makrofag związany z guzem
Makrofagi związane z guzem (ang. Tumor-Associated Macrophages, TAMs) to specyficzna populacja komórek immunologicznych, która infiltruje mikrośrodowisko nowotworu. Stanowią one istotny składnik mikrośrodowiska guza, często stanowiąc nawet do 50% masy nowotworowej.
TAMs wykazują znaczną plastyczność fenotypową, mogąc przybierać różne stany aktywacji w zależności od sygnałów z mikrośrodowiska. Klasycznie dzieli się je na makrofagi typu M1 (prozapalne, przeciwnowotworowe) i M2 (przeciwzapalne, pronowotworowe). W większości guzów dominują makrofagi o fenotypie M2, które promują wzrost nowotworu, angiogenezę, inwazję tkanek i immunosupresję.
Makrofagi związane z guzem wydzielają szereg czynników wzrostu, cytokin i enzymów proteolitycznych, które sprzyjają progresji nowotworu. Produkują m.in. VEGF stymulujący angiogenezę, metaloproteazy macierzy degradujące macierz pozakomórkową, oraz immunosupresyjne cytokiny jak IL-10 i TGF-β, które hamują odpowiedź przeciwnowotworową limfocytów T.
Obecność dużej liczby TAMs w guzie jest zazwyczaj związana z gorszym rokowaniem u pacjentów z różnymi typami nowotworów, w tym rakiem piersi, jajnika, prostaty i glejaka. Z tego powodu makrofagi związane z guzem stały się obiecującym celem terapeutycznym. Strategie ukierunkowane na TAMs obejmują blokowanie ich rekrutacji do guza, przeprogramowanie ich w kierunku fenotypu przeciwnowotworowego M1 oraz hamowanie ich funkcji pronowotworowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Ependymoma – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Ependymoma to rzadki nowotwór wywodzący się z komórek ependymalnych wyściełających układ komorowy mózgu i kanał centralny rdzenia kręgowego. Klasyfikowany jest przez WHO jako guz stopnia I (np. podwyściółczak), II (ependymoma) lub III (ependymoma anaplastyczny), z dominacją form łagodnych (stopień I). Lokalizacja guza różni się wiekiem pacjenta – u dzieci przeważają guzy mózgowe, u dorosłych rdzeniowe. Diagnostyka opiera się na badaniu neurologicznym, MRI, CT oraz biopsji, a także punkcji lędźwiowej w celu oceny obecności komórek nowotworowych w płynie mózgowo-rdzeniowym. Objawy kliniczne zależą od lokalizacji i wielkości guza, obejmując m.in. bóle głowy, nudności, zaburzenia równowagi, deficyty neurologiczne oraz objawy wodogłowia spowodowanego blokadą przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego. Leczenie jest wielodyscyplinarne i obejmuje przede wszystkim neurochirurgiczną resekcję guza, z dążeniem do całkowitego usunięcia (GTR), co jest kluczowym czynnikiem prognostycznym. W przypadku niepełnej resekcji stosuje się radioterapię konformalną, stereotaktyczną lub IMRT, zwłaszcza u pacjentów powyżej 12 miesięcy życia. Chemioterapia jest stosowana selektywnie, głównie w nawrotach lub rozsiewie nowotworu, z użyciem m.in. karboplatyny.
badanie neurologiczne, biopsja, chemioterapia, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, dazatynib, deficyt poznawczy, dysfagia, glikokortykosteoid, karboplatyna, klasyfikacja WHO, komórka ependymalna, kraniotomia, krwawienie mózgowe, lek przeciwdrgawkowy, lewetyracetam, limfocyt T CD8, makrofag związany z guzem, małopłytkowość, mapowanie mózgu, mielosupresja, monitorowanie śródoperacyjne, neuro-onkolog, neurochirurg, neutropenia, płyn mózgowo-rdzeniowy, podwyściółczak, punkcja lędźwiowa, radiochirurgia stereotaktyczna, radioterapia IMRT, rezonans magnetyczny, shunt, subtotalna resekcja, tomografia komputerowa, wodogłowie, zaburzenia równowagi, zespół interdyscyplinarny, zespół medyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Glejak wielopostaciowy – Zapobieganie i profilaktyka
Glioblastoma (GBM) jest najczęstszym pierwotnym, wysoce złośliwym nowotworem mózgu u dorosłych, charakteryzującym się brakiem skutecznych metod zapobiegania ze względu na nieuchronność mutacji genetycznych i ograniczone możliwości kontroli większości czynników ryzyka, takich jak wiek czy rasa. Profilaktyka opiera się głównie na modyfikacji stylu życia, w tym ograniczeniu ekspozycji na promieniowanie jonizujące, utrzymaniu prawidłowej masy ciała, regularnej aktywności fizycznej oraz stosowaniu diety roślinnej bogatej w antyoksydanty, która może zmniejszyć ryzyko rozwoju glejaka nawet o 71%. Wczesne wykrycie i leczenie, zwłaszcza w przypadku glejaków o niskim stopniu złośliwości, może spowolnić progresję do bardziej agresywnych form nowotworu. W rodzinach z historią guzów mózgu zalecane są badania genetyczne i konsultacje z doradcą genetycznym w celu oceny ryzyka.
badanie genetyczne, chemioterapeutyk, dieta DASH, dieta MIND, dieta roślinna, dieta śródziemnomorska, glejak, glejak o niskim stopniu złośliwości, glejak o wysokim stopniu złośliwości, glioblastoma, immunoterapia, komórka mikrogleju, komórka odpornościowa, limfocyt T, lomustyna, makrofag związany z guzem, mutacja genetyczna, nowotwór złośliwy mózgu, odpowiedź immunologiczna, promieniowanie jonizujące, szczepionka peptydowa, szczepionka przeciwnowotworowa, szlak sygnałowy, temozolomid, terapia kombinowana