farmakokinetyka mecylinamu

Mecylinam (także mecilinamu) to antybiotyk beta-laktamowy z grupy penicylin, który wykazuje aktywność głównie wobec bakterii Gram-ujemnych. Wyróżnia się unikatowym mechanizmem działania, polegającym na selektywnym wiązaniu się z białkiem PBP-2, co prowadzi do zahamowania syntezy ściany komórkowej bakterii i powstawania sferycznych form komórek bakteryjnych.

Pod względem farmakokinetycznym mecylinam charakteryzuje się niską biodostępnością po podaniu doustnym (około 5-10%), co wynika z jego niestabilności w kwaśnym środowisku żołądka. Z tego powodu stosowany jest głównie w postaci estru piwoksylowego (pivmecillinam), który jest prolekiem ulegającym hydrolizie z uwolnieniem aktywnego mecylinamu. Biodostępność pivmecillinamu wynosi około 60-70%.

Po wchłonięciu mecylinam jest dystrybuowany głównie do przestrzeni pozakomórkowej, osiągając terapeutyczne stężenia w moczu, gdzie jest wydzielany w formie aktywnej. Wiązanie z białkami osocza jest umiarkowane (około 30%). Lek jest metabolizowany częściowo w wątrobie, ale główna droga eliminacji prowadzi przez nerki, gdzie około 45-65% dawki jest wydalane w formie niezmienionej. Okres półtrwania mecylinamu wynosi 60-90 minut.

Pivmecillinam jest stosowany głównie w leczeniu niepowikłanych zakażeń układu moczowego, ze względu na korzystny profil farmakokinetyczny zapewniający wysokie stężenia w moczu oraz stosunkowo niski potencjał selekcji szczepów opornych w porównaniu z innymi antybiotykami stosowanymi w zakażeniach dróg moczowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl