jałowa martwica głowy kości udowej
Jałowa martwica głowy kości udowej (inaczej martwica awaskularna lub jałowa martwica kostna) to stan chorobowy charakteryzujący się obumieraniem tkanki kostnej głowy kości udowej w wyniku zaburzenia jej ukrwienia. Proces ten prowadzi do degeneracji struktury kostnej, zapadania się powierzchni stawowej i wtórnych zmian zwyrodnieniowych stawu biodrowego.
Etiologia schorzenia jest wieloczynnikowa i obejmuje: stosowanie długotrwałej steroidoterapii, nadużywanie alkoholu, urazy biodra (w tym złamania szyjki kości udowej), choroby hematologiczne (niedokrwistość sierpowatokrwinkowa), choroby układowe, radioterapię, a także czynniki idiopatyczne. W patogenezie kluczową rolę odgrywa zaburzenie mikrokrążenia w obrębie głowy kości udowej.
Objawy kliniczne obejmują postępujący ból biodra, początkowo podczas obciążenia, a w zaawansowanych stadiach również w spoczynku, ograniczenie ruchomości stawu oraz utykanie. Diagnostyka opiera się na badaniach obrazowych, gdzie metodą z wyboru jest rezonans magnetyczny (MRI), pozwalający wykryć zmiany we wczesnych stadiach. RTG uwidacznia zmiany w bardziej zaawansowanych fazach choroby.
Leczenie zależy od stadium zaawansowania zmian i wieku pacjenta. W początkowych fazach stosuje się leczenie zachowawcze, odciążenie kończyny oraz terapie biologiczne. W bardziej zaawansowanych stadiach wykonuje się zabiegi operacyjne – od procedur oszczędzających staw (wiercenia dekompresyjne, przeszczepy unaczynionych fragmentów kości) po endoprotezoplastykę stawu biodrowego w przypadkach znacznego zniszczenia powierzchni stawowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydrocortisonum-SF 10 mg
Hydrokortyzon w dawce 10 mg (Hydrocortisonum-SF) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie są ściśle zależne od dawki oraz czasu terapii. Najważniejsze efekty obejmują zaburzenia endokrynologiczne, takie jak zespół Cushinga, wtórny brak czynności kory nadnerczy i przysadki, a także zaburzenia metabolizmu węglowodanów, w tym hiperglikemię i ujawnienie cukrzycy utajonej. U pacjentów z cukrzycą może być konieczne zwiększenie dawek insuliny lub leków hipoglikemizujących. Terapia wpływa również na gospodarkę wodno-elektrolitową, powodując retencję sodu i płynów, hipokalemię oraz zwiększone wydalanie wapnia, co sprzyja osteoporozie. W populacji pediatrycznej istotne jest zahamowanie wzrostu. Działania niepożądane obejmują także zaburzenia psychiczne (częstość ciężkich reakcji u dorosłych 5-6%), takie jak zaburzenia afektywne, psychotyczne, lęk, bezsenność oraz zaburzenia poznawcze. W trakcie odstawiania kortykosteroidów może dochodzić do nasilenia objawów psychiatrycznych.
alergiczne zapalenie skóry, ciśnienie wewnątrzgałkowe, doustne leki hipoglikemizujące, hirsutyzm, jałowa martwica głowy kości udowej, kandydoza przełyku, kardiomiopatia przerostowa, miopatia posteroidowa, obrzęk naczynioruchowy, rzekomy guz mózgu, teleangiektazje, wrzód trawienny, wrzodziejące zapalenie przełyku, zaburzenia afektywne, zaburzenia psychotyczne, zaburzenia zakrzepowo-zatorowe, zaćma podtorebkowa tylna, zapalenie trzustki, zasadowica hipokalemiczna, zastoinowa niewydolność serca, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Pabi-Dexamethason 8 mg
Preparat PABI-DEXAMETHASON zawierający deksametazon w dawkach 4 mg i 8 mg wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, czasu trwania terapii oraz indywidualnej reakcji pacjenta. Krótkotrwałe stosowanie (dni/tygodnie) może powodować przyrost masy ciała, zaburzenia psychiczne, nietolerancję glukozy oraz przejściową niedoczynność kory nadnerczy, natomiast długotrwała terapia (miesiące/lata) wiąże się z ryzykiem otyłości brzusznej, atrofii mięśni, osteoporozy, zahamowania wzrostu u dzieci oraz trwałej niewydolności nadnerczy. Deksametazon może maskować objawy infekcji, zwiększać ryzyko perforacji jelita grubego, zaostrzać niewydolność serca i nadciśnienie tętnicze, a także powodować poważne zaburzenia psychiczne, takie jak euforia, depresja, psychozy i tendencje samobójcze, które pojawiają się zwykle w ciągu kilku dni lub tygodni od rozpoczęcia leczenia.
alkaloza hipokaliemiczna, atrofia skóry, centralna retinopatia surowicza, choroba zakrzepowo-zatorowa, cukrzyca, depresja, eozynopenia, euforia, glikokortykosteroid, guz rzekomy mózgu, hipercholesterolemia, hipertrójglicerydemia, hipokaliemia, hirsutyzm, infekcja oportunistyczna, jałowa martwica głowy kości udowej, jaskra, kandydoza przełyku, leukocytoza, limfopenia, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, nadkrwistość, niedoczynność kory nadnerczy, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, osteoporoza, ostre zapalenie trzustki, otyłość brzuszna, pęknięcie ściany serca, perforacja jelita grubego, podrażnienie otrzewnej, reakcja anafilaktyczna, reakcja psychotyczna, teleangiektazja, tendencja samobójcza, trądzik steroidowy, twarz księżycowata, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, zaburzenia psychiczne, zaćma podtorebkowa tylna, zahamowanie wzrostu, zamykanie nasad kości, zapalenie naczyń, zapalenie przełyku, zapalenie uchyłków, zastoinowa niewydolność serca, zawał mięśnia sercowego, zespół Cushinga - Leksykon leków
Działania niepożądane – Corhydron 25 25 mg
Długotrwałe stosowanie hydrokortyzonu wymaga stopniowego odstawiania, aby uniknąć ostrej niewydolności kory nadnerczy, która stanowi poważne zagrożenie życia. Działania niepożądane leku zostały sklasyfikowane według systemu MedDRA i obejmują szeroki zakres objawów, takich jak zaburzenia immunologiczne (np. reakcje anafilaktyczne), endokrynologiczne (np. zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci, wtórne zahamowanie osi przysadkowo-nadnerczowej), metaboliczne (ujemny bilans azotowy), psychiczne (omamy, psychozy, euforia), neurologiczne (napady drgawek, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe), okulistyczne (jaskra wtórna, zaćma podtorebkowa), kardiologiczne (arytmie związane z hipokaliemią, nagłe zatrzymanie krążenia), naczyniowe (zakrzepy, zatory tłuszczowe), żołądkowo-jelitowe (wrzód żołądka, perforacja jelit), skórne (rozstępy, hirsutyzm, reakcje nadwrażliwości), mięśniowo-szkieletowe (osteoporoza, miopatia posteroidowa) oraz ogólne (retencja sodu i płynów, hipokaliemia). Częstość występowania większości działań niepożądanych jest nieznana, co podkreśla konieczność monitorowania pacjentów pod kątem tych powikłań.
alkaloza hipokaliemiczna, hipercholesterolemia, hipokaliemia, hirsutyzm, hydrokortyzon, jałowa martwica głowy kości udowej, jaskra wtórna, kardiomiopatia przerostowa, leukocytoza, limfopenia, martwicze zapalenie naczyń, miażdżyca naczyń, miopatia posteroidowa, obrzęk naczynioruchowy, oś przysadkowo-nadnerczowa, osteoporoza, ostra niewydolność kory nadnerczy, ostra niewydolność nadnerczy, parestezja, reakcja anafilaktyczna, retencja sodu, rzekomy guz mózgu, tarcza zastoinowa, trombocytopenia, ujemny bilans azotowy, wytrzeszcz, zaćma podtorebkowa, zakrzep z zatorem, zakrzepowe zapalenie żył, zapalenie spojówek, zastoinowa niewydolność krążenia, zator tłuszczowy, zespół Cushinga, zespół z odstawienia, zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego, zwiększone ciśnienie śródgałkowe