie istotnych różnic w farmakokinetyce.
6β-naloksol, badanie in vitro, białko osocza, biodostępność, cytochrom P450, dostępność ogólnoustrojowa, glukuronid naloksonu, metabolizm wątrobowy, nalokson-3-glukuronid, naloksonu chlorowodorek, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, noroksykodon, objawy odstawienia, okres półtrwania, oksykodonu chlorowodorek, oksymorfon, parametr farmakokinetyczny, stężenie w osoczu, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Oxyduo 10 mg + 5 mg

Produkt leczniczy Oxyduo zawiera oksykodon chlorowodorek oraz nalokson chlorowodorek, których farmakokinetyka wykazuje specyficzne cechy. Oksykodon charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną do 87%, wiązaniem z białkami osocza na poziomie 45% oraz metabolizmem wątrobowym z udziałem cytochromu P450, prowadzącym do powstania metabolitów takich jak noroksykodon i oksymorfon. Nalokson ma bardzo niską biodostępność ogólnoustrojową (<3%) po podaniu doustnym, co ogranicza jego działanie systemowe, umożliwiając jednocześnie lokalne działanie w przewodzie pokarmowym. W warunkach klinicznych, po podaniu maksymalnej dawki Oxyduo, stężenia naloksonu w osoczu są na tyle niskie, że do oceny farmakokinetyki stosuje się nalokson-3-glukuronid jako marker zastępczy. Produkt wykazuje liniową farmakokinetykę w zakresie dawek terapeutycznych i może być stosowany niezależnie od posiłku, mimo że tłusty posiłek zwiększa biodostępność oksykodonu o 16% i Cmax o 30%, bez istotnego znaczenia klinicznego.
bariera łożyskowa, białka osocza, biodostępność, biodostępność oksykodonu, biodostępność porównawcza, cytochrom P450, glukuronid naloksonu, metabolizm oksykodonu, metabolizm wątrobowy, nalokson-3-glukuronid, naloksonu chlorowodorek, niewydolność wątroby, objawy odstawienne, okres półtrwania, oksykodonu chlorowodorek, pole pod krzywą stężenia, przedłużone uwalnianie, stężenie w osoczu, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, znacznik zastępczy
Leksykon substancji czynnych
Nalokson – Właściwości farmakokinetyczne

Nalokson, antagonista receptorów opioidowych, charakteryzuje się niską biodostępnością doustną (<3%) z powodu intensywnego metabolizmu pierwszego przejścia w wątrobie, co wymusza preferowanie podania pozajelitowego w sytuacjach wymagających szybkiego odwrócenia działania opioidów. Po podaniu pozajelitowym wykazuje szybkie przenikanie do tkanek, w tym do mózgu (objętość dystrybucji około 2 L/kg), oraz umiarkowane wiązanie z białkami osocza (32-45%). Nalokson jest metabolizowany głównie przez sprzęganie z kwasem glukuronowym, a jego okres półtrwania wynosi około 1-1,5 godziny u dorosłych, wydłużając się do około 3 godzin u noworodków. W preparatach złożonych z oksykodonem nalokson działa głównie miejscowo w przewodzie pokarmowym, minimalizując ogólnoustrojowe efekty antagonistyczne. Wiek, niewydolność wątroby i nerek znacząco wpływają na farmakokinetykę naloksonu, powodując istotny wzrost ekspozycji (AUC i Cmax), co wymaga uwzględnienia w dawkowaniu i monitorowaniu terapii.
antagonista receptorów opioidowych, bariera łożyskowa, biodostępność ogólnoustrojowa, glukuronid naloksonu, klirens ogólnoustrojowy, metabolizm pierwszego przejścia, nalokson, nalokson-3-glukuronid, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, objętość dystrybucji, okres półtrwania w osoczu, pacjent w podeszłym wieku, podanie donosowe, preparat złożony, przedawkowanie opioidów, przenikanie do mleka kobiecego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienny
Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Oxynador 20 mg + 10 mg

Produkt leczniczy Oxynador zawiera oksykodon chlorowodorek oraz nalokson chlorowodorek, których farmakokinetyka wykazuje istotne różnice. Oksykodon charakteryzuje się wysoką biodostępnością doustną do 87%, umiarkowanym wiązaniem z białkami osocza (~45%) oraz przenikaniem przez barierę łożyskową i do mleka matki. Metabolizm oksykodonu zachodzi głównie w jelicie i wątrobie z udziałem enzymów cytochromu P450, a metabolity mają niewielki wpływ na efekt farmakodynamiczny. Eliminacja odbywa się zarówno drogą nerkową, jak i wątrobowo-żółciową. Nalokson natomiast ma bardzo niską biodostępność doustną (<3%), co umożliwia jego działanie głównie miejscowe w przewodzie pokarmowym, blokując receptory opioidowe i zapobiegając zaparciom bez osłabiania działania przeciwbólowego oksykodonu. Nalokson przenika przez łożysko, ale jego obecność w mleku ludzkim nie jest jednoznacznie potwierdzona. Po podaniu pozajelitowym nalokson wykazuje okres półtrwania około 1 godziny, a jego metabolity są wydalane z moczem.
bariera łożyskowa, biodostępność całkowita, chlorowodorek naloksonu, chlorowodorek oksykodonu, cytochrom P450, dystrybucja równomierna, dystrybucja w organizmie, glukuronid naloksonu, nalokson-3-glukuronid, objaw odstawienia, okres półtrwania naloksonu, receptor opioidowy, receptor opioidowy jelitowy, tabletka o przedłużonym uwalnianiu, właściwość farmakokinetyczna, zaburzenie czynności wątroby