nadmierna aktywność mięśnia wypieracza

Nadmierna aktywność mięśnia wypieracza (detrusor overactivity, DO) to zaburzenie czynnościowe pęcherza moczowego charakteryzujące się mimowolnymi skurczami mięśnia wypieracza podczas fazy napełniania pęcherza. Stan ten manifestuje się klinicznie objawami zespołu pęcherza nadreaktywnego (OAB), takimi jak parcia naglące, częstomocz, nokturia oraz nietrzymanie moczu z parcia.

Etiologia nadmiernej aktywności mięśnia wypieracza może być idiopatyczna lub neurogenna (związana z chorobami układu nerwowego, jak udar mózgu, choroba Parkinsona czy stwardnienie rozsiane). Diagnostyka obejmuje badanie urodynamiczne, które pozwala zarejestrować nieprawidłowe skurcze wypieracza podczas cystometrii napełnieniowej, przy wzroście ciśnienia wewnątrzpęcherzowego powyżej 15 cm H₂O.

Leczenie nadmiernej aktywności mięśnia wypieracza opiera się na terapii farmakologicznej (głównie leki antycholinergiczne, β3-adrenomimetyki), neuromodulacji (stymulacja nerwu piszczelowego tylnego lub krzyżowa), iniekcjach toksyny botulinowej do mięśnia wypieracza oraz metodach behawioralnych. W przypadkach opornych na leczenie rozważa się zabiegi operacyjne, takie jak augmentacja pęcherza.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl