neuropatia jaskrowa

Neuropatia jaskrowa to przewlekła, postępująca choroba, charakteryzująca się uszkodzeniem włókien nerwu wzrokowego, co prowadzi do stopniowej utraty widzenia. Jest to kluczowy element patofizjologii jaskry, jednej z głównych przyczyn nieodwracalnej ślepoty na świecie.

W przebiegu neuropatii jaskrowej dochodzi do zaniku komórek zwojowych siatkówki i ich aksonów tworzących nerw wzrokowy. Proces ten najczęściej wiąże się z podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, jednak może występować również przy prawidłowych wartościach ciśnienia (jaskra normotensyjna). Kluczowymi mechanizmami uszkodzenia są niedokrwienie, stres oksydacyjny, zaburzenia transportu aksonalnego oraz procesy apoptozy.

Diagnostyka neuropatii jaskrowej obejmuje ocenę tarczy nerwu wzrokowego (powiększenie zagłębienia tarczy, ścieńczenie rąbka nerwowo-siatkówkowego), badanie pola widzenia (typowe ubytki łukowate, skotoma nosowe) oraz nowoczesne techniki obrazowania (OCT, HRT), które pozwalają na ilościową ocenę grubości warstwy włókien nerwowych siatkówki.

Leczenie neuropatii jaskrowej koncentruje się przede wszystkim na obniżaniu ciśnienia wewnątrzgałkowego za pomocą farmakoterapii (β-blokery, analogi prostaglandyn, inhibitory anhydrazy węglanowej), laseroterapii lub interwencji chirurgicznych. W ostatnich latach rozwijane są również strategie neuroprotekcyjne, mające na celu bezpośrednią ochronę komórek nerwowych siatkówki i włókien nerwu wzrokowego.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl