ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy
Ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy (ECCE – extracapsular cataract extraction) to jedna z metod chirurgicznego leczenia zaćmy, polegająca na usunięciu zmętniałej soczewki z zachowaniem tylnej torebki soczewki. Technika ta wymaga wykonania stosunkowo dużego cięcia rogówkowego lub rąbkowego (zwykle 8-10 mm), przez które usuwa się jądro soczewki w całości.
W trakcie zabiegu ECCE wykonuje się kapsuloreksję, czyli okrągłe otwarcie przedniej torebki soczewki, następnie za pomocą technik hydrodelaminacji i hydrodyssekcji oddziela się jądro od kory soczewki i usuwa je w całości. Po usunięciu pozostałości kory soczewki, w zachowaną tylną torebkę implantuje się sztuczną soczewkę wewnątrzgałkową.
Współcześnie ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy została w większości przypadków zastąpiona przez fakoemulsyfikację, która umożliwia przeprowadzenie zabiegu przez mniejsze cięcie. ECCE pozostaje jednak metodą z wyboru w przypadku bardzo twardych zaćm, niestabilnych więzadeł soczewki lub gdy dostęp do nowoczesnego sprzętu jest ograniczony. Do głównych powikłań metody należy astygmatyzm pooperacyjny, dłuższy okres gojenia i większe ryzyko powikłań związanych z raną operacyjną.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Zaćma – Diagnostyka i diagnoza
Zaćma (katarakta) to najczęstsza przyczyna odwracalnej ślepoty, charakteryzująca się zmętnieniem soczewki oka, co prowadzi do stopniowego, bezbolesnego pogorszenia ostrości wzroku, zaburzeń widzenia nocnego, zwiększonej wrażliwości na światło i zmiany percepcji kolorów. Diagnostyka opiera się na szczegółowym badaniu okulistycznym, w tym badaniu ostrości wzroku, ocenie soczewki w lampie szczelinowej, badaniu dna oka po rozszerzeniu źrenic oraz pomiarze ciśnienia wewnątrzgałkowego i testach wrażliwości na kontrast. Kluczowe jest wykluczenie innych schorzeń, takich jak jaskra, AMD czy retinopatia cukrzycowa. Zaćmę klasyfikuje się na podstawie lokalizacji zmętnienia: jądrową, korową, podtorebkową tylną, dojrzałą i przejrzałą. W przypadku zaawansowanej zaćmy, gdy ocena tylnego odcinka oka jest utrudniona, stosuje się ultrasonografię, a rzadziej CT lub MRI.
astygmatyzm, badanie dna oka, chirurg okulistyczny, ciśnienie wewnątrzgałkowe, czerwony refleks, ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy, fakoemulsyfikacja, jaskra, keratometria, lampa szczelinowa, laser femtosekundowy, obrzęk rogówki, odwarstwienie siatkówki, okulista, ostrość wzroku, pachymetria, podwójne widzenie, retinopatia cukrzycowa, rozszerzenie źrenic, soczewka jednoogniskowa, soczewka toryczna, soczewka wewnątrzgałkowa, soczewka wieloogniskowa, tonometria, topografia rogówki, ultrasonografia oka, wrażliwość na kontrast, zaćma, zaćma dojrzała, zaćma jądrowa, zaćma korowa, zaćma podtorebkowa, zmętnienie soczewki, zmętnienie tylnej torebki soczewki, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon chorób i schorzeń
Zaćma – Diagnostyka i diagnoza
Zaćma (cataracta) jest najczęstszą przyczyną uleczalnej ślepoty, charakteryzującą się zmętnieniem soczewki oka, co prowadzi do rozproszenia światła i pogorszenia ostrości wzroku. W populacji osób w wieku 65-74 lat w USA zaćma dotyka około 20%, a u osób powyżej 80 lat ponad 50% ma zaćmę lub przeszło jej usunięcie. Diagnostyka obejmuje szczegółowy wywiad lekarski oraz badania okulistyczne, takie jak ocena ostrości wzroku (np. test Snellena), badanie lampą szczelinową, tonometrię, testy czułości na kontrast i olśnienie, a także badanie po rozszerzeniu źrenic. Kluczowe jest wykluczenie innych schorzeń oczu, które mogą współistnieć z zaćmą, np. jaskry czy zwyrodnienia plamki żółtej. Wczesne wykrycie umożliwia monitorowanie progresji i wprowadzenie modyfikacji stylu życia, takich jak stosowanie okularów przeciwsłonecznych z powłoką antyrefleksyjną oraz odpowiednie oświetlenie.
badanie refrakcji, badanie wzroku, biomikroskopia, ciśnienie wewnątrzgałkowe, czerwony refleks, czułość na kontrast, ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy, fakoemulsyfikacja, jaskra, lampa szczelinowa, nikotynizm, okulista, operacja zaćmy, optometrysta, optyczna koherentna tomografia, retinopatia cukrzycowa, rozszerzenie źrenic, soczewka wewnątrzgałkowa, tablica Snellena, uraz oka, zaćma, zaćma jądrowa, zaćma korowa, zaćma podtorebkowa tylna, zmętnienie soczewki oka, zmętnienie torebki tylnej, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon chorób i schorzeń
Zaćma – Leczenie
Zaćma (katarakta) jest powszechną przyczyną utraty wzroku, szczególnie u osób starszych, charakteryzującą się zmętnieniem naturalnej soczewki oka i stopniowym pogorszeniem widzenia. Leczenie operacyjne jest jedyną skuteczną metodą, polegającą na usunięciu zmętniałej soczewki i wszczepieniu soczewki wewnątrzgałkowej (IOL). Najczęściej stosowaną techniką jest fakoemulsyfikacja, która umożliwia usunięcie soczewki przez małe nacięcie, co skraca czas zabiegu i rekonwalescencji oraz zmniejsza ryzyko powikłań. Alternatywnie stosuje się operację wspomaganą laserem femtosekundowym (FLACS) oraz ekstrakapsularną ekstrakcję zaćmy (ECCE) w przypadku zaawansowanych zmian. Wybór soczewki IOL (monofokalna, multifokalna, toryczna, EDOF) dostosowuje się do indywidualnych potrzeb pacjenta, uwzględniając m.in. korekcję astygmatyzmu i zakres widzenia.
astygmatyzm, ciśnienie wewnątrzgałkowe, efekt halo, ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy, fakoemulsyfikacja, filtr UV, kapsulotomia YAG, korekcja wzroku, laser femtosekundowy, obrzęk plamki żółtej, obrzęk rogówki, odwarstwienie siatkówki, okulista, soczewka jednoogniskowa, soczewka toryczna, soczewka wewnątrzgałkowa, soczewka wieloogniskowa, zaćma, zmętnienie soczewki oka, zmętnienie torebki tylnej, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Prattack 1 mg/ml
Preparat Prattack, zawierający 1 mg/ml pranoprofenu w postaci kropli do oczu, jest wskazany do leczenia niezakaźnych stanów zapalnych przedniego odcinka oka. Wskazania obejmują podostre i przewlekłe zapalenie powiek (blepharitis), nieinfekcyjne zapalenie spojówek (conjunctivitis), a także jednoczesne zapalenie powiek i spojówek (blepharoconjunctivitis). Ponadto, lek jest stosowany w terapii zapalenia błony naczyniowej przedniego odcinka oka, w tym iritis i iridocyclitis, o etiologii niezakaźnej. Prattack jest również zalecany w leczeniu przeciwzapalnym pooperacyjnym, szczególnie po zabiegach usunięcia zaćmy, takich jak fakoemulsyfikacja czy ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy, gdzie redukuje stan zapalny, obrzęk tkanek oraz przyspiesza gojenie, zmniejszając ryzyko powikłań zapalnych i wspomagając rehabilitację wzrokową.
anterior uveitis, blepharitis, blepharoconjunctivitis, chlorek benzalkoniowy, conjunctivitis, ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy, fakoemulsyfikacja, iridocyclitis, iritis, krople do oczu, leczenie pooperacyjne, niezakaźny stan zapalny oka, obrzęk tkanki, pooperacyjny stan zapalny, powikłanie zapalne, pranoprofen, przedni odcinek oka, rehabilitacja wzrokowa, usunięcie zaćmy, zabieg okulistyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Zaćma – Leczenie
Zaćma (katarakta) to schorzenie okulistyczne charakteryzujące się zmętnieniem naturalnej soczewki oka, prowadzące do postępującego pogorszenia widzenia, szczególnie u pacjentów powyżej 60. roku życia. Objawy obejmują zamglenie obrazu, trudności w czytaniu i prowadzeniu pojazdów, zwłaszcza nocą. Jedyną skuteczną metodą leczenia jest zabieg chirurgiczny, najczęściej fakoemulsyfikacja, polegająca na usunięciu zmętniałej soczewki przez nacięcie 2-3 mm w rogówce i wszczepieniu sztucznej soczewki wewnątrzgałkowej (IOL). Alternatywne techniki to ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy (ECCE) oraz chirurgia wspomagana laserem femtosekundowym (FLACS). Dostępne soczewki IOL obejmują jednoogniskowe, toryczne (korekcja astygmatyzmu), wieloogniskowe oraz światłoadjustacyjne (LAL), które można dostosować po operacji. Zabieg trwa zwykle 15-45 minut, jest wykonywany ambulatoryjnie, a rekonwalescencja jest szybka, z poprawą widzenia u 90-97% pacjentów.
astygmatyzm, ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy, fakoemulsyfikacja, jaskra, kapsulotomia YAG, laser femtosekundowy, obrzęk plamki żółtej, odwarstwienie siatkówki, promieniowanie UV, retinopatia cukrzycowa, rogówka, schorzenie okulistyczne, soczewka jednoogniskowa, soczewka toryczna, soczewka wewnątrzgałkowa, soczewka wieloogniskowa, zaćma, zapalenie wewnątrzgałkowe, zmętnienie soczewki, zmętnienie torebki tylnej, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Aprokam 50 mg
Lek Aprokam, zawierający 50 mg cefuroksymu w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, jest wskazany do profilaktyki pooperacyjnego zapalenia wnętrza gałki ocznej po zabiegach usunięcia zaćmy. Cefuroksym, będący cefalosporyną II generacji o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego, skutecznie zwalcza najczęstsze patogeny odpowiedzialne za zakażenia pooperacyjne. Preparat podaje się jednorazowo w dawce 1 mg (0,1 ml roztworu przygotowanego z 5 ml rozpuszczalnika) bezpośrednio do komory przedniej oka podczas operacji, po wszczepieniu soczewki wewnątrzgałkowej, ale przed zakończeniem zabiegu. Takie postępowanie stanowi integralną część kompleksowej opieki okołooperacyjnej, mającej na celu minimalizację ryzyka powikłań infekcyjnych i utraty widzenia.
aseptyka i antyseptyka, cefalosporyna drugiej generacji, cefuroksym, chirurgia oka, działanie przeciwbakteryjne, ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy, fakoemulsyfikacja, komora przednia oka, lek przeciwbakteryjny, podanie doszklistkowe, powikłanie pooperacyjne, profilaktyczne stosowanie antybiotyków, profilaktyka antybiotykowa, profilaktyka przeciwzakaźna, roztwór do wstrzykiwań, soczewka wewnątrzgałkowa, usunięcie zaćmy, zakażenie oka, zapalenie wnętrza gałki ocznej