shunt
Shunt to termin medyczny opisujący nieprawidłowe połączenie między dwoma naczyniami krwionośnymi, jamami serca lub innymi strukturami anatomicznymi, które w normalnych warunkach nie powinny być połączone. Shunty mogą być wrodzone (np. przetrwały przewód tętniczy) lub nabyte (np. po zabiegu chirurgicznym), a także mogą być zamierzone (terapeutyczne) lub patologiczne.
W kontekście naczyniowym, shunt umożliwia przepływ krwi z ominięciem normalnej drogi krążenia. W kardiologii często mówi się o shuntach prawo-lewych (gdy krew przepływa z prawej do lewej strony serca z pominięciem płuc) oraz lewo-prawych (gdy krew z lewej strony serca wraca do krążenia płucnego). Shunty prawo-lewe mogą prowadzić do hipoksemii i sinicy, podczas gdy shunty lewo-prawe często skutkują przeciążeniem objętościowym serca.
W neurochirurgii shunt to urządzenie implantowane w celu drenażu płynu mózgowo-rdzeniowego z komór mózgowych do innej części ciała (najczęściej jamy otrzewnej) w leczeniu wodogłowia. W nefrologii stosuje się shunty tętniczo-żylne do hemodializy, umożliwiające wielokrotny dostęp do układu naczyniowego pacjenta.
Diagnostyka shuntów obejmuje badania obrazowe (echokardiografia, angiografia, tomografia komputerowa), pomiary saturacji krwi oraz badania kontrastowe. Leczenie zależy od rodzaju i lokalizacji shuntu – może obejmować interwencje zabiegowe (zamknięcie przezskórne, operacja), leczenie farmakologiczne lub obserwację w przypadku małych, bezobjawowych shuntów.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Syringomyelia – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Syringomyelia to schorzenie neurologiczne charakteryzujące się obecnością torbieli wypełnionej płynem mózgowo-rdzeniowym (PMR) w rdzeniu kręgowym, które może prowadzić do uszkodzenia rdzenia i różnorodnych objawów neurologicznych, takich jak zaburzenia czucia (utrata wrażliwości na ból i temperaturę), osłabienie i zanik mięśni, ból, sztywność, skolioza oraz zaburzenia zwieraczy. Diagnostyka opiera się głównie na rezonansie magnetycznym (MRI), a leczenie zależy od nasilenia objawów i przyczyny, obejmując obserwację, leczenie chirurgiczne (drenaż syrinxa, leczenie przyczyny podstawowej) oraz kompleksową rehabilitację fizyczną i terapię zajęciową. Warto podkreślić, że operacja zatrzymuje progresję choroby u większości pacjentów, a poprawa funkcji neurologicznych występuje u około 30% leczonych chirurgicznie. Terapia farmakologiczna obejmuje leki przeciwbólowe i neuropatyczne, takie jak gabapentyna, amitryptylina czy amantadyna, a także NLPZ i sterydy w celu redukcji stanu zapalnego.
amantadyna, amitryptylina, analgezja, atrofia mięśniowa, badanie neurologiczne, ból neuropatyczny, fizjatra, gabapentyna, guz rdzenia kręgowego, leczenie objawowe, malformacja Chiari, neurochirurg, nietrzymanie moczu, NLPZ, ortopeda, paraliż, płyn mózgowo-rdzeniowy, rezonans magnetyczny, shunt, skolioza, stent, steryd, syringomyelia, syrinx, terapia komórkami macierzystymi, terapia punktów spustowych, trudność w połykaniu, wodogłowie, zabieg chirurgiczny, zapalenie pajęczynówki, zastawka - Leksykon chorób i schorzeń
Ependymoma – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Ependymoma to rzadki nowotwór wywodzący się z komórek ependymalnych wyściełających układ komorowy mózgu i kanał centralny rdzenia kręgowego. Klasyfikowany jest przez WHO jako guz stopnia I (np. podwyściółczak), II (ependymoma) lub III (ependymoma anaplastyczny), z dominacją form łagodnych (stopień I). Lokalizacja guza różni się wiekiem pacjenta – u dzieci przeważają guzy mózgowe, u dorosłych rdzeniowe. Diagnostyka opiera się na badaniu neurologicznym, MRI, CT oraz biopsji, a także punkcji lędźwiowej w celu oceny obecności komórek nowotworowych w płynie mózgowo-rdzeniowym. Objawy kliniczne zależą od lokalizacji i wielkości guza, obejmując m.in. bóle głowy, nudności, zaburzenia równowagi, deficyty neurologiczne oraz objawy wodogłowia spowodowanego blokadą przepływu płynu mózgowo-rdzeniowego. Leczenie jest wielodyscyplinarne i obejmuje przede wszystkim neurochirurgiczną resekcję guza, z dążeniem do całkowitego usunięcia (GTR), co jest kluczowym czynnikiem prognostycznym. W przypadku niepełnej resekcji stosuje się radioterapię konformalną, stereotaktyczną lub IMRT, zwłaszcza u pacjentów powyżej 12 miesięcy życia. Chemioterapia jest stosowana selektywnie, głównie w nawrotach lub rozsiewie nowotworu, z użyciem m.in. karboplatyny.
badanie neurologiczne, biopsja, chemioterapia, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, dazatynib, deficyt poznawczy, dysfagia, glikokortykosteoid, karboplatyna, klasyfikacja WHO, komórka ependymalna, kraniotomia, krwawienie mózgowe, lek przeciwdrgawkowy, lewetyracetam, limfocyt T CD8, makrofag związany z guzem, małopłytkowość, mapowanie mózgu, mielosupresja, monitorowanie śródoperacyjne, neuro-onkolog, neurochirurg, neutropenia, płyn mózgowo-rdzeniowy, podwyściółczak, punkcja lędźwiowa, radiochirurgia stereotaktyczna, radioterapia IMRT, rezonans magnetyczny, shunt, subtotalna resekcja, tomografia komputerowa, wodogłowie, zaburzenia równowagi, zespół interdyscyplinarny, zespół medyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Rzekomy guz mózgu (idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe) – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe (IIH) to schorzenie charakteryzujące się podwyższonym ciśnieniem śródczaszkowym bez zmian strukturalnych mózgu i prawidłowym płynem mózgowo-rdzeniowym, dotykające głównie młode, otyłe kobiety. Rokowanie jest zmienne, z nawrotami u 8-38% pacjentów, a głównym powikłaniem jest trwała utrata wzroku, występująca u 5-15% chorych. Kluczowe czynniki prognostyczne obejmują przyrost masy ciała, obustronne zwężenie zatok poprzecznych (bilateral TSS), zaawansowany obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, obniżoną ostrość wzroku na początku choroby, płeć męską oraz starszy wiek w przypadku TSS. Leczenie farmakologiczne i monitorowanie funkcji wzrokowej są niezbędne, a szybka interwencja może zapobiec poważnym powikłaniom.
choroba przewlekła, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie wewnątrzczaszkowe, czynnik prognostyczny, idiopatyczne nadciśnienie śródczaszkowe, leczenie endowaskularne, leczenie farmakologiczne, nawrót choroby, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego, obustronne zwężenie zatok poprzecznych, ośrodek referencyjny, ostrość wzroku, płyn mózgowo-rdzeniowy, pole widzenia, remisja, rzekomy guz mózgu, shunt, stentowanie zatok żylnych, tarcza nerwu wzrokowego, upośledzenie wzroku, utrata wzroku, wskaźnik masy ciała, zaburzenia widzenia, zespół multidyscyplinarny, zwężenie zatok poprzecznych