sód (S)-mleczan

Sód (S)-mleczan (sól sodowa kwasu (S)-mlekowego) jest organicznym związkiem chemicznym stosowanym w medycynie jako składnik płynów infuzyjnych. Jest to stereoizomer kwasu mlekowego występujący naturalnie w organizmie ludzkim, który bierze udział w procesach metabolicznych.

W kontekście klinicznym, sód (S)-mleczan jest wykorzystywany głównie w terapii płynowej do uzupełniania elektrolitów i wyrównywania zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej. Po podaniu dożylnym ulega metabolizmowi w wątrobie do wodorowęglanu, działając jako bufor i pomagając w leczeniu kwasicy metabolicznej. Jest składnikiem roztworów wieloelektrolitowych, takich jak płyn Ringera z mleczanem.

W przeciwieństwie do (R)-mleczanu, izomer (S) jest łatwiej metabolizowany przez organizm, co czyni go bezpieczniejszym w stosowaniu klinicznym. Należy jednak zachować ostrożność przy stosowaniu u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby lub w stanach wstrząsu, gdy metabolizm mleczanu może być upośledzony, prowadząc do jego kumulacji w organizmie.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Sodu (S)-mleczan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Sodu (S)-mleczan jest powszechnie stosowany w dializie otrzewnowej oraz roztworach do infuzji, jednak jego użycie wymaga ścisłego monitorowania parametrów klinicznych i biochemicznych, takich jak masa ciała, elektrolity (Na, K, Ca, Mg, fosforany), równowaga kwasowo-zasadowa, gazy krwi, stężenie białka, kreatyniny, mocznika, parathormonu oraz glukozy. Preparaty te mogą indukować zasadowicę metaboliczną, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami funkcji wątroby, gdzie metabolizm mleczanów jest upośledzony. W przypadku dializy otrzewnowej konieczne jest także monitorowanie resztkowej czynności nerek oraz parametrów związanych z gospodarką wapniową, zwłaszcza u pacjentów z hipokalemią, hiperkalcemią lub nadczynnością przytarczyc, co może wymagać modyfikacji stężenia wapnia w roztworze dializacyjnym. Preparaty infuzyjne, takie jak Geloplasma, zawierają istotne ilości elektrolitów (Na 150 mmol/l, K 5 mmol/l), co wymaga uwzględnienia u pacjentów z niewydolnością nerek lub kontrolujących dietę pod kątem tych jonów.
błona otrzewnowa, dializa otrzewnowa, działanie alkalizujące, gazy krwi, Geloplasma, glikozyd naparstnicy, hemodializa, hemodylucja, hiperkalcemia, hipokalcemia, hipokaliemia, monitorowanie parametrów, nadczynność przytarczyc, otorbiające stwardnienie otrzewnej, parathormon, preparat do dializy, przeciwciało IgE, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, resztkowa czynność nerek, równowaga kwasowo-zasadowa, sód (S)-mleczan, stężenie elektrolitów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności płuc, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie gospodarki wapniowej, zapalenie otrzewnej, zasadowica metaboliczna, zastoinowa niewydolność serca
Leksykon substancji czynnych
Sodu (S)-mleczanu roztwór – Właściwości farmakokinetyczne

Sodu (S)-mleczan stanowi kluczowy składnik roztworów do dializy otrzewnowej, pełniąc funkcję środka buforującego. Po 6-godzinnym okresie zalegania roztworu balance o stężeniach 1,5%, 2,3% i 4,25% z różnymi stężeniami glukozy i wapnia, sodu (S)-mleczan ulega niemal całkowitej absorpcji przez błonę otrzewnową i jest szybko metabolizowany u pacjentów z prawidłową funkcją wątroby. Proces ultrafiltracji osiąga maksimum po 2-3 godzinach, a po 4 godzinach objętość ultrafiltratu wynosi średnio 100 ml dla 1,5% glukozy, 400 ml dla 2,3% oraz 800 ml dla 4,25%. Wchłanianie glukozy po 6 godzinach dializy wynosi 60-80%. Eliminacja toksyn mocznicowych (mocznik, kreatynina, kwas moczowy, fosforany, elektrolity) odbywa się poprzez dyfuzję i konwekcję do płynu dializacyjnego zawierającego sodu (S)-mleczan.
bilans wapniowy, błona otrzewnowa, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, cykl Krebsa, dializa otrzewnowa, dyfuzja, funkcja wątroby, hiperkalcemia, konwekcja, kwasica, mocznica, płyn dializacyjny, płyn zewnątrzkomórkowy, powikłania metaboliczne, przewlekła choroba nerek, równowaga kwasowo-zasadowa, sód (S)-mleczan, środek buforujący, środek osmotyczny, transport wapnia, ultrafiltracja, wapń zjonizowany, wtórna nadczynność przytarczyc
Leksykon substancji czynnych
Sodu (S)-mleczan – Właściwości farmakodynamiczne

Sodu (S)-mleczan pełni kluczową rolę jako składnik buforujący w roztworach do dializy otrzewnowej, takich jak balance 4,25% z 4,25% glukozą i wapniem 1,75 mmol/l, oraz w płynach krwiozastępczych typu Geloplasma (30 mmol/l mleczanu). W organizmie mleczan ulega metabolizmowi do wodorowęglanu, co umożliwia skuteczną korektę kwasicy metabolicznej, szczególnie istotnej u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek. Roztwór balance 4,25% zawiera 7,85 g/l sodu (S)-mleczanu (3,925 g czystego sodu (S)-mleczanu), ma osmolarność 511 mOsm/l i pH około 7,0, co sprzyja efektywnej ultrafiltracji i usuwaniu toksyn mocznicowych podczas ciągłej ambulatoryjnej dializy otrzewnowej (CADO). Sodu (S)-mleczan współdziała z elektrolitami, zapewniając fizjologiczny skład roztworu dostosowany do potrzeb pacjentów z mocznicą.
bufor metaboliczny, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, ciśnienie onkotyczne, dializa otrzewnowa, diureza, dyfuzja i konwekcja, hemodylucja, krańcowa niewydolność nerek, krzepnięcie krwi, kwasica metaboliczna, mikrokrążenie, mocznica, objętość krwi krążącej, osmolarność, płynna żelatyna, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór do dializy otrzewnowej, schyłkowa niewydolność nerek, sód (S)-mleczan, toksyny mocznicowe, transfuzja, ultrafiltracja, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej
Leksykon substancji czynnych
Sodu (S)-mleczan – Właściwości farmakokinetyczne

Sodu (S)-mleczan jest kluczowym składnikiem roztworów do dializy otrzewnowej (np. balance, stężenie 3,925 g/l) oraz płynów infuzyjnych (np. Geloplasma, 30 mmol/l), pełniąc funkcję buforującą. W dializie otrzewnowej, po zmieszaniu zasadowego roztworu mleczanu z kwaśnym roztworem elektrolitów i glukozy, powstaje roztwór o pH około 7,0. Mleczan jest szybko absorbowany przez otrzewną (niemal całkowicie w ciągu 6 godzin), a następnie metabolizowany głównie w wątrobie poprzez cykl Corich i cykl Krebsa do wodorowęglanów, które korygują kwasicę metaboliczną u pacjentów z niewydolnością nerek. Metabolizm mleczanu jest zależny od funkcji wątroby, a jego metabolity są eliminowane głównie przez nerki oraz częściowo przez dializę otrzewnową. W roztworach dializacyjnych glukoza (1,5%, 2,3%, 4,25%) działa jako środek osmotyczny, determinując ultrafiltrację, która po 4 godzinach wynosi odpowiednio 100 ml, 400 ml i 800 ml, przy wchłanianiu glukozy na poziomie 60-80% po 6 godzinach dializy.
biodostępność, CADO, ciągła ambulatoryjna dializa otrzewnowa, cykl Corich, cykl Krebsa, dializa otrzewnowa, hiperkalcemia, jama otrzewnowa, kwasica metaboliczna, mocznica, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, otrzewna, płyn dializacyjny, płyn infuzyjny, roztwór dializacyjny, roztwór do dializy otrzewnowej, sód (S)-mleczan, środek buforujący, ultrafiltracja, wapń zjonizowany

sód (S)-mleczan

Powiązane wpisy

Sodu (S)-mleczan – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Sodu (S)-mleczanu roztwór – Właściwości farmakokinetyczne

Sodu (S)-mleczan – Właściwości farmakodynamiczne

Sodu (S)-mleczan – Właściwości farmakokinetyczne