pachymetria
Pachymetria to nieinwazyjna metoda diagnostyczna stosowana w okulistyce do pomiaru grubości rogówki. Jest kluczowym badaniem w diagnostyce jaskry, kwalifikacji do zabiegów refrakcyjnych oraz monitorowaniu chorób rogówki.
Najczęściej wykorzystywane techniki pachymetrii to metoda ultradźwiękowa oraz optyczna (OCT, Scheimpflug). Prawidłowa centralna grubość rogówki wynosi około 540-560 mikrometrów, choć wartości te mogą się różnić w zależności od populacji. Cieńsza rogówka może prowadzić do zaniżonych odczytów ciśnienia wewnątrzgałkowego, co jest istotne w diagnostyce jaskry.
Pachymetria jest niezbędna w kwalifikacji do zabiegów refrakcyjnych, takich jak LASIK czy PRK, ponieważ określa bezpieczną głębokość ablacji. W keratokonusie i innych ektazjach rogówki służy do monitorowania postępu choroby oraz oceny skuteczności terapii, jak cross-linking rogówkowy.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Dalekowzroczność – Diagnostyka i diagnoza
Dalekowzroczność (hyperopia) to wada refrakcji charakteryzująca się skupianiem promieni świetlnych za siatkówką, co skutkuje trudnościami w widzeniu z bliska przy zachowanej ostrości widzenia na odległość. Diagnostyka opiera się na kompleksowym badaniu wzroku, obejmującym ocenę ostrości wzroku, badanie refrakcji (w tym cykloplegiczną u dzieci), oraz ocenę stanu przedniego i tylnego odcinka oka. Kluczowe metody diagnostyczne to retinoskopia, autorefraktometria, badanie za pomocą foroptery, biomikroskopia lampą szczelinową oraz badanie po rozszerzeniu źrenic. Stopień dalekowzroczności wyrażany jest w dioptriach (D) z wartością dodatnią: łagodna do +2,00 D, umiarkowana od +2,25 D do +5,00 D, wysoka powyżej +5,25 D. Szczególnie istotne jest różnicowanie dalekowzroczności od presbyopii, gdyż obie manifestują się trudnościami w widzeniu z bliska, ale różnią się etiologią i wiekiem wystąpienia.
akomodacja oka, asthenopia, autorefraktometria, badanie refrakcji, badanie wzroku, biomikroskop, chirurgia refrakcyjna, ciśnienie wewnątrzgałkowe, dalekowzroczność, elastyczność soczewki, ezotropia, foropter, gałka oczna, implantacja soczewki wewnątrzgałkowej, keratometria, nerw wzrokowy, niedowidzenie, optyczna koherentna tomografia, ostrość wzroku, pachymetria, przedni odcinek oka, refrakcja, retinoskopia, rogówka, rozszerzenie źrenic, siatkówka, soczewka wypukła, starczowzroczność, topografia rogówki, widzenie obuoczne, wymiana soczewki, zabieg laserowy, załamywanie światła, zez - Leksykon chorób i schorzeń
Zaćma – Diagnostyka i diagnoza
Zaćma (katarakta) to najczęstsza przyczyna odwracalnej ślepoty, charakteryzująca się zmętnieniem soczewki oka, co prowadzi do stopniowego, bezbolesnego pogorszenia ostrości wzroku, zaburzeń widzenia nocnego, zwiększonej wrażliwości na światło i zmiany percepcji kolorów. Diagnostyka opiera się na szczegółowym badaniu okulistycznym, w tym badaniu ostrości wzroku, ocenie soczewki w lampie szczelinowej, badaniu dna oka po rozszerzeniu źrenic oraz pomiarze ciśnienia wewnątrzgałkowego i testach wrażliwości na kontrast. Kluczowe jest wykluczenie innych schorzeń, takich jak jaskra, AMD czy retinopatia cukrzycowa. Zaćmę klasyfikuje się na podstawie lokalizacji zmętnienia: jądrową, korową, podtorebkową tylną, dojrzałą i przejrzałą. W przypadku zaawansowanej zaćmy, gdy ocena tylnego odcinka oka jest utrudniona, stosuje się ultrasonografię, a rzadziej CT lub MRI.
astygmatyzm, badanie dna oka, chirurg okulistyczny, ciśnienie wewnątrzgałkowe, czerwony refleks, ekstrakapsularna ekstrakcja zaćmy, fakoemulsyfikacja, jaskra, keratometria, lampa szczelinowa, laser femtosekundowy, obrzęk rogówki, odwarstwienie siatkówki, okulista, ostrość wzroku, pachymetria, podwójne widzenie, retinopatia cukrzycowa, rozszerzenie źrenic, soczewka jednoogniskowa, soczewka toryczna, soczewka wewnątrzgałkowa, soczewka wieloogniskowa, tonometria, topografia rogówki, ultrasonografia oka, wrażliwość na kontrast, zaćma, zaćma dojrzała, zaćma jądrowa, zaćma korowa, zaćma podtorebkowa, zmętnienie soczewki, zmętnienie tylnej torebki soczewki, zwyrodnienie plamki żółtej - Leksykon chorób i schorzeń
Jaskra – Diagnostyka i diagnoza
Jaskra to przewlekła, postępująca neuropatia nerwu wzrokowego, której wczesne wykrycie i leczenie są kluczowe dla zapobiegania nieodwracalnej utracie widzenia. Diagnostyka opiera się na kompleksowej ocenie, obejmującej pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego (IOP) metodą tonometrii, gdzie wartości powyżej 21 mmHg mogą wskazywać na jaskrę, jednak normalne IOP nie wyklucza choroby. Pachymetria pozwala na korektę odczytów IOP w zależności od grubości rogówki, a gonioskopia umożliwia ocenę kąta przesączania, co jest istotne dla różnicowania jaskry otwartego i zamkniętego kąta. Badanie nerwu wzrokowego (oftalmoskopia) i test pola widzenia (perymetria) służą do oceny uszkodzeń strukturalnych i funkcjonalnych, natomiast optyczna koherentna tomografia (OCT) oraz inne zaawansowane techniki obrazowania (SLP, CSLO) pozwalają na wczesne wykrycie zmian w warstwie włókien nerwowych siatkówki i głowie nerwu wzrokowego, często przed pojawieniem się ubytków w polu widzenia.
badanie okulistyczne, badanie pola widzenia, bezdech senny, ciecz wodnista, ciśnienie wewnątrzgałkowe, cukrzyca typu 2, gonioskopia, grubość rogówki, jaskra normalnego ciśnienia, jaskra pierwotna otwartego kąta, jaskra zamkniętego kąta, kąt przesączania, krótkowzroczność, lek przeciwjaskrowy, nerw wzrokowy, OCT, oftalmoskop, oftalmoskopia, optyczna koherentna tomografia, pachymetria, perymetria, rogówka, tęczówka, tonometria