tarcza nerwu wzrokowego

Tarcza nerwu wzrokowego (discus nervi optici) to miejsce, gdzie włókna nerwowe z siatkówki zbiegają się, tworząc nerw wzrokowy opuszczający gałkę oczną. Jest to okrągła lub owalna struktura o średnicy około 1,5 mm, widoczna podczas badania oftalmoskopowego jako jasnoróżowa lub żółtawa tarcza z centralnym zagłębieniem (fizjologicznym).

W ocenie klinicznej tarczy nerwu wzrokowego istotne są jej wielkość, kolor, ostrość granic oraz stosunek średnicy zagłębienia do średnicy całej tarczy (tzw. c/d ratio). Zmieniony wygląd tarczy może wskazywać na różne patologie, w tym jaskrę, neuropatię niedokrwienną, zapalenie nerwu wzrokowego czy obrzęk tarczy w przebiegu nadciśnienia wewnątrzczaszkowego.

Tarcza nerwu wzrokowego nie zawiera fotoreceptorów, co sprawia, że odpowiada ona za fizjologiczną ślepą plamkę w polu widzenia. Diagnostyka tarczy obejmuje oftalmoskopię, tomografię koherentną (OCT), która umożliwia precyzyjną ocenę grubości warstwy włókien nerwowych, oraz badania funkcjonalne, takie jak pole widzenia.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl