antagonista mineralokortykosteroidów

Antagonisty mineralokortykosteroidów to grupa leków działających na poziomie receptorów mineralokortykoidowych, których głównym przedstawicielem w organizmie jest aldosteron. Poprzez blokowanie tych receptorów leki te przeciwdziałają retencji sodu i wody oraz utracie potasu, co prowadzi do efektu diuretycznego i obniżenia ciśnienia tętniczego.

Do najczęściej stosowanych antagonistów mineralokortykosteroidów należą spironolakton, eplerenon oraz nowsze cząsteczki jak finerenon. Wykazują one zróżnicowaną selektywność wobec receptora mineralokortykoidowego, co wpływa na ich profil działań niepożądanych. Spironolakton, jako mniej selektywny, może powodować efekty antyandrogenne (ginekomastia u mężczyzn), podczas gdy eplerenon cechuje się większą selektywnością i mniejszym ryzykiem takich działań.

Antagonisty mineralokortykosteroidów znajdują szerokie zastosowanie w kardiologii i nefrologii, szczególnie w leczeniu niewydolności serca, nadciśnienia opornego, pierwotnego hiperaldosteronizmu oraz jako leki oszczędzające potas w terapii obrzęków. Wykazano ich korzystny wpływ na rokowanie u pacjentów z niewydolnością serca z obniżoną frakcją wyrzutową, gdzie zmniejszają śmiertelność i częstość hospitalizacji.

Stosowanie tych leków wymaga monitorowania stężenia potasu w surowicy oraz funkcji nerek, gdyż mogą prowadzić do hiperkaliemii, szczególnie u pacjentów z upośledzoną funkcją nerek lub stosujących jednocześnie inne leki wpływające na gospodarkę potasową. Antagonisty mineralokortykosteroidów są przeciwwskazane u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek oraz hiperkaliemią.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl