glarea lozoyensis
Glarea lozoyensis to gatunek grzyba mikroskopowego z rodziny Helotiaceae, który został odkryty w 1985 roku w próbkach gleby pobranych w rejonie doliny rzeki Lozoya niedaleko Madrytu w Hiszpanii. Grzyb ten zyskał szczególne znaczenie w medycynie dzięki zdolności do produkcji pneumokandin – związków o silnym działaniu przeciwgrzybiczym.
Pneumokandyny wytwarzane przez Glarea lozoyensis stały się podstawą do opracowania półsyntetycznego leku przeciwgrzybiczego – kaspofunginy, która była pierwszym zatwierdzonym do użytku klinicznego przedstawicielem echinokandyn. Te leki działają poprzez hamowanie syntezy β-(1,3)-D-glukanu, kluczowego składnika ściany komórkowej wielu patogennych grzybów, co prowadzi do zaburzenia integralności ich komórek.
Kaspofungina i inne echinokandyny opracowane na podstawie metabolitów Glarea lozoyensis są obecnie stosowane w leczeniu inwazyjnych zakażeń grzybiczych, w tym kandydozy i aspergilozy, szczególnie u pacjentów z obniżoną odpornością. Odkrycie tego mikroorganizmu stanowi ważny przykład znaczenia badań bioróżnorodności dla rozwoju nowych opcji terapeutycznych w medycynie.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Caspofungin Fresenius Kabi 50 mg
Kaspofungina, będąca półsyntetyczną echinokandyną, działa przeciwgrzybiczo poprzez hamowanie syntezy beta-(1,3)-D-glukanu, kluczowego składnika ściany komórkowej grzybów, co zapewnia selektywność wobec patogenów takich jak Candida i Aspergillus. W badaniach in vitro wykazuje szerokie spektrum aktywności przeciwko licznym gatunkom Candida (m.in. C. albicans, C. glabrata, C. krusei) oraz Aspergillus (m.in. A. fumigatus, A. terreus), w tym szczepom opornym na flukonazol, amfoterycynę B i 5-flucytozynę. Oporność na kaspofunginę, związana z mutacjami w genach FKS1/FKS2, jest rzadka, ale klinicznie istotna, szczególnie u pacjentów z inwazyjną aspergilozą i kandydemią. Standardowe metody oznaczania wrażliwości (CLSI M38-A2 i M27-A3) są stosowane, jednak brak jest ustalonych wartości granicznych EUCAST dla kaspofunginy ze względu na zmienność wyników MIC.
3)-D-glukan, Aspergillus, beta-(1, Candida, Candida parapsilosis, clinical and laboratory standards institute, drożdżyca przełyku, gen Fks1, gen Fks2, glarea lozoyensis, gorączka i neutropenia, infekcja ośrodkowego układu nerwowego, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, kandydemia, kaspofungina, lek przeciwgrzybiczny, minimalne stężenie hamujące, przeszczep allogeniczny szpiku kostnego, przeszczep komórek macierzystych, zakażenie grzybicze, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie wsierdzia - Leksykon substancji czynnych
Kaspofungina – Właściwości farmakodynamiczne
Kaspofungina, półsyntetyczny lipopeptyd z grupy echinokandyn, działa poprzez selektywne hamowanie syntezy beta-(1,3)-D-glukanu w ścianie komórkowej grzybów, co prowadzi do ich śmierci. Wykazuje szerokie spektrum aktywności przeciwgrzybiczej wobec gatunków Aspergillus (m.in. A. fumigatus, A. flavus, A. niger) oraz Candida (m.in. C. albicans, C. glabrata, C. krusei), w tym szczepów opornych na flukonazol, amfoterycynę B i 5-flucytozynę. Oporność na kaspofunginę jest rzadka i związana głównie z mutacjami w genach FKS1/FKS2. Wartości MIC dla opornych izolatów Candida mogą przekraczać 2 mg/l, co koreluje z gorszymi wynikami klinicznymi. Standaryzowane metody badania wrażliwości opierają się na wytycznych CLSI (M38-A2 dla Aspergillus, M27-A3 dla Candida), natomiast wartości graniczne EUCAST dla kaspofunginy nie zostały jeszcze ustalone ze względu na zmienność wyników MIC.
3)-D-glukan, 5-flucytozyna, amfoterycyna B, anidulafungina, Aspergillus, Aspergillus flavus, Aspergillus fumigatus, Aspergillus niger, beta-(1, Candida, Candida albicans, Candida glabrata, Candida krusei, clinical and laboratory standards institute, deoksycholan amfoterycyny B, drożdżak, drożdżyca przełyku, działanie grzybobójcze, echinokandyna, flukonazol, gen Fks1, gen Fks2, glarea lozoyensis, grzyb strzępkowy, inwazyjna aspergiloza, inwazyjna kandydoza, kandydemia, lek przeciwgrzybiczny, liposomalna amfoterycyna B, minimalne stężenie hamujące, mykafungina, neutropenia, ściana komórkowa, spektrum przeciwgrzybicze, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie otrzewnej, zapalenie szpiku kostnego, zapalenie wsierdzia