wtórna profilaktyka kardiologiczna
Wtórna profilaktyka kardiologiczna to zespół działań medycznych skierowanych do pacjentów po incydentach sercowo-naczyniowych, mających na celu zapobieganie ponownemu wystąpieniu zdarzeń wieńcowych i hamowanie progresji miażdżycy. Obejmuje ona modyfikację czynników ryzyka, farmakoterapię oraz interwencje niefarmakologiczne.
Podstawowe elementy wtórnej profilaktyki kardiologicznej to: zaprzestanie palenia tytoniu, regularny wysiłek fizyczny, utrzymanie prawidłowej masy ciała, kontrola ciśnienia tętniczego (cel <140/90 mmHg, a u wybranych pacjentów <130/80 mmHg), kontrola poziomu lipidów (docelowe LDL-C <55 mg/dl u pacjentów bardzo wysokiego ryzyka) oraz kontrola glikemii u osób z cukrzycą (HbA1c <7%).
Farmakoterapia w ramach wtórnej profilaktyki obejmuje stosowanie leków przeciwpłytkowych (ASA, klopidogrel, tikagrelor, prasugrel), statyn, inhibitorów konwertazy angiotensyny lub sartanów, beta-blokerów oraz innych leków zależnie od współistniejących schorzeń. U pacjentów po zawale serca zalecana jest tzw. terapia wielolekowa składająca się z kilku wymienionych grup leków.
Kompleksowa rehabilitacja kardiologiczna stanowi integralny element wtórnej profilaktyki. Obejmuje ona ćwiczenia fizyczne, edukację zdrowotną, wsparcie psychologiczne oraz doradztwo dietetyczne. Prowadzenie takiego programu zmniejsza śmiertelność o około 20-25% w obserwacji długoterminowej.
Szczególnego podkreślenia wymaga znaczenie długoterminowej adherencji do zaleceń medycznych w ramach wtórnej profilaktyki kardiologicznej. Badania pokazują, że już po roku od incydentu wieńcowego około 50% pacjentów przerywa zaleconą farmakoterapię lub redukuje dawki leków, co istotnie zwiększa ryzyko ponownych zdarzeń sercowo-naczyniowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Vidotin 4 mg
Vidotin, zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, jest wskazany w leczeniu nadciśnienia tętniczego (dawki 4 mg i 8 mg), objawowej niewydolności serca (tylko dawka 4 mg) oraz stabilnej choroby wieńcowej (dawki 4 mg i 8 mg). W terapii nadciśnienia można stosować obie dawki, dostosowując je do odpowiedzi klinicznej i tolerancji pacjenta. W przypadku niewydolności serca dopuszczalne jest jedynie stosowanie dawki 4 mg, co stanowi istotne ograniczenie. W stabilnej chorobie wieńcowej lek jest stosowany w celu zmniejszenia ryzyka incydentów sercowych, zwłaszcza u pacjentów po zawale mięśnia sercowego lub rewaskularyzacji.
incydent sercowy, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, objawowa niewydolność serca, odpowiedź kliniczna pacjenta, peryndopryl z tert-butyloaminą, stabilna choroba wieńcowa, substancja pomocnicza, terapia skojarzona, wtórna profilaktyka kardiologiczna, wywiad kardiologiczny, zabieg rewaskularyzacji, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva 20 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Rosuvastatin/Ezetimib Zentiva to preparat złożony zawierający rozuwastatynę i ezetymib w dawkach 5 mg + 10 mg, 10 mg + 10 mg oraz 20 mg + 10 mg. Wskazaniem do jego stosowania jest pierwotna hipercholesterolemia oraz profilaktyka zdarzeń sercowo-naczyniowych u pacjentów dorosłych, zwłaszcza z chorobą niedokrwienną serca (CHD) i przebytym ostrym zespołem wieńcowym (OZW). Lek jest przeznaczony wyłącznie do terapii substytucyjnej, co oznacza, że powinien być stosowany po potwierdzeniu skuteczności i tolerancji obu substancji czynnych podawanych oddzielnie w identycznych dawkach. Preparat zawiera laktozę jednowodną w ilości zależnej od dawki: 243,89 mg (5 mg + 10 mg), 238,39 mg (10 mg + 10 mg) oraz 228,29 mg (20 mg + 10 mg), co jest istotne przy kwalifikacji pacjentów z nietolerancją laktozy.
choroba niedokrwienna serca, dieta niskocholesterolowa, incydent sercowo-naczyniowy, laktoza jednowodna, leczenie substytucyjne, nietolerancja laktozy, ostry zespół wieńcowy, pierwotna hipercholesterolemia, preparat złożony, profilaktyka zdarzeń sercowo-naczyniowych, rozuwastatyna i ezetymib, substancja czynna, terapia hipercholesterolemii, wtórna profilaktyka kardiologiczna