napady drgawkowe z odstawienia

Napady drgawkowe z odstawienia (odstawienne) to zaburzenia neurologiczne występujące w następstwie nagłego przerwania przyjmowania substancji działających depresyjnie na ośrodkowy układ nerwowy (OUN), takich jak alkohol, benzodiazepiny, barbiturany czy inne leki przeciwpadaczkowe. Stanowią one poważne powikłanie zespołu abstynencyjnego, mogące zagrażać życiu pacjenta.

Mechanizm napadów drgawkowych z odstawienia wiąże się z nagłym spadkiem aktywności hamującej GABA w mózgu, co prowadzi do nadmiernej pobudliwości neuronalnej. W przypadku alkoholu, napady najczęściej występują w ciągu 6-48 godzin od ostatniego spożycia, natomiast w przypadku benzodiazepin o krótkim okresie półtrwania mogą wystąpić już po 24 godzinach, a długodziałających – nawet po kilku dniach od odstawienia.

Leczenie napadów drgawkowych z odstawienia obejmuje przede wszystkim stopniowe, kontrolowane odstawianie substancji uzależniającej oraz stosowanie leków przeciwdrgawkowych. W przypadku odstawienia alkoholu standardem postępowania jest podawanie benzodiazepin (najczęściej diazepamu, chlordiazepoksydu lub lorazepamu) w schemacie dawkowania zależnym od nasilenia objawów. Przy odstawieniu benzodiazepin stosuje się zwykle długodziałające benzodiazepiny w stopniowo zmniejszanych dawkach.

Profilaktyka napadów drgawkowych z odstawienia powinna być uwzględniona w każdym przypadku pacjenta z uzależnieniem od substancji depresyjnych. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z wywiadem wcześniejszych napadów drgawkowych, majaczenia alkoholowego lub wieloletniego, intensywnego używania substancji psychoaktywnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl