bakteriomocz bezobjawowy

Bakteriomocz bezobjawowy to stan kliniczny charakteryzujący się obecnością istotnej liczby bakterii w moczu (zwykle ≥10^5 CFU/ml) przy jednoczesnym braku objawów zakażenia układu moczowego. Jest to częste zjawisko, szczególnie u kobiet w ciąży, osób starszych oraz pacjentów z cewnikami moczowymi.

Diagnoza opiera się na dodatnim wyniku posiewu moczu przy braku objawów klinicznych takich jak dyzuria, częstomocz, ból nadłonowy czy gorączka. Najczęstszymi patogenami wywołującymi bakteriomocz bezobjawowy są Escherichia coli, Klebsiella pneumoniae, Proteus mirabilis oraz enterokoki.

Leczenie bakteriomoczu bezobjawowego jest zalecane jedynie w wybranych grupach pacjentów. Zgodnie z aktualnymi wytycznymi, antybiotykoterapię należy wdrożyć u kobiet ciężarnych (aby zapobiec odmiedniczkowym zapaleniom nerek i powikłaniom położniczym), przed zabiegami urologicznymi z naruszeniem błony śluzowej oraz u wybranych pacjentów po przeszczepieniu nerki. U pozostałych grup pacjentów rutynowe leczenie nie jest zalecane, gdyż nie przynosi korzyści klinicznych, a może prowadzić do selekcji szczepów opornych.

Monitorowanie bakteriomoczu bezobjawowego jest istotne w przypadku kobiet ciężarnych, u których zaleca się wykonywanie badania ogólnego i posiewu moczu w pierwszym trymestrze ciąży oraz w przypadku wystąpienia czynników ryzyka zakażenia układu moczowego.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl