płytka Randalla

Płytka Randalla to zmiana skórna występująca w obrębie błony śluzowej jamy ustnej, najczęściej na wewnętrznej stronie policzka. Ma postać białawej, nieznacznie uniesionej zmiany o nieregularnych granicach, która nie daje się zetrzeć podczas badania. Jest wariantem anatomicznym i nie wymaga leczenia.

Zmiana ta została po raz pierwszy opisana przez amerykańskiego dentystę Williama G. Randalla w 1956 roku. Histologicznie charakteryzuje się łagodnym zgrubieniem nabłonka (akantoza) oraz obecnością ziarnistości keratohialinowych. Płytka Randalla jest zmianą łagodną, niewymagającą interwencji medycznej, jednak należy ją różnicować z leukoplakią, liszajem płaskim oraz innymi potencjalnie złośliwymi zmianami błony śluzowej jamy ustnej.

W praktyce klinicznej istotne jest, aby lekarz potrafił rozpoznać płytkę Randalla jako wariant anatomiczny, co pozwala uniknąć niepotrzebnych procedur diagnostycznych i terapeutycznych. W przeciwieństwie do leukoplakii, płytka Randalla nie wykazuje potencjału transformacji nowotworowej i nie jest związana z paleniem tytoniu czy innymi czynnikami ryzyka rozwoju raka jamy ustnej.

Powiązane wpisy

Leksykon chorób i schorzeń
Kamica nerkowa – Patofizjologia i mechanizm

Kamica nerkowa jest złożonym procesem patologicznym, w którym kluczową rolę odgrywa przesycenie moczu substancjami kamieniotwórczymi, takimi jak wapń, szczawian, fosforany i kwas moczowy. Przesycenie to, wyrażane wskaźnikiem przekraczającym 1, prowadzi do nukleacji (homogennej lub heterogennej), wzrostu i agregacji kryształów, które zatrzymują się w nerkach, tworząc złogi. Istotne mechanizmy patogenetyczne obejmują także rolę płytek Randalla (fosforan wapnia w tkance śródmiąższowej brodawek nerkowych) jako podłoża do powstawania kamieni szczawianowo-wapniowych. Czynniki promujące kamicę to m.in. hiperkalciuria, hiperoksaluria, hiperurykozuria, niskie pH moczu (≤5,5) lub zasadowe (≥6,7) oraz niska objętość moczu, natomiast inhibitory, takie jak cytrynian (wydalanie obniżone u 20-60% pacjentów), magnez, pirofosforany i glikoproteiny, hamują nukleację, wzrost i agregację kryształów. W patogenezie kamicy istotne są także procesy zapalne i immunologiczne, w tym aktywacja makrofagów (fenotypy M1 i M2) oraz rola mikrobioty jelitowej i moczowej, wpływającej na metabolizm szczawianów i pH moczu.
agregacja kryształów, białko Tamma-Horsfalla, choroba Denta, cytrynian, fosforan magnezowo-amonowy, hiperkalciuria, hiperoksaluria, hiperurykozuria, hipocytratura, kamica nerkowa, kamień cystynowy, kamień struwitowy, kamień struwitu, kamień szczawianowo-wapniowy, kamień wapniowy, kamień z kwasu moczowego, makrofagi, mikrobiota jelitowa, nukleacja kryształów, pH moczu, płytka Randalla, Proteus mirabilis, przesycenie moczu, szczawian, zespół Bartera
Leksykon chorób i schorzeń
Kamienie pęcherza moczowego – Patofizjologia i mechanizm

Kamienie pęcherza moczowego stanowią około 5% kamieni układu moczowego, a ich patogeneza jest wieloczynnikowa, obejmująca supersaturację moczu składnikami mineralnymi, stazę moczu oraz zakażenia układu moczowego. Główne typy kamieni to moczanowe (około 50% przypadków u dorosłych, powstające w kwaśnym pH moczu <7), struwitowe (w zasadowym pH >7,2, związane z bakteriami produkującymi ureazę), szczawianowo-wapniowe (często pochodzące z nerek) oraz cystynowe (rzadkie, związane z cystynurią). Przeszkoda podpęcherzowa, zwłaszcza w przebiegu BPH, jest głównym czynnikiem ryzyka, odpowiadając za 45-80% przypadków, jednak kamienie rozwijają się tylko u 3-8% mężczyzn z BPH, co wskazuje na udział dodatkowych czynników, takich jak zaburzenia metaboliczne (np. niskie pH moczu, hipomagnezemia, zwiększona saturacja moczanami), zakażenia bakteryjne, ciała obce oraz zmiany anatomiczne po operacjach powiększenia pęcherza.
agregacja kryształów, brodawka nerkowa, ciało obce, cystynuria, cytrynian, fosforan magnezowo-amonowy, fosforan wapnia, hiperaldosteronizm pierwotny, hiperkalciuria, hipocytraturia, kamica moczowa, kamień cystynowy, kamień moczanowy, kamień pęcherza moczowego, kamień struwitowy, kamień szczawianowo-wapniowy, kwas moczowy, łagodny rozrost prostaty, nukleacja kryształów, osteopontyna, pęcherz moczowy, pęcherz neurogenny, pH moczu, płytka Randalla, przeszkoda podpęcherzowa, rak pęcherza moczowego, schistosomatoza, szczawian wapnia, uchyłek pęcherza, ureaza bakteryjna, zaburzenie metaboliczne, zakażenie układu moczowego, zapalenie pęcherza moczowego, złóg mineralny, zwężenie cewki moczowej

płytka Randalla

Powiązane wpisy

Kamica nerkowa – Patofizjologia i mechanizm

Kamienie pęcherza moczowego – Patofizjologia i mechanizm