steroidowy środek antykoncepcyjny

Steroidowe środki antykoncepcyjne stanowią najpopularniejszą grupę farmaceutyków stosowanych w celu zapobiegania ciąży. Zawierają one syntetyczne analogi hormonów płciowych – estrogenów (najczęściej etynyloestradiol) i progestagenów (np. lewonorgestrel, dezogestrel, drospirenon), które działają głównie poprzez zahamowanie owulacji, zmiany w śluzówce macicy oraz zagęszczenie śluzu szyjkowego.

Dostępne są w różnych formach: tabletek doustnych (jedno- lub dwuskładnikowych), plastrów transdermalnych, iniekcji, implantów podskórnych, wkładek domacicznych uwalniających hormony oraz krążków dopochwowych. Dwuskładnikowe tabletki antykoncepcyjne są najczęściej stosowaną formą i charakteryzują się wysoką skutecznością sięgającą 99% przy prawidłowym stosowaniu.

Poza działaniem antykoncepcyjnym, preparaty te wykazują korzystne efekty pozaantykoncepcyjne, m.in. redukcję bolesnych miesiączek, zmniejszenie obfitości krwawień miesiączkowych, regulację cyklu, zmniejszenie ryzyka nowotworów jajnika i endometrium oraz poprawę stanu skóry w przypadku trądziku. Należy jednak pamiętać o potencjalnych działaniach niepożądanych, w tym zwiększonym ryzyku zakrzepicy, szczególnie u pacjentek z czynnikami ryzyka chorób zakrzepowo-zatorowych.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Axia Plus 3 mg + 0,02 mg

Axia Plus, zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie związane z indukcją lub inhibicją enzymów mikrosomalnych wątrobowych. Indukcja enzymatyczna przez leki takie jak barbiturany, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna czy ziele dziurawca może prowadzić do zwiększonego klirensu hormonów płciowych, skutkując krwawieniami śródcyklicznymi i obniżeniem skuteczności antykoncepcyjnej. Efekt indukcji pojawia się już po kilku dniach terapii i może utrzymywać się do 4 tygodni po odstawieniu induktora, co wymaga stosowania dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji podczas leczenia i przez 28 dni po jego zakończeniu. W przypadku długotrwałego stosowania induktorów enzymów wątrobowych zaleca się wybór niehormonalnej metody antykoncepcji. Z kolei inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, mogą zwiększać stężenia drospirenonu (2,7-krotnie) i etynyloestradiolu (1,4-krotnie), co wymaga monitorowania działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii HIV i HCV, które mogą zarówno zwiększać, jak i zmniejszać stężenia hormonów, a także prowadzić do istotnego wzrostu aktywności AlAT (>5-krotnie), co wymusza zaprzestanie stosowania Axia Plus przed terapią i ponowne włączenie dopiero po 2 tygodniach od jej zakończenia.
aktywność AlAT, antagonista aldosteronu, barbituran, bosentan, cyklosporyna, dazabuwir, drospirenon, działanie przeciwmineralokortykosteroidowe, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, enzym mikrosomalny, etorykoksyb, etynyloestradiol, felbamat, fenytoina, glekaprewir/pibrentaswir, globulina wiążąca kortykosteroidy, gryzeofulwina, indukcja enzymatyczna, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy HIV, karbamazepina, ketokonazol, krwawienie śródcykliczne, lamotrygina, lek moczopędny oszczędzający potas, mechaniczna metoda antykoncepcji, newirapina, niehormonalna metoda antykoncepcji, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, oksykarbazepina, ombitaswir parytaprewir rytonawir, prymidon, ryfampicyna, rytonawir, skuteczność antykoncepcyjna, sofosbuwir welpataswir woksylaprewir, steroidowy środek antykoncepcyjny, teofilina, topiramat, tyzanidyna, wirusowe zapalenie wątroby typu C
Leksykon leków
Interakcje leku – Actimodan 200 mg

Modafinil wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, głównie poprzez modulację aktywności enzymów cytochromu P450, zwłaszcza CYP3A4/5, CYP2C19 oraz CYP2C9. Indukcja CYP3A4/5 przez modafinil może prowadzić do istotnego obniżenia stężeń leków takich jak cyklosporyna (nawet o 50%), inhibitory proteazy HIV, benzodiazepiny (triazolam, midazolam), antagoniści kanału wapniowego oraz statyny, co może skutkować zmniejszeniem ich skuteczności terapeutycznej. Z kolei hamowanie CYP2C19 i supresja CYP2C9 przez modafinil wpływają na zmniejszenie klirensu fenytoiny i warfaryny, zwiększając ryzyko toksyczności i krwawień, co wymaga monitorowania stężeń tych leków oraz czasu protrombinowego, zwłaszcza w pierwszych dwóch miesiącach terapii i po zmianach dawkowania. Ponadto, modafinil może obniżać skuteczność steroidowych środków antykoncepcyjnych poprzez indukcję CYP3A4/5, co wymaga stosowania dodatkowych lub alternatywnych metod antykoncepcji przez minimum 2 miesiące po zakończeniu leczenia.
antagonista kanału wapniowego, benzodiazepina, buspiron, cyklosporyna, CYP1A2, CYP2B6, CYP2D6, CYP3A4/5, cytochrom P450, czas protrombinowy, diazepam, fenobarbital, fenytoina, hamowanie CYP2C19, induktor enzymu CYP, inhibitor proteazy HIV, karbamazepina, lek przeciwdepresyjny, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwzakrzepowy, midazolam, modafinil, omeprazol, ośrodkowy układ nerwowy, propranolol, SSRI, statyna, steroidowy środek antykoncepcyjny, supresja CYP2C9, toksyczność leku, triazolam, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, upojenie alkoholowe, warfaryna, zdolność psychomotoryczna
Leksykon leków
Interakcje leku – Varel 3 mg + 0,03 mg

Produkt Varel, zawierający drospirenon 3 mg i etynyloestradiol 0,03 mg, wykazuje liczne interakcje lekowe, które mogą wpływać na skuteczność antykoncepcyjną oraz bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są interakcje z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne, takimi jak karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna czy preparaty ziołowe typu dziurawiec, które mogą zwiększać klirens hormonów płciowych, prowadząc do krwawień śródcyklicznych i utraty skuteczności antykoncepcji. W przypadku krótkoterminowego stosowania induktorów enzymów zaleca się stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji przez cały okres terapii oraz 28 dni po jej zakończeniu. Długotrwałe stosowanie induktorów wymaga zmiany na niehormonalną metodę antykoncepcji. Ponadto, inhibitory proteazy HIV oraz nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy mogą zmieniać stężenia estrogenów i progestagenów, co wymaga dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji podczas terapii. Metabolizm drospirenonu jest w dużej mierze niezależny od układu cytochromu P450, co ogranicza ryzyko interakcji z inhibitorami tego układu.
antagonista aldosteronu, antagonista mineralokortykosteroidów, antykoncepcja progestagenowa, choroba wątroby, cytochrom P450, drospirenon, dziurawiec zwyczajny, enzym wątrobowy, glekaprewir/pibrentaswir, globulina wiążąca kortykosteroidy, gryzeofulwina, indukcja enzymatyczna, induktor enzymatyczny, inhibitor cytochromu, inhibitor HCV, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy HIV, krwawienie śródcykliczne, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpadaczkowy, metabolizm hormonów steroidowych, migrena, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ombitaswir parytaprewir rytonawir, podwyższenie AlAT, ryfampicyna, steroidowy środek antykoncepcyjny, wskaźnik krzepnięcia, zakażenie HCV, zakrzepica, złożony doustny środek antykoncepcyjny
Leksykon leków
Interakcje leku – Benodil 0,125 mg/ml

Budezonid, substancja czynna preparatu Benodil, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, co determinuje ryzyko istotnych interakcji lekowych. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol i itrakonazol, które mogą zwiększyć stężenie budezonidu w osoczu nawet około czterokrotnie (np. przy dawce 1000 µg budezonidu wziewnego i 200 mg itrakonazolu). Taka interakcja zwiększa ryzyko ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania lub, jeśli jest to konieczne, zachowanie maksymalnej przerwy między dawkami, rozważenie zmniejszenia dawki budezonidu oraz monitorowanie pacjenta pod kątem objawów przedawkowania. Podobne ryzyko dotyczy innych silnych inhibitorów CYP3A4, takich jak rytonawir, klarytromycyna, erytromycyna czy werapamil.
antybiotyki makrolidowe, budezonid, cytochrom P450 3A4, dawkowanie leku, działanie immunosupresyjne, działanie niepożądane, estrogen, glikokortykosteroid, inhibitor CYP3A4, interakcja lekowa, kortykosteroid, leki przeciwgrzybicze, niewydolność kory nadnerczy, niewydolność przysadki mózgowej, steroidowy środek antykoncepcyjny, terapia hormonalna, test stymulacji ACTH
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Kelzy PR 2 mg + 0,02 mg

Kelzy PR, zawierający 2 mg dienogestu i 0,02 mg etynyloestradiolu w formie tabletek o przedłużonym uwalnianiu, jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym, którego stosowanie wymaga szczególnej uwagi w kontekście płodności, ciąży oraz laktacji. Lek nie jest wskazany do stosowania w czasie ciąży i w przypadku jej wystąpienia należy natychmiast przerwać terapię. Badania epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani działania teratogennego u dzieci kobiet stosujących ten lek przed lub nieumyślnie w czasie ciąży, choć badania na zwierzętach sugerują potencjalne ryzyko związane z działaniem hormonalnym. Po porodzie należy uwzględnić zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej przy wznowieniu stosowania Kelzy PR.
antykoncepcja hormonalna, dienogest i etynyloestradiol, działanie teratogenne, karmienie piersią, Kelzy PR, laktacja, metabolit, okres poporodowy, płodność, steroidowy środek antykoncepcyjny, substancja czynna, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, wada wrodzona, zajście w ciążę, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Pulmicort Turbuhaler 200 mcg/dawkę inh.

Budezonid, składnik Pulmicort Turbuhaler, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, co stanowi podstawę potencjalnych interakcji lekowych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol czy itrakonazol, które mogą zwiększyć stężenie budezonidu w osoczu nawet czterokrotnie (przy dawce 1000 µg budezonidu i 200 mg itrakonazolu). W takich przypadkach zaleca się wydłużenie odstępu między dawkami, rozważenie redukcji dawki budezonidu oraz ścisłe monitorowanie objawów nadmiaru glikokortykosteroidów. U pacjentek stosujących estrogeny lub wysokodawkowe steroidowe środki antykoncepcyjne obserwuje się wzrost stężenia budezonidu i nasilone działanie glikokortykosteroidów, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej. W przeciwieństwie do tego, doustne środki antykoncepcyjne o niskiej zawartości substancji czynnych nie wykazują istotnych interakcji.
azolowy lek przeciwgrzybiczny, biodostępność ogólnoustrojowa, budezonid, budezonid wziewny, działanie glikokortykosteroidów, ekspozycja ogólnoustrojowa, estrogen, glikokortykosteroid wziewny, inhibicja CYP3A4, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, metabolizm budezonidu, nadmiar glikokortykosteroidów, niewydolność przysadki mózgowej, Pulmicort Turbuhaler, rytonawir, sok grejpfrutowy, steroidowy środek antykoncepcyjny, stężenie w osoczu, szlak metaboliczny, test stymulacji ACTH, zaburzenie funkcji wątroby, zahamowanie czynności kory nadnerczy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Glenmark

Lenalidomid, strukturalnie podobny do talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone badaniami na małpach, co wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym stosujących Lenalidomide Glenmark. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez minimum 4 tygodnie po jego zakończeniu, niezależnie od wystąpienia braku menstruacji. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml powinny być wykonywane pod nadzorem medycznym co 4 tygodnie, w tym po zakończeniu terapii. Przeciwwskazane jest stosowanie dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych ze względu na ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, szczególnie u pacjentek ze szpiczakiem mnogim. Zaleca się stosowanie alternatywnych metod, takich jak implanty antykoncepcyjne, systemy domaciczne uwalniające lewonorgestrel, czy sterylizacja chirurgiczna.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, działanie teratogenne, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, neutropenia, octan medroksyprogesteronu, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesna niewydolność jajników, skuteczna antykoncepcja, steroidowy środek antykoncepcyjny, sterylizacja przez podwiązanie jajowodów, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, test ciążowy, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Vixpo 3 mg + 0,02 mg

Produkt Vixpo, zawierający drospirenon 3 mg i etynyloestradiol 0,02 mg, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne, które mogą wpływać na skuteczność antykoncepcyjną oraz bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są leki indukujące enzymy mikrosomalne (np. barbiturany, karbamazepina, ryfampicyna), które zwiększają klirens hormonów płciowych, co może prowadzić do krwawień śródcyklicznych i obniżenia skuteczności antykoncepcji. W takich przypadkach zaleca się stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji przez cały okres terapii oraz 28 dni po jej zakończeniu. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) mogą natomiast zwiększać stężenia drospirenonu i etynyloestradiolu odpowiednio 2,7- i 1,4-krotnie, co wymaga monitorowania działań niepożądanych. Ponadto, stosowanie leków przeciwwirusowych przeciwko HCV (np. ombitaswir/parytaprewir/rytonawir) w połączeniu z Vixpo może prowadzić do istotnego wzrostu aktywności aminotransferaz (AlAT), co wymusza zmianę metody antykoncepcji na niehormonalną lub zawierającą wyłącznie progestagen.
aktywność aminotransferazy, aktywność reninowa osocza, antagonista aldosteronu, antykoncepcja doustna, antykoncepcja hormonalna, antykoncepcja progestagenowa, barbituran, bozentan, cyklosporyna, cytochrom P450, dazabuwir, drospirenon, działanie przeciwmineralokortykosteroidowe, dziurawiec zwyczajny, enzym mikrosomalny, etorykoksyb, etynyloestradiol, felbamat, fenytoina, fibrynoliza, glekaprewir, globulina wiążąca kortykosteroidy, gryzeofulwina, indukcja enzymatyczna, induktor enzymatyczny, induktor enzymu mikrosomalnego, inhibitor COX-2, inhibitor CYP3A4, inhibitor HCV, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy HIV, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens hormonu płciowego, klirens substratu CYP1A2, krwawienie śródcykliczne, lamotrygina, lek moczopędny oszczędzający potas, metabolizm substancji czynnej, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, okskarbazepina, ombitaswir, parametr czynności nadnerczy, parametr czynności tarczycy, parametr metabolizmu węglowodanów, parytaprewir, pibrentaswir, prymidon, rybawiryna, ryfampicyna, rytonawir, sofosbuwir, steroidowy środek antykoncepcyjny, stężenie aldosteronu, stężenie estrogenu, stężenie frakcji lipidów, stężenie progestagenu, teofilina, topiramat, tyzanidyna, welpataswir, wirusowe zapalenie wątroby typu C, woksylaprewir, wskaźnik krzepnięcia, złożona antykoncepcja doustna
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Dionelle 0,03 mg + 2 mg

Produkt leczniczy Dionelle, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu oraz 2,0 mg dienogestu, jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży. W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania preparatu, należy natychmiast przerwać jego podawanie. Badania epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych u dzieci urodzonych przez kobiety stosujące złożone doustne środki antykoncepcyjne przed ciążą, ani działania teratogennego przy nieumyślnym przyjęciu w ciąży. Jednakże dane przedkliniczne wskazują na potencjalne negatywne skutki hormonalne w okresie ciąży i laktacji, co wymaga ostrożności. Po porodzie decyzja o wznowieniu stosowania Dionelle powinna uwzględniać zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej w okresie poporodowym.
antykoncepcja hormonalna, dienogest, Dionelle, działanie niepożądane, działanie teratogenne, etynyloestradiol, laktacja, metabolit, mleko kobiece, okres poporodowy, pokarm kobiecy, składnik czynny, steroidowy środek antykoncepcyjny, wada wrodzona, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon substancji czynnych
Drospirenon – Interakcje

Drospirenon, progestagen o właściwościach antagonistycznych wobec aldosteronu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne. Indukcja enzymów mikrosomalnych, zwłaszcza cytochromu P-450 (CYP3A4), przez leki przeciwdrgawkowe (np. karbamazepina, fenytoina), antybiotyki (ryfampicyna), leki stosowane w HIV/AIDS (rytonawir, efawirenz) oraz zioła (dziurawiec zwyczajny) prowadzi do zwiększonego klirensu drospirenonu i obniżenia jego stężenia w osoczu, co skutkuje krwawieniami śródcyklicznymi i zmniejszoną skutecznością antykoncepcyjną. W takich przypadkach zaleca się stosowanie dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji podczas terapii i przez 28 dni po jej zakończeniu lub rozważenie zmiany na niehormonalną metodę antykoncepcji. Z kolei inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol, flukonazol, klarytromycyna, werapamil) mogą zwiększać stężenie drospirenonu nawet do 2,7-krotności, co wymaga monitorowania działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje farmakodynamiczne z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii HCV (ombitaswir/parytaprewir/rytonawir, dazabuwir, glekaprewir/pibrentaswir, sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir), które mogą powodować ponad 5-krotne podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT), wskazujące na ryzyko uszkodzenia wątroby. W takich sytuacjach konieczna jest zmiana metody antykoncepcji na alternatywną przed rozpoczęciem terapii przeciwwirusowej oraz powrót do drospirenonu dopiero po 2 tygodniach od zakończenia leczenia.
aminotransferaza wątrobowa, antagonista aldosteronu, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, barbiturany, bloker kanału wapniowego, bozentan, cukrzyca, cytochrom P-450, dazabuwir, diltiazem, drospirenon, działanie przeciwmineralokortykosteroidowe, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, enzymy mikrosomalne, erytromycyna, felbamat, fenytoina, fibrynoliza, flukonazol, glekaprewir, globulina wiążąca kortykosteroidy, gryzeofulwina, hiperkaliemia, indukcja enzymatyczna, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens hormonów płciowych, krwawienie śródcykliczne, lek moczopędny, lek przeciwdrgawkowy, metabolizm węglowodanów, newirapina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, okskarbazepina, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, prymidon, ryfabutyna, ryfampicyna, rytonawir, sofosbuwir, steroidowy środek antykoncepcyjny, topiramat, welpataswir, werapamil, wirusowe zapalenie wątroby typu C, woksylaprewir, worykonazol, wskaźnik krzepnięcia
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Atywia 0,03 mg + 2 mg

Produkt leczniczy Atywia, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu oraz 2 mg dienogestu, jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży. W przypadku zajścia w ciążę podczas stosowania leku, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii. Dotychczasowe badania epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani działania teratogennego przy stosowaniu złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych przed ciążą lub we wczesnym jej okresie, jednak brak jest specyficznych danych dotyczących kombinacji etynyloestradiolu i dienogestu zawartych w Atywii. W okresie poporodowym należy szczególnie uwzględnić podwyższone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej przed ponownym rozpoczęciem stosowania leku.
badanie epidemiologiczne, dienogest, działanie teratogenne, etynyloestradiol, karmienie piersią, laktacja, okres poporodowy, steroidowy środek antykoncepcyjny, wada wrodzona, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Budixon Neb 0,25 mg/ml

Budezonid w postaci zawiesiny do nebulizacji jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, co czyni go podatnym na istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tego enzymu. Szczególnie wysokie ryzyko dotyczy jednoczesnego stosowania z ketokonazolem i itrakonazolem, które mogą zwiększyć stężenie budezonidu w osoczu odpowiednio kilkukrotnie i około czterokrotnie, co prowadzi do nasilenia ogólnoustrojowych działań niepożądanych glikokortykosteroidów. Podobne ryzyko niesie stosowanie produktów zawierających kobicystat oraz innych inhibitorów CYP3A4, takich jak erytromycyna, klarytromycyna czy sok grejpfrutowy. U pacjentek stosujących estrogeny lub steroidowe środki antykoncepcyjne w dużych dawkach obserwuje się umiarkowane zwiększenie stężenia budezonidu i nasilone działanie glikokortykosteroidów, natomiast doustne środki antykoncepcyjne w małych dawkach nie wykazują takiego efektu. W przypadku konieczności łączenia terapii zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania, wydłużenie odstępów między dawkami, rozważenie zmniejszenia dawki budezonidu oraz ścisłe monitorowanie pacjenta pod kątem działań niepożądanych.
błona śluzowa dróg oddechowych, CYP3A4, działanie niepożądane glikokortykosteroidów, działanie ogólnoustrojowe glikokortykosteroidów, inhibitor CYP3A, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakokinetyczna, lek przeciwgrzybiczny, nebulizacja budezonidu, niewydolność przysadki mózgowej, schemat leczenia, steroidowy środek antykoncepcyjny, terapia kortykosteroidami, test stymulacji ACTH, zahamowanie czynności kory nadnerczy
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Varel 3 mg + 0,03 mg

Produkt leczniczy Varel, zawierający 3 mg drospirenonu i 0,03 mg etynyloestradiolu, nie jest wskazany do stosowania u kobiet w ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży u pacjentki stosującej ten lek, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii oraz szczegółowy wywiad dotyczący czasu ekspozycji płodu na substancje czynne. Dane epidemiologiczne nie wykazują zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani działania teratogennego przy stosowaniu złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych przed zajściem w ciążę lub nieumyślnym przyjmowaniu ich we wczesnej ciąży. Jednakże, ze względu na ograniczone dane dotyczące stosowania Varel w ciąży, nie można jednoznacznie ocenić potencjalnego wpływu na przebieg ciąży i zdrowie płodu, co wymaga dalszej obserwacji i ostrożności klinicznej.
antykoncepcja hormonalna, drospirenon, działanie hormonalne, działanie teratogenne, etynyloestradiol, karmienie piersią, laktacja, okres poporodowy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, steroidowa substancja antykoncepcyjna, steroidowy środek antykoncepcyjny, tabletka powlekana, wada wrodzona, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Kelzy PR 2 mg + 0,02 mg

Produkt leczniczy Kelzy PR zawierający dienogest 2 mg i etynyloestradiol 0,02 mg wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność antykoncepcyjną oraz bezpieczeństwo terapii. Szczególnie istotne są interakcje z lekami indukującymi enzymy mikrosomalne wątrobowe (np. karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna, gryzeofulwina, ziele dziurawca zwyczajnego), które zwiększają klirens hormonów płciowych, prowadząc do zmniejszenia skuteczności antykoncepcji i krwawień międzymiesiączkowych. W przypadku krótkotrwałego stosowania leków indukujących enzymy zaleca się stosowanie dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji przez cały okres terapii oraz 28 dni po jej zakończeniu. Przy długotrwałym leczeniu konieczna jest zmiana na niehormonalną metodę antykoncepcji. Ponadto, inhibitory proteazy i nienukleozydowe inhibitory odwrotnej transkryptazy stosowane w terapii HIV/HCV mogą powodować zmiany stężeń hormonów, co wymaga stosowania dodatkowej metody antykoncepcji barierowej. Silne inhibitory CYP3A4 mogą zwiększać stężenia etynyloestradiolu i dienogestu, co może nasilać działania niepożądane.
AlAT, aminotransferaza, antykoncepcja barierowa, barbiturany, cyklosporyna, cytochrom P450, dienogest, dziurawiec zwyczajny, enzymy mikrosomalne, etorykoksyb, etynyloestradiol, felbamat, fenytoina, fibrynoliza, globulina wiążąca kortykosteroidy, gryzeofulwina, hormon płciowy, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu, inhibitor proteazy, karbamazepina, lamotrygina, metabolizm węglowodanów, metoda barierowa, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, okskarbamazepina, parametry wątrobowe, prymidon, ryfampicyna, steroidowy środek antykoncepcyjny, teofilina, topiramat, tyzanidyna, wirusowe zapalenie wątroby typu C, złożony środek antykoncepcyjny
Leksykon leków
Interakcje leku – Pulmicort 0,125 mg/ml

Budezonid, metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z lekami hamującymi ten enzym, takimi jak ketokonazol i itrakonazol, które mogą zwiększać jego stężenie w osoczu nawet czterokrotnie (przy dawce 1000 μg budezonidu i 200 mg itrakonazolu). Wskazane jest unikanie terapii skojarzonej z inhibitorami CYP3A4 lub, jeśli jest to konieczne, wydłużenie odstępu między dawkami oraz rozważenie zmniejszenia dawki budezonidu w celu minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. U kobiet stosujących estrogeny lub steroidowe środki antykoncepcyjne w dużych dawkach obserwuje się umiarkowane zwiększenie stężenia budezonidu i nasilenie działania glikokortykosteroidów, co wymaga monitorowania klinicznego. W przypadku doustnych środków antykoncepcyjnych w małych dawkach nie stwierdzono istotnych interakcji.
budezonid, budezonid wziewny, centralny układ nerwowy, cytochrom P450, doustny środek antykoncepcyjny, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, enzym CYP3A4, erytromycyna, estrogen, glikokortykosteroid, inhibicja CYP3A4, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, kora nadnerczy, niewydolność przysadki mózgowej, przewód pokarmowy, ritonavir, steroidowy środek antykoncepcyjny, stężenie budezonidu w osoczu, test stymulacji ACTH
Leksykon leków
Interakcje leku – Aidee 0,03 mg + 2 mg

Stosowanie złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych zawierających dienogest 2 mg i etynyloestradiol 0,03 mg, takich jak Aidee, wiąże się z ryzykiem istotnych klinicznie interakcji farmakokinetycznych i farmakodynamicznych. Szczególnie istotne są leki indukujące enzymy mikrosomalne wątroby (np. barbiturany, karbamazepina, ryfampicyna, ryfabutyna, leki przeciwretrowirusowe, dziurawiec zwyczajny), które zwiększają klirens hormonów płciowych, prowadząc do zmniejszenia skuteczności antykoncepcyjnej i ryzyka krwawień międzymiesiączkowych. Indukcja enzymatyczna pojawia się po kilku dniach terapii, osiąga maksimum w ciągu kilku tygodni i może utrzymywać się do 4 tygodni po zakończeniu leczenia. W takich przypadkach zaleca się stosowanie dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji podczas terapii i przez 28 dni po jej zakończeniu, a w przypadku długotrwałego stosowania leków indukujących enzymy – rozważenie alternatywnej, niehormonalnej metody antykoncepcji. Ponadto, u pacjentek leczonych inhibitorami proteazy lub nienukleozydowymi inhibitorami odwrotnej transkryptazy w terapii HIV/HCV, możliwe są zmiany stężeń hormonów w osoczu, co wymaga stosowania dodatkowej antykoncepcji mechanicznej oraz konsultacji charakterystyki produktu leczniczego przeciwwirusowego.
aminotransferaza, antykoncepcja progestagenowa, barbiturany, cyklosporyna, cytochrom P450, dazabuwir, dienogest i etynyloestradiol, doustny środek antykoncepcyjny, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, enzym CYP3A4, enzym mikrosomalny wątroby, etorykoksyb, felbamat, fenytoina, fibrynoliza, glekaprewir, globulina wiążąca kortykosteroidy, gryzeofulwina, indukcja enzymatyczna, induktor enzymatyczny, inhibitor enzymatyczny, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, itrakonazol, izoenzym CYP1A2, karbamazepina, ketokonazol, klirens hormonów płciowych, krwawienie międzymiesiączkowe, lamotrygina, lek przeciwinfekcyjny, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwretrowirusowy, metabolizm wątrobowy, nelfinawir, newirapina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, okskarbazepina, ombitaswir, parytaprewir, pibrentaswir, preparat ziołowy, prymidon, ryfabutyna, ryfampicyna, rytonawir, sofosbuwir, steroidowy środek antykoncepcyjny, teofilina, topiramat, tyzanidyna, welpataswir, wirusowe zapalenie wątroby typu C, woksylaprewir
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Zentiva

Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje silne działanie teratogenne, co potwierdzają badania na małpach oraz obserwacje kliniczne u ludzi. Z tego względu stosowanie Lenalidomide Zentiva u kobiet w wieku rozrodczym wymaga bezwzględnego przestrzegania Programu Zapobiegania Ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez minimum 4 tygodnie po jego zakończeniu. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml muszą być wykonywane pod nadzorem lekarza co 4 tygodnie, a lek powinien być wydany w ciągu 7 dni od uzyskania ujemnego wyniku testu. Przeciwwskazaniem do terapii jest brak spełnienia tych warunków, a także ciąża lub podejrzenie ciąży. U mężczyzn stosujących lenalidomid zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub potencjalnie płodnymi, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu, ze względu na obecność leku w nasieniu i ryzyko teratogenności.
agenezja macicy, deksametazon, dezogestrel, doustny środek antykoncepcyjny, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, małopłytkowość, neutropenia, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, potencjał teratogenny, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesna niewydolność jajników, resekcja jajników, steroidowy środek antykoncepcyjny, system wewnątrzmaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, test ciążowy, wada wrodzona, wazektomia, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Medical Valley

Lenalidomid, będący strukturalnym analogiem talidomidu, wykazuje wysokie ryzyko teratogenności, co potwierdzają badania na małpach wskazujące na występowanie wad wrodzonych podobnych do tych wywoływanych przez talidomid. W związku z tym, stosowanie lenalidomidu u kobiet w wieku rozrodczym wymaga bezwzględnego przestrzegania programu zapobiegania ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez minimum 4 tygodnie po jego zakończeniu. Kryteria wykluczające zdolność do zajścia w ciążę obejmują m.in. wiek ≥ 50 lat z naturalnym brakiem miesiączki przez ≥ 1 rok, przedwczesną niewydolność jajników potwierdzoną przez ginekologa, obustronną resekcję jajników z jajowodami lub histerektomię, a także genotyp XY, zespół Turnera lub agenezję macicy. Pacjentki muszą być świadome ryzyka, konieczności regularnych testów ciążowych o czułości ≥ 25 mIU/ml co 4 tygodnie oraz natychmiastowego zgłaszania podejrzenia ciąży.
agenezja macicy, antykoncepcja, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, dezogestrel, działanie teratogenne, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, lewonorgestrel, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, steroidowy środek antykoncepcyjny, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Naraya 3 mg + 0,02 mg

Stosowanie preparatu Naraya (drospirenon + etynyloestradiol) wymaga szczególnej uwagi ze względu na liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z innymi lekami. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii HCV (ombitaswir/parytaprewir/rytonawir + dazabuwir, glekaprewir/pibrentaswir, sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir), które mogą powodować znaczące, ponad pięciokrotne wzrosty aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT), co wymaga zmiany metody antykoncepcji na niehormonalną lub zawierającą wyłącznie progestagen przed rozpoczęciem terapii przeciwwirusowej. Induktory enzymów mikrosomalnych (np. barbiturany, karbamazepina, ryfampicyna, rytonawir) zwiększają klirens hormonów płciowych, co może skutkować zmniejszeniem skuteczności antykoncepcyjnej i krwawieniami przełomowymi; w takich przypadkach zaleca się stosowanie dodatkowej mechanicznej metody antykoncepcji podczas leczenia i przez 28 dni po jego zakończeniu. Silne inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) mogą zwiększać stężenia drospirenonu (2,7-krotnie) i etynyloestradiolu (1,4-krotnie), co wymaga monitorowania działań niepożądanych, zwłaszcza u pacjentek z ryzykiem hiperkaliemii.
aminotransferaza AlAT, antagonista aldosteronu, azol przeciwgrzybiczny, barbituran, biodostępność, cyklosporyna, cytochrom P450, drospirenon, działanie przeciwmineralokortykosteroidowe, dziurawiec zwyczajny, enzym mikrosomalny, etorykoksyb, etynyloestradiol, fenytoina, frakcja lipidowa, glekaprewir, globulina wiążąca kortykosteroidy, hiperkaliemia, indukcja enzymatyczna, indukcja enzymu wątrobowego, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, karbamazepina, ketokonazol, krwawienie śródcykliczne, lamotrygina, lek moczopędny, metabolizm węglowodanów, motoryka przewodu pokarmowego, newirapina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, niesterydowy lek przeciwzapalny, parametr czynności wątroby, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, prymidon, ryfampicyna, rytonawir, sofosbuwir, steroidowy środek antykoncepcyjny, teofilina, terapia długoterminowa, terapia krótkoterminowa, tizanidyna, wskaźnik krzepnięcia krwi, zakrzepica
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Medical Valley

Lenalidomid, będący analogiem talidomidu, wykazuje silne działanie teratogenne, co potwierdzają badania na małpach oraz obserwacje kliniczne. Z tego względu, przed rozpoczęciem terapii produktem Lenalidomide Medical Valley, konieczne jest wdrożenie rygorystycznego programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym, które mogą zajść w ciążę. Kryteria wykluczające możliwość zajścia w ciążę obejmują m.in. wiek ≥ 50 lat z naturalnym brakiem miesiączkowania przez co najmniej rok, przedwczesną niewydolność jajników, obustronną resekcję jajników z jajowodami lub histerektomię, a także genotyp XY lub zespół Turnera. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez minimum 4 tygodnie przed rozpoczęciem leczenia, w trakcie terapii oraz przez co najmniej 4 tygodnie po jej zakończeniu, a także poddawać się testom ciążowym o czułości ≥ 25 mIU/ml co 4 tygodnie. Wskazane metody antykoncepcji to m.in. implanty, systemy domaciczne uwalniające lewonorgestrel, depot medroksyprogesteronu, sterylizacja czy pigułki zawierające tylko progesteron. Ze względu na ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, nie zaleca się stosowania dwuskładnikowych doustnych środków antykoncepcyjnych u pacjentek leczonych lenalidomidem.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, dezogestrel, doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, lewonorgestrel, neutropenia, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, progesteron, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesna niewydolność jajników, resekcja jajników, steroidowy środek antykoncepcyjny, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Fresenius Kabi

Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje wysokie ryzyko teratogenności, co potwierdzają badania na małpach. Z tego względu stosowanie Lenalidomidu Fresenius Kabi u kobiet w wieku rozrodczym wymaga ścisłego przestrzegania programu zapobiegania ciąży. Pacjentki muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez 4 tygodnie po jego zakończeniu, a także poddawać się regularnym testom ciążowym o czułości minimum 25 mIU/mL co 4 tygodnie. Przeciwwskazane jest stosowanie lenalidomidu u kobiet, które nie spełniają tych warunków. Ponadto, ze względu na obecność lenalidomidu w nasieniu, mężczyźni przyjmujący lek muszą stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu. Wydawanie leku kobietom w wieku rozrodczym jest ściśle kontrolowane, z maksymalnym okresem leczenia do 4 tygodni na receptę, a idealnie test ciążowy, wystawienie recepty i wydanie leku powinny odbywać się tego samego dnia.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, doustny środek antykoncepcyjny, dwuskładnikowy doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lewonorgestrel, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, resekcja jajników, środek antykoncepcyjny, steroidowy środek antykoncepcyjny, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratogen, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, wkładka wewnątrzmaciczna uwalniająca miedź, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Pulmicort Turbuhaler 100 mcg/dawkę inh.

Metabolizm budezonidu, substancji czynnej Pulmicort Turbuhaler, odbywa się głównie przez enzym CYP3A4, co czyni go podatnym na interakcje z inhibitorami tego enzymu, takimi jak ketokonazol i itrakonazol. Jednoczesne stosowanie tych leków może prowadzić do kilkukrotnego wzrostu stężenia budezonidu w osoczu (np. czterokrotny wzrost przy dawce 1000 µg budezonidu i 200 mg itrakonazolu), co zwiększa ryzyko działań niepożądanych. Z tego względu zaleca się unikanie terapii skojarzonej lub, jeśli jest konieczna, maksymalne wydłużenie odstępu między dawkami i rozważenie redukcji dawki budezonidu. U pacjentek stosujących estrogeny lub wysokodawkowe steroidowe środki antykoncepcyjne obserwuje się umiarkowane zwiększenie stężenia budezonidu i nasilenie działania glikokortykosteroidów, co wymaga monitorowania klinicznego. Natomiast doustne środki antykoncepcyjne o niskiej zawartości substancji czynnych nie wykazują istotnych interakcji.
adrenokortykotropina, azol, budezonid, działanie glikokortykosteroidu, działanie ogólnoustrojowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, enzym CYP3A4, enzym wątrobowy, estrogen, farmakokinetyka budezonidu, hormonalna terapia zastępcza, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, lek przeciwgrzybiczny, metabolizm budezonidu, metabolizm wątrobowy budezonidu, niewydolność przysadki mózgowej, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, Pulmicort Turbuhaler, steroidowy środek antykoncepcyjny, stężenie budezonidu w osoczu, terapia skojarzona, test stymulacji ACTH, zahamowanie czynności kory nadnerczy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Grindeks

Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje silne działanie teratogenne, co potwierdzają badania na małpach oraz obserwacje kliniczne u ludzi. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest dokładne zapoznanie się z charakterystyką produktu oraz leków stosowanych w terapii skojarzonej. Wdrożono rygorystyczny Program zapobiegania ciąży, który wymaga od kobiet w wieku rozrodczym stosowania skutecznej antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu leczenia. Kryteria wykluczające możliwość zajścia w ciążę obejmują m.in. wiek ≥ 50 lat z naturalnym brakiem miesiączki przez co najmniej 1 rok, przedwczesną niewydolność jajników, obustronną resekcję jajników z jajowodami lub histerektomię, a także genotyp XY czy zespół Turnera. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml muszą być wykonywane pod nadzorem lekarza co 4 tygodnie, w tym przed rozpoczęciem terapii i przez 4 tygodnie po jej zakończeniu.
agenezja macicy, antybiotyk, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, neutropenia, niewydolność jajników, niewydolność nerek, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, ryzyko teratogenne, steroidowy środek antykoncepcyjny, system wewnątrzmaciczny uwalniający lewonorgestrel, szpiczak mnogi, talidomid, test ciążowy, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, wewnątrzmaciczna wkładka uwalniająca miedź, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Sylvie 30 30 mcg + 75 mcg

Produkt leczniczy Sylvie 30 zawiera 30 mikrogramów etynyloestradiolu oraz 75 mikrogramów gestodenu i jest przeciwwskazany w czasie ciąży. W przypadku potwierdzenia ciąży podczas stosowania preparatu, należy natychmiast przerwać jego stosowanie. Dane epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani działania teratogennego przy nieumyślnym stosowaniu złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych we wczesnej ciąży, co może być istotne w celu zmniejszenia niepokoju pacjentki. Po porodzie należy uwzględnić zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, co wymaga indywidualnego ustalenia momentu rozpoczęcia ponownej antykoncepcji hormonalnej.
antykoncepcja hormonalna, dane epidemiologiczne, działanie teratogenne, etynyloestradiol, gestoden, karmienie piersią, laktacja, metabolit, ostrożność medyczna, przeciwwskazanie w ciąży, ryzyko zakrzepowo-zatorowe, steroidowy środek antykoncepcyjny, wada wrodzona, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon substancji czynnych
Chlormadinon octan – Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Chlormadinon octan, stosowany w dawce 2 mg w połączeniu z 0,03 mg etynyloestradiolu (np. w preparacie Clormetin), jest progestagenem przeciwwskazanym w okresie ciąży oraz laktacji. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest wykluczenie ciąży, a w przypadku jej wystąpienia podczas stosowania leku, należy natychmiast przerwać terapię. Dane epidemiologiczne i kliniczne, obejmujące ponad 330 kobiet, nie wykazały teratogennego ani toksycznego wpływu chlormadinonu octanu na płód, jednak badania przedkliniczne na zwierzętach wskazują na toksyczność reprodukcyjną, co uzasadnia bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania w ciąży. Ponadto, w okresie poporodowym należy uwzględnić zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej przy ponownym włączaniu antykoncepcji hormonalnej zawierającej chlormadinon octan.
antykoncepcja hormonalna, chlormadinon octan, ciąża, Clormetin, działanie teratogenne, estrogeny z progestagenami, etynyloestradiol, laktacja, metabolit, mleko kobiece, progestagen, steroidowy środek antykoncepcyjny, toksyczność reprodukcyjna, toksyczny wpływ na płód, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Drosfemine 0,02 mg + 3 mg

Produkt Drosfemine zawierający etynyloestradiol 0,02 mg i drospirenon 3 mg wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność antykoncepcyjną oraz profil bezpieczeństwa terapii. Szczególnie istotne są leki indukujące enzymy mikrosomalne (np. barbiturany, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna, bosentan), które zwiększają klirens hormonów płciowych, co może skutkować krwawieniami międzymiesiączkowymi i utratą skuteczności antykoncepcji. W takich przypadkach zaleca się stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji podczas terapii i przez 28 dni po jej zakończeniu. Równocześnie, inhibitory CYP3A4 (np. ketokonazol) mogą zwiększać stężenia drospirenonu (2,7-krotnie) i etynyloestradiolu (1,4-krotnie), co wymaga monitorowania działań niepożądanych. Ponadto, stosowanie leków przeciwwirusowych HIV i HCV może powodować zmienne stężenia hormonów lub istotne podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT >5x GGN), co wymaga rozważenia alternatywnych metod antykoncepcji i odroczenia ponownego stosowania Drosfemine o co najmniej 2 tygodnie po zakończeniu terapii przeciwwirusowej.
aktywność reninowa osocza, antagonista aldosteronu, barbiturany, bosentan, cyklosporyna, CYP3A4, dazabuwir z rybawiryną, drospirenon, działanie przeciwmineralokortykosteroidowe, dziurawiec zwyczajny, efawirenz, etorykoksyb, etynyloestradiol, felbamat, fenytoina, glekaprewir z pibrentaswirem, gryzeofulwina, indukcja enzymów, indukcja enzymów mikrosomalnych, induktor enzymów, inhibitor CYP3A4, inhibitor HCV, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, karbamazepina, ketokonazol, krwawienie międzymiesiączkowe, lamotrygina, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwpadaczkowy, midazolam, newirapina, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, okskarbazepina, ombitaswir z parytaprewirem, omeprazol, parametr czynności nadnerczy, parametr czynności tarczycy, parametr czynności wątroby, prymidon, ryfampicyna, rytonawir, simwastatyna, sofosbuwir z welpataswirem, steroidowy środek antykoncepcyjny, stężenie aldosteronu, tiklopidyna, tizanidyna, topiramat, wirus zapalenia wątroby typu C, złożony doustny środek antykoncepcyjny, zwiększenie aktywności aminotransferaz
Leksykon leków
Interakcje leku – Ondemet 0,5 mg/ml

Budezonid, będący substancją czynną produktu leczniczego Ondemet, jest metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4. Inhibitory tego enzymu, takie jak ketokonazol, itrakonazol (200 mg/dobę), troleandomycyna, inhibitory proteazy HIV oraz preparaty zawierające kobicystat, mogą znacząco zwiększać stężenie budezonidu w osoczu, nawet do około 4-krotnego wzrostu po jednoczesnym podaniu itrakonazolu i wziewnego budezonidu (1000 μg). W związku z tym zaleca się unikanie terapii skojarzonej z inhibitorami CYP3A4 lub, jeśli jest to konieczne, stosowanie maksymalnej przerwy między dawkami, rozważenie zmniejszenia dawki budezonidu oraz monitorowanie pacjenta pod kątem nasilonych działań niepożądanych glikokortykosteroidów. Dodatkowo, u kobiet stosujących wysokodawkowe estrogeny lub steroidowe środki antykoncepcyjne obserwuje się zwiększone stężenia budezonidu i nasilone efekty glikokortykosteroidowe, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
antybiotyk makrolidowy, antykoncepcja hormonalna, budezonid, budezonid wziewny, CYP3A4, doustny środek antykoncepcyjny, działanie glikokortykosteroidowe, działanie niepożądane glikokortykosteroidów, ekspozycja ogólnoustrojowa, enzym CYP3A4, enzym wątrobowy, estrogen, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, kobicystat, lek antyretrowirusowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwgrzybiczy, metabolizm budezonidu, metabolizm leku, metabolizm wątrobowy, nebulizacja, niewydolność przysadki, niewydolność przysadki mózgowej, preparat estrogenowy, środek antykoncepcyjny, steroidowy środek antykoncepcyjny, stężenie osoczowe, stężenie w osoczu, test stymulacji ACTH, wiązanie z białkami osocza, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zahamowanie kory nadnerczy, zawiesina do nebulizacji
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Kleder

Lenalidomid (Kleder) jest lekiem o wysokim ryzyku teratogenności, strukturalnie podobnym do talidomidu, co potwierdzają badania na małpach wykazujące wady rozwojowe. Z tego powodu stosowanie lenalidomidu u kobiet zdolnych do zajścia w ciążę jest ściśle regulowane i wymaga przestrzegania programu zapobiegania ciąży. Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez 4 tygodnie po jego zakończeniu, a także poddawać się testom ciążowym o czułości minimum 25 mIU/ml co 4 tygodnie. Przeciwwskazane jest stosowanie lenalidomidu u kobiet, które nie spełniają tych warunków. Mężczyźni przyjmujący lek muszą stosować prezerwatywy podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub zdolnymi do zajścia w ciążę, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu, ze względu na obecność lenalidomidu w nasieniu w niskim stężeniu.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, dezogestrel, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, lewonorgestrel, neutropenia, octan medroksyprogesteronu, progestagen, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesna niewydolność jajników, resekcja jajników, steroidowy środek antykoncepcyjny, sterylizacja jajowodów, substancja teratogenna, system domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratogenność, test ciążowy, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Grindeks

Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje silne działanie teratogenne, co potwierdzają badania na małpach oraz obserwacje kliniczne u ludzi. Z tego względu stosowanie Lenalidomide Grindeks wymaga ścisłego przestrzegania Programu zapobiegania ciąży u kobiet w wieku rozrodczym, które muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez minimum 4 tygodnie po jego zakończeniu. Kryteria wykluczające możliwość zajścia w ciążę obejmują m.in. wiek ≥ 50 lat z naturalnym brakiem menstruacji przez ≥1 rok, potwierdzoną przedwczesną niewydolność jajników, obustronną resekcję jajników lub histerektomię. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml muszą być wykonywane pod nadzorem lekarza co 4 tygodnie, a lek powinien być wydany w ciągu 7 dni od uzyskania ujemnego wyniku testu. Kobiety stosujące lenalidomid nie powinny używać złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej; preferowane są metody takie jak implanty, wewnątrzmaciczne systemy hormonalne, sterylizacja czy tabletki zawierające tylko progesteron.
abstynencja seksualna, agenezja macicy, deksametazon, doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, histerektomia, implant antykoncepcyjny, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, Program Zapobiegania Ciąży, steroidowy środek antykoncepcyjny, sterylizacja przez podwiązanie jajowodów, substancja teratogenna, system wewnątrzmaciczny uwalniający lewonorgestrel, szpiczak mnogi, talidomid, test ciążowy, trombocytopenia, wazektomia, wewnątrzmaciczna wkładka uwalniająca miedź, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon substancji czynnych
Chlorek amonowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Lenalidomid z chlorkiem amonowym, stosowany w produktach takich jak Lenalidomide Grindeks, wykazuje silne działanie teratogenne podobne do talidomidu, co potwierdzają badania na małpach. Z tego powodu stosowanie leku u kobiet w ciąży lub mogących zajść w ciążę jest przeciwwskazane, a pacjentki muszą spełniać rygorystyczne warunki Programu zapobiegania ciąży. Wymagane jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez 4 tygodnie po jego zakończeniu. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml muszą być wykonywane pod nadzorem lekarza co 4 tygodnie, a lek powinien być wydany w ciągu 7 dni od uzyskania ujemnego wyniku testu. Kobiety niemogące zajść w ciążę to m.in. pacjentki po menopauzie (≥50 lat, brak miesiączki ≥1 rok), z przedwczesną niewydolnością jajników, po obustronnej resekcji jajników lub histerektomii, a także z genotypem XY lub zespołem Turnera.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, chlorek amonowy, deksametazon, doustny środek antykoncepcyjny, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, neutropenia, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesna niewydolność jajników, resekcja jajników, steroidowy środek antykoncepcyjny, substancja teratogenna, system wewnątrzmaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratogenność, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Varenelle 3 mg + 0,02 mg

Produkt leczniczy Varenelle, zawierający drospirenon i etynyloestradiol, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, głównie poprzez modulację aktywności enzymów mikrosomalnych metabolizujących hormony płciowe. Indukcja enzymów CYP3A4 przez leki takie jak karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna czy preparaty ziołowe (dziurawiec zwyczajny) prowadzi do zwiększonego klirensu hormonów, co skutkuje zmniejszeniem skuteczności antykoncepcyjnej i ryzykiem krwawień śródcyklicznych. W przypadku krótkotrwałego stosowania leków indukujących enzymy zaleca się stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji przez cały okres terapii oraz 28 dni po jej zakończeniu, natomiast przy terapii długoterminowej wskazana jest zmiana na niehormonalną metodę antykoncepcji. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, mogą zwiększać stężenia drospirenonu i etynyloestradiolu odpowiednio 2,7- i 1,4-krotnie, co wymaga monitorowania działań niepożądanych.
aktywność reninowa osocza, aldosteron, aminotransferaza, antagonista aldosteronu, antagonista mineralokortykosteroidów, antykoncepcja progestagenowa, dziurawiec zwyczajny, enzymy mikrosomalne, fibrynoliza, globulina wiążąca kortykosteroidy, hiperkaliemia, Hypericum perforatum, indukcja enzymów, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy, interakcja farmakodynamiczna, klirens hormonów płciowych, krwawienie śródcykliczne, krzepnięcie krwi, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwdrgawkowy, lek przeciwwirusowy, metabolizm węglowodanów, niehormonalna metoda antykoncepcji, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, steroidowy środek antykoncepcyjny, substrat CYP1A2, wirusowe zapalenie wątroby typu C
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Zentiva

Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne, co potwierdzają badania na małpach oraz obserwacje kliniczne. W związku z tym stosowanie Lenalidomide Zentiva u kobiet w wieku rozrodczym wymaga ścisłego przestrzegania Programu Zapobiegania Ciąży, obejmującego stosowanie skutecznej antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez 4 tygodnie po jego zakończeniu. Pacjentki muszą być świadome ryzyka, konieczności regularnych testów ciążowych o czułości minimum 25 mIU/ml wykonywanych co 4 tygodnie oraz natychmiastowej konsultacji lekarskiej w przypadku podejrzenia ciąży. Przeciwwskazane jest stosowanie lenalidomidu u kobiet, które nie spełniają wymogów programu, a także u kobiet w ciąży lub podejrzewających ciążę. U mężczyzn stosujących lek zaleca się używanie prezerwatyw podczas kontaktów seksualnych z kobietami w wieku rozrodczym, nawet jeśli przeszli wazektomię, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu, ze względu na obecność lenalidomidu w nasieniu w niskim stężeniu.
agenezja macicy, antykoncepcja, deksametazon, dezogestrel, działanie teratogenne, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, małopłytkowość, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, resekcja jajników, steroidowy środek antykoncepcyjny, szpiczak mnogi, talidomid, terapia skojarzona, wada wrodzona, wkładka wewnątrzmaciczna, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Jeanine 0,03 mg + 2 mg

Produkt leczniczy Jeanine, zawierający 0,03 mg etynyloestradiolu i 2 mg dienogestu, jest bezwzględnie przeciwwskazany u kobiet w ciąży, co wymaga natychmiastowego zaprzestania stosowania w przypadku jej podejrzenia. Epidemiologiczne dane nie wskazują na zwiększone ryzyko wad wrodzonych ani działania teratogennego przy nieumyślnym stosowaniu we wczesnej ciąży, jednak brak jest specyficznych badań dotyczących wpływu Jeanine na przebieg ciąży. W okresie poporodowym należy szczególnie uwzględnić zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, co stanowi istotny czynnik ryzyka przy ponownym włączeniu terapii tym preparatem.
antykoncepcja hormonalna, dienogest, działanie teratogenne, etynyloestradiol, Jeanine, karmienie piersią, laktacja, metabolit, okres poporodowy, progestagen, steroidowy środek antykoncepcyjny, wady wrodzone, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Medical Valley

Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone badaniami na małpach, co implikuje wysokie ryzyko poważnych wad rozwojowych u płodu przy ekspozycji w czasie ciąży. W związku z tym, stosowanie lenalidomidu jest przeciwwskazane u kobiet mogących zajść w ciążę, które nie spełniają rygorystycznych kryteriów programu zapobiegania ciąży. Pacjentki muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez minimum 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu, a także poddawać się regularnym testom ciążowym o czułości co najmniej 25 mIU/ml co 4 tygodnie. W przypadku mężczyzn przyjmujących lenalidomid zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu, ze względu na obecność leku w spermie w niskim stężeniu.
agenezja macicy, antykoncepcja, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, dwuskładnikowy doustny środek antykoncepcyjny, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, neutropenia, niewydolność jajników, niewydolność nerek, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, sperma, steroidowy środek antykoncepcyjny, substancja teratogenna, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratogenność, test ciążowy, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Dessette mono

Produkt Dessette mono zawiera 75 mikrogramów dezogestrelu i wymaga indywidualnej oceny stosunku korzyści do ryzyka przed rozpoczęciem terapii. Stosowanie tego progestagenowego środka antykoncepcyjnego wiąże się z nieznacznie zwiększonym ryzykiem raka piersi, porównywalnym do ryzyka złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych (COCs), z częstością zachorowań w grupach wiekowych od 16 do 44 lat wynoszącą odpowiednio 4,5-260 przypadków na 100 000 pacjentek stosujących COCs versus 4-230 u niestosujących. W przypadku potwierdzonej zakrzepicy żylnej (VTE) lub długotrwałego unieruchomienia należy przerwać stosowanie Dessette mono, a pacjentki z historią choroby zakrzepowo-zatorowej powinny być odpowiednio poinformowane o ryzyku nawrotu. Produkt może wpływać na czynność wątroby, tolerancję glukozy i ciśnienie tętnicze, dlatego wymagana jest ścisła kontrola u pacjentek z cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym oraz zaburzeniami wątroby.
antykoncepcja hormonalna, brak laktazy, choroba zakrzepowo-zatorowa, ciąża pozamaciczna, depresja, dezogestrel, estradiol, etonogestrel, fibrynoliza, frakcja lipidowa, gęstość mineralna kości, globulina wiążąca kortykosteroidy, kamienie żółciowe, laktoza jednowodna, metabolizm węglowodanów, nietolerancja galaktozy, nowotwór wątroby, obrzęk naczynioruchowy, obwodowa oporność na insulinę, opryszczka ciężarnych, ostuda, ostuda ciążowa, otoskleroza, parametr krzepnięcia, pląsawica Sydenhama, porfiria, progestagen, przewlekłe nadciśnienie tętnicze, rak piersi, steroidowy środek antykoncepcyjny, toczeń rumieniowaty układowy, tolerancja glukozy, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zespół hemolityczno-mocznicowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Glenmark

Lenalidomid, będący pochodną talidomidu o udowodnionym działaniu teratogennym, wykazuje ryzyko wywołania ciężkich wad wrodzonych i jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają rygorystycznych kryteriów programu zapobiegania ciąży. Pacjentki muszą stosować co najmniej jedną skuteczną metodę antykoncepcji przez minimum 4 tygodnie przed rozpoczęciem terapii, w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 4 tygodnie po jego zakończeniu, a także poddawać się regularnym testom ciążowym o czułości ≥ 25 mIU/ml co 4 tygodnie. Wskazane metody antykoncepcji obejmują implanty, systemy domaciczne uwalniające lewonorgestrel, depot medroksyprogesteronu, sterylizację przez podwiązanie jajowodów, pożycie seksualne z mężczyzną po wazektomii potwierdzonej dwoma ujemnymi badaniami spermy oraz tabletki zawierające tylko progesteron (dezogestrel). Dwuskładnikowe doustne środki antykoncepcyjne nie są zalecane ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, które utrzymuje się do 6 tygodni po ich odstawieniu.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, działanie teratogenne, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, lewonorgestrel, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, resekcja jajników, steroidowy środek antykoncepcyjny, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratologia, test ciążowy, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Resbud 0,5 mg/ml

Budezonid, metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne, zwłaszcza z inhibitorami tego enzymu, takimi jak ketokonazol i itrakonazol. Jednoczesne stosowanie itrakonazolu w dawce 200 mg/dobę z budezonidem (1000 μg wziewnie) może zwiększyć stężenie leku w osoczu około czterokrotnie, co znacząco podnosi ryzyko działań niepożądanych glikokortykosteroidów. W związku z tym zaleca się unikanie terapii skojarzonej lub stosowanie maksymalnie długich odstępów między dawkami oraz rozważenie redukcji dawki budezonidu. Ponadto, u kobiet stosujących wysokie dawki estrogenów lub steroidowych środków antykoncepcyjnych obserwuje się wzrost stężenia budezonidu i nasilone efekty farmakologiczne, co wymaga monitorowania i ewentualnej korekty dawkowania.
adrenokortykotropina, biotransformacja budezonidu, budezonid, budezonid wziewny, CYP3A4, cytochrom P450, działanie niepożądane, ekspozycja ogólnoustrojowa, estrogen, farmakokinetyka budezonidu, glikokortykosteroid, hamowanie kory nadnerczy, inhibitory CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, nebulizacja, niewydolność przysadki mózgowej, Resbud, steroidowy środek antykoncepcyjny, terapia skojarzona, test stymulacji ACTH, układ odpornościowy
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Glenmark

Lenalidomid, strukturalnie podobny do teratogennego talidomidu, wykazuje potencjał teratogenny u ludzi, co potwierdzają badania na małpach. Z tego względu Lenalidomide Glenmark jest przeciwwskazany u kobiet w wieku rozrodczym, które nie spełniają kryteriów niemogących zajść w ciążę (wiek ≥ 50 lat z naturalnym brakiem miesiączki ≥ 1 rok, przedwczesna niewydolność jajników, obustronna resekcja jajników z jajowodami lub histerektomia, genotyp XY, zespół Turnera, agenezja macicy). Kobiety muszą stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii, a także poddawać się testom ciążowym o czułości minimum 25 mIU/ml co 4 tygodnie. Dwuskładnikowe doustne środki antykoncepcyjne nie są zalecane ze względu na zwiększone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej, szczególnie u pacjentek ze szpiczakiem mnogim stosujących lenalidomid w terapii skojarzonej.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, dezogestrel, działanie teratogenne, implant antykoncepcyjny, kobieta w wieku rozrodczym, lenalidomid, monoterapia lenalidomidem, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, progesteron, Program Zapobiegania Ciąży, resekcja jajników, steroidowy środek antykoncepcyjny, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, trombocytopenia, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Leverette 0,15 mg + 0,03 mg

Leverette to złożony doustny środek antykoncepcyjny zawierający 0,150 mg lewonorgestrelu oraz 0,030 mg etynyloestradiolu w żółtych tabletkach powlekanych, uzupełnionych 7 białymi tabletkami placebo. Preparat nie jest zalecany w ciąży i w przypadku jej wystąpienia podczas stosowania należy natychmiast przerwać terapię. Badania epidemiologiczne nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani działania teratogennego przy niezamierzonym stosowaniu we wczesnej ciąży. Po porodzie należy szczególnie uwzględnić podwyższone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej przy ponownym rozpoczęciu stosowania środka, co wymaga dokładnego omówienia z pacjentką.
działanie teratogenne, etynyloestradiol, karmienie piersią, laktacja, laktoza jednowodna, lewonorgestrel, nietolerancja laktozy, okres poporodowy, steroidowy środek antykoncepcyjny, tabletka placebo, terapia antykoncepcyjna, wada wrodzona, złożony doustny środek antykoncepcyjny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Sidretella 20 3 mg + 0,02 mg

Produkt leczniczy Sidretella 20, zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność antykoncepcji oraz bezpieczeństwo terapii. Głównym mechanizmem jest indukcja enzymów mikrosomalnych przez leki takie jak barbiturany, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna, a także niektóre leki przeciwwirusowe HIV (rytonawir, newirapina, efawirenz) i preparaty ziołowe (dziurawiec zwyczajny), co prowadzi do zwiększonego klirensu hormonów płciowych i potencjalnej utraty skuteczności antykoncepcyjnej, manifestującej się krwawieniami śródcyklicznymi. W przypadku krótkotrwałego stosowania induktorów enzymów zaleca się stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji barierowej przez cały okres terapii oraz 28 dni po jej zakończeniu, natomiast przy długotrwałym leczeniu wskazane jest rozważenie alternatywnych, niehormonalnych metod antykoncepcji. Ponadto, silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol, mogą zwiększać stężenia drospirenonu (2,7-krotnie) i etynyloestradiolu (1,4-krotnie), co wymaga monitorowania działań niepożądanych.
aktywność aminotransferaz, aktywność reninowa osocza, antagonista aldosteronu, czynnik ryzyka, drospirenon, działanie antymineralokortykoidowe, dziurawiec zwyczajny, enzym mikrosomalny, etynyloestradiol, fibrynoliza, globulina wiążąca kortykosteroidy, indukcja enzymu, inhibitor ACE, inhibitor CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, krwawienie śródcykliczne, leczenie długoterminowe, leczenie krótkoterminowe, lek moczopędny oszczędzający potas, lek przeciwwirusowy HCV, lek przeciwwirusowy HIV, metabolizm węglowodanów, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, preparat ziołowy, steroidowy środek antykoncepcyjny, stężenie potasu w surowicy, wirusowe zapalenie wątroby typu C, złożony doustny środek antykoncepcyjny
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Medical Valley

Lenalidomid, strukturalnie podobny do talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone w badaniach na małpach, co implikuje wysokie ryzyko wad wrodzonych u ludzi podczas stosowania w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą spełniać rygorystyczne kryteria programu zapobiegania ciąży, w tym stosować skuteczną antykoncepcję przez co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml powinny być wykonywane pod nadzorem medycznym co 4 tygodnie, a lek wydawany jest maksymalnie w ciągu 7 dni od potwierdzenia braku ciąży. Przeciwwskazaniem do stosowania lenalidomidu jest ciąża lub brak spełnienia wymogów antykoncepcyjnych, a pacjentki muszą być szczegółowo poinformowane o ryzyku i konieczności natychmiastowej konsultacji w przypadku podejrzenia ciąży.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, choroba zakrzepowo-zatorowa, deksametazon, doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, implant antykoncepcyjny, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, steroidowy środek antykoncepcyjny, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, wkładka wewnątrzmaciczna, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera
Leksykon leków
Interakcje leku – Ondemet 0,25 mg/ml

Produkty lecznicze zawierające budezonid, takie jak Ondemet, są metabolizowane głównie przez enzym CYP3A4, co stanowi podstawę licznych interakcji farmakokinetycznych. Szczególnie istotne jest unikanie jednoczesnego stosowania budezonidu z inhibitorami CYP3A4, takimi jak ketokonazol, itrakonazol, troleandomycyna, inhibitory proteazy HIV oraz produkty zawierające kobicystat, które mogą zwiększać stężenie budezonidu w osoczu nawet czterokrotnie (np. itrakonazol 200 mg/dobę z budezonidem 1000 μg). W przypadku konieczności terapii skojarzonej zaleca się wydłużenie odstępów między dawkami oraz rozważenie zmniejszenia dawki budezonidu. Dodatkowo, u pacjentek stosujących estrogeny lub steroidowe środki antykoncepcyjne w wyższych dawkach obserwuje się umiarkowane zwiększenie stężenia budezonidu i nasilenie działania glikokortykosteroidów, co wymaga monitorowania klinicznego.
antybiotyk makrolidowy, budezonid wziewny, charakterystyka produktu leczniczego, doustny środek antykoncepcyjny, działanie glikokortykosteroidów, działanie niepożądane, działanie ogólnoustrojowe, enzym CYP3A4, enzym wątrobowy, estrogen, farmakoterapia, glikokortykosteroid, hormon steroidowy, inhibitor CYP3A4, inhibitor enzymu CYP3A4, inhibitor proteazy HIV, interakcja budezonidu, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, ketokonazol, kobicystat, kora nadnerczy, kortykosteroid systemowy, lek antyretrowirusowy, lek przeciwgrzybiczny, metabolizm budezonidu, niewydolność przysadki mózgowej, środek antykoncepcyjny doustny, środek antykoncepcyjny steroidowy, steroidowy środek antykoncepcyjny, stężenie budezonidu, stężenie budezonidu w osoczu, terapia skojarzona, test stymulacji ACTH, troleandomycyna, układ pokarmowy
Leksykon leków
Interakcje leku – Pulmicort 0,5 mg/ml

Budezonid, metabolizowany głównie przez enzym CYP3A4, wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne z inhibitorami tego enzymu, takimi jak ketokonazol i itrakonazol. Podawanie itrakonazolu w dawce 200 mg/dobę wraz z wziewnym budezonidem (1000 μg) może powodować około czterokrotny wzrost stężenia leku w osoczu, co zwiększa ryzyko nasilenia działań niepożądanych glikokortykosteroidów, w tym zahamowania czynności kory nadnerczy, zespołu Cushinga, hiperglikemii oraz zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków lub, jeśli jest to konieczne, maksymalne wydłużenie przerw między dawkami, rozważenie redukcji dawki budezonidu oraz ścisłe monitorowanie pacjenta. Ponadto, estrogeny i steroidowe środki antykoncepcyjne w wysokich dawkach mogą zwiększać stężenie budezonidu i nasilać jego działanie, co wymaga szczególnej uwagi klinicznej.
budezonid, czynność kory nadnerczy, działanie glikokortykosteroidowe, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytromycyna, estrogen, gęstość mineralna kości, glikokortykosteroid, hiperglikemia, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, lek przeciw HIV, metabolizm wątrobowy, niewydolność przysadki mózgowej, steroidowy środek antykoncepcyjny, stężenie budezonidu w osoczu, test stymulacji ACTH, wziewny budezonid, zahamowanie czynności kory nadnerczy, zespół Cushinga
Leksykon leków
Interakcje leku – Benodil 0,5 mg/ml

Budezonid, będący substratem enzymu CYP3A4, wykazuje liczne interakcje lekowe, które mają istotne znaczenie kliniczne. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol i itrakonazol, mogą zwiększać stężenie budezonidu w osoczu nawet czterokrotnie (np. po podaniu 1000 µg budezonidu i 200 mg itrakonazolu), co znacząco podnosi ryzyko działań niepożądanych kortykosteroidów. W takich przypadkach zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania, a jeśli jest to nieuniknione, należy wydłużyć odstęp między dawkami, rozważyć redukcję dawki budezonidu oraz monitorować pacjenta pod kątem objawów przedawkowania. Umiarkowane inhibitory CYP3A4 (erytromycyna, klarytromycyna, flukonazol) powodują umiarkowany wzrost stężenia budezonidu, co wymaga ostrożności i monitorowania. Ponadto, stosowanie estrogenów i steroidowych środków antykoncepcyjnych może zwiększać stężenie kortykosteroidów, zwłaszcza przy wyższych dawkach, co wymaga uwagi klinicznej.
adrenokortykotropina, budezonid, cytochrom P450 3A4, działania niepożądane kortykosteroidów, ekspozycja ogólnoustrojowa, erytromycyna, estrogen, farmakolog kliniczny, flukonazol, inhibitor CYP3A4, itrakonazol, ketokonazol, klarytromycyna, metabolizm budezonidu, metabolizm wątrobowy, niewydolność przysadki mózgowej, podrażnienie błony śluzowej żołądka, przedawkowanie kortykosteroidów, steroidowy środek antykoncepcyjny, stężenie budezonidu w osoczu, test stymulacji ACTH, zahamowanie czynności kory nadnerczy, złożony preparat antykoncepcyjny
Leksykon leków
Interakcje leku – Elin 250 mcg + 35 mcg

Produkt leczniczy Elin, zawierający 250 mikrogramów norgestymatu oraz 35 mikrogramów etynyloestradiolu, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na jego skuteczność antykoncepcyjną. Szczególnie istotne są leki indukujące enzymy mikrosomalne wątrobowe (np. karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna, rytonawir, dziurawiec zwyczajny), które zwiększają metabolizm hormonów płciowych, prowadząc do zmniejszenia skuteczności antykoncepcji i ryzyka krwawień śródcyklicznych. Indukcja enzymów może utrzymywać się do 4 tygodni po zakończeniu terapii indukującej, co wymaga stosowania dodatkowych mechanicznych metod antykoncepcji przez cały okres terapii oraz 28 dni po jej zakończeniu. W przypadku długotrwałego stosowania leków indukujących enzymy zalecana jest zmiana metody antykoncepcji na niehormonalną. Ponadto, u pacjentek leczonych lekami przeciwwirusowymi przeciwko HCV (np. ombitaswir/parytaprewir/rytonawir + dazabuwir) obserwowano istotne podwyższenie aktywności aminotransferaz (AlAT >5x GGN), co stanowi przeciwwskazanie do stosowania produktu Elin w trakcie terapii oraz wymaga zmiany metody antykoncepcji na alternatywną, z powrotem do Elin dopiero po 2 tygodniach od zakończenia leczenia.
aminotransferaza alaninowa, antykoncepcja progestagenowa, dziurawiec zwyczajny, enzym mikrosomalny, globulina wiążąca kortykosteroidy, hormon płciowy, hormon steroidowy, indukcja enzymu, indukcja glukuronidacji, inhibitor HCV, inhibitor odwrotnej transkryptazy, inhibitor proteazy, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, klirens hormonu płciowego, krwawienie śródcykliczne, lek prokinetyczny, lek przeciwgruźliczy, lek przeciwpadaczkowy, lek przeciwwirusowy, mechaniczna metoda antykoncepcji, metabolizm wątrobowy, metabolizm węglowodanów, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, steroidowy środek antykoncepcyjny, terapia przeciwwirusowa, węgiel aktywny, wirusowe zapalenie wątroby typu C, złożony hormonalny środek antykoncepcyjny, zwiększenie aktywności aminotransferaz
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Medical Valley

Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone badaniami na małpach, co implikuje wysokie ryzyko wad wrodzonych u ludzi przy stosowaniu w ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym muszą spełniać rygorystyczne kryteria programu zapobiegania ciąży, w tym stosować skuteczną antykoncepcję przez minimum 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu terapii. Testy ciążowe o czułości co najmniej 25 mIU/ml powinny być wykonywane pod nadzorem medycznym co 4 tygodnie, a lek wydawany jest maksymalnie w ciągu 7 dni od potwierdzenia braku ciąży. Przeciwwskazane jest stosowanie lenalidomidu u kobiet, które nie spełniają tych wymogów, a także u pacjentek stosujących dwuskładnikowe doustne środki antykoncepcyjne ze względu na ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, lewonorgestrel, neutropenia, niewydolność nerek, octan medroksyprogesteronu, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, przedwczesna niewydolność jajników, steroidowy środek antykoncepcyjny, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, teratogenność, trombocytopenia, wada wrodzona, wazektomia, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lenalidomide Fresenius Kabi

Lenalidomid, będący pochodną talidomidu, wykazuje działanie teratogenne potwierdzone w badaniach na małpach, co implikuje wysokie ryzyko wad wrodzonych u ludzi podczas stosowania w ciąży. Z tego względu, przed rozpoczęciem terapii lenalidomidem, pacjentki w wieku rozrodczym muszą spełniać rygorystyczne kryteria programu zapobiegania ciąży, w tym stosować skuteczne metody antykoncepcji przez co najmniej 4 tygodnie przed, w trakcie oraz 4 tygodnie po zakończeniu leczenia. Testy ciążowe o czułości minimum 25 mIU/ml powinny być wykonywane pod nadzorem personelu medycznego co 4 tygodnie, a rozpoczęcie terapii wymaga ujemnego wyniku testu ciążowego. W przypadku mężczyzn stosujących lenalidomid, zaleca się stosowanie prezerwatyw podczas kontaktów seksualnych z kobietami w ciąży lub mogącymi zajść w ciążę, przez cały okres leczenia i co najmniej 7 dni po jego zakończeniu, ze względu na obecność leku w nasieniu w niskim stężeniu.
agenezja macicy, chłoniak z komórek płaszcza, deksametazon, doustne środki antykoncepcyjne, działanie teratogenne, histerektomia, implant antykoncepcyjny, lenalidomid, neutropenia, niewydolność jajników, octan medroksyprogesteronu, pigułka hamująca owulację, podwiązanie jajowodów, Program Zapobiegania Ciąży, steroidowy środek antykoncepcyjny, system terapeutyczny domaciczny, szpiczak mnogi, talidomid, trombocytopenia, wazektomia, zaburzenie czynności nerek, zespół mielodysplastyczny, zespół Turnera, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Hastina 21 0,02 mg + 3 mg

Produkt leczniczy Hastina 21 zawierający 0,02 mg etynyloestradiolu i 3 mg drospirenonu wykazuje istotne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne, które mogą wpływać na skuteczność antykoncepcyjną oraz bezpieczeństwo terapii. Szczególnie ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii HCV (ombitaswir/parytaprewir/rytonawir z dazabuwirem lub bez, glekaprewir/pibrentaswir, sofosbuwir/welpataswir/woksylaprewir), które mogą powodować znaczące (>5× GGN) wzrosty aktywności aminotransferaz (AlAT). W takich przypadkach zaleca się zaprzestanie stosowania Hastina 21 na czas terapii przeciwwirusowej oraz przez 2 tygodnie po jej zakończeniu, zastępując ją metodami antykoncepcji niehormonalnej lub zawierającymi wyłącznie progestageny. Indukcja enzymów mikrosomalnych przez leki takie jak barbiturany, karbamazepina, fenytoina, ryfampicyna czy bosentan może prowadzić do zwiększonego metabolizmu hormonów płciowych, skutkując krwawieniami śródcyklicznymi i obniżeniem skuteczności antykoncepcyjnej. W trakcie krótkoterminowego leczenia induktorami enzymów konieczne jest stosowanie dodatkowej metody antykoncepcji przez cały okres terapii oraz 28 dni po jej zakończeniu, natomiast w przypadku terapii długoterminowej rekomendowana jest zmiana na metody niehormonalne.
aminotransferazy, antagonista aldosteronu, cytochrom P450, działanie niepożądane, dziurawiec zwyczajny, enzymy mikrosomalne, etynyloestradiol, etynyloestradiol z drospirenonem, fibrynoliza, glekaprewir z pibrentaswirem, globulina wiążąca kortykosteroidy, hormon płciowy, indukcja enzymatyczna, induktory enzymów, inhibitor CYP3A4, inhibitor konwertazy angiotensyny, inhibitor proteazy HIV, krwawienie śródcykliczne, lek moczopędny, lek oszczędzający potas, lek przeciwpadaczkowy, mineralokortykosteroid, nienukleozydowy inhibitor odwrotnej transkryptazy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność nerek, ombitaswir z parytaprewirem i rytonawirem, sofosbuwir z welpataswirem, steroidowy środek antykoncepcyjny, wirusowe zapalenie wątroby typu C
Leksykon substancji czynnych
Budezonid – Interakcje

Budezonid, metabolizowany głównie przez izoenzym CYP3A4, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne o istotnym znaczeniu klinicznym. Silne inhibitory CYP3A4, takie jak ketokonazol (200 mg/dobę zwiększający stężenie budezonidu 3 mg nawet 6-krotnie), itrakonazol (200 mg/dobę, 4-krotny wzrost stężenia) oraz makrolidy (klarytromycyna, telitromycyna) i inhibitory proteazy HIV, znacząco podwyższają ekspozycję na budezonid, co może prowadzić do nasilenia ogólnoustrojowych działań kortykosteroidów. Zaleca się unikanie jednoczesnego stosowania tych leków lub zachowanie możliwie najdłuższego odstępu czasowego między dawkami oraz rozważenie redukcji dawki budezonidu. Induktory CYP3A4, takie jak karbamazepina i ryfampicyna, mogą obniżać stężenie budezonidu, co wymaga potencjalnego zwiększenia dawki. Dodatkowo, estrogeny i steroidowe środki antykoncepcyjne mogą zwiększać stężenie kortykosteroidów, natomiast sok grejpfrutowy, hamując CYP3A4, również podnosi ekspozycję na budezonid.
antybiotyk makrolidowy, beta-adrenolityk, budezonid, chinidyna, cymetydyna, cytochrom P450, disulfiram, dizopiramid, ekspozycja ogólnoustrojowa, estrogen, formoterol, furazolidon, glikokortykosteroid, glikozyd naparstnicy, halogenowany węglowodór, hipokaliemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor monoaminooksydazy, inhibitor proteazy HIV, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, itrakonazol, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, kobicystat, komorowe zaburzenie rytmu, kortykosteroid, lek cholinolityczny, lek moczopędny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwhistaminowy, lewodopa, lewotyroksyna, metronidazol, niedoczynność przysadki, odstęp QTc, oksytocyna, omeprazol, pochodna fenotiazyny, pochodna ksantyny, pozakonazol, prokainamid, prokarbazyna, reakcja nadciśnieniowa, ryfampicyna, sok grejpfrutowy, steroidowy środek antykoncepcyjny, telitromycyna, terfenadyna, test stymulacji ACTH, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, worykonazol, zaburzenie rytmu serca, zahamowanie czynności kory nadnerczy
Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Triquilar 30 mcg + 50 mcg (jasnobrązowe), 40 mcg + 75 mcg (białe), 30 mcg + 125 mcg (w kolorze ochry)

Produkt leczniczy Triquilar jest złożonym doustnym środkiem antykoncepcyjnym zawierającym etynyloestradiol i lewonorgestrel w trzech dawkach: jasnobrązowe tabletki zawierają 30 µg etynyloestradiolu i 50 µg lewonorgestrelu, białe 40 µg etynyloestradiolu i 75 µg lewonorgestrelu, a ochrowe 30 µg etynyloestradiolu i 125 µg lewonorgestrelu. Stosowanie Triquilar jest bezwzględnie przeciwwskazane u kobiet w ciąży, a w przypadku potwierdzenia ciąży należy natychmiast przerwać terapię. Epidemiologiczne badania nie wykazały zwiększonego ryzyka wad wrodzonych ani działania teratogennego przy nieumyślnym stosowaniu preparatu we wczesnym okresie ciąży, co jest istotne dla uspokojenia pacjentek. W okresie poporodowym należy uwzględnić podwyższone ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (ŻChZZ) przed ponownym rozpoczęciem stosowania, ze względu na fizjologicznie zwiększone ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych w tym czasie.
antykoncepcja hormonalna, doustny środek antykoncepcyjny, działanie teratogenne, etynyloestradiol, karmienie piersią, laktacja, lewonorgestrel, metabolit, okres poporodowy, płodność, połóg, powikłanie zakrzepowo-zatorowe, steroidowy środek antykoncepcyjny, wada wrodzona, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa