Vidotin
Vidotin to lek okulistyczny zawierający jako substancję czynną dorzolamid, który należy do grupy inhibitorów anhydrazy węglanowej. Stosowany jest głównie w leczeniu jaskry oraz nadciśnienia ocznego, ponieważ zmniejsza produkcję cieczy wodnistej w oku, co prowadzi do obniżenia ciśnienia wewnątrzgałkowego.
Mechanizm działania Vidotinu polega na blokowaniu enzymu anhydrazy węglanowej w wyrostkach rzęskowych, co zmniejsza wytwarzanie jonów wodorowęglanowych i prowadzi do redukcji transportu sodu i płynów, a w konsekwencji do zmniejszenia produkcji cieczy wodnistej. Jest to szczególnie istotne w terapii jaskry z otwartym kątem przesączania oraz nadciśnienia ocznego.
Lek może być stosowany w monoterapii lub jako leczenie wspomagające w połączeniu z beta-blokerami. Najczęściej podawany jest w formie kropli do oczu, zazwyczaj dwa razy dziennie. Wśród działań niepożądanych mogą wystąpić: pieczenie i kłucie oczu, zaburzenia smaku oraz rzadziej reakcje alergiczne. Vidotin jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na sulfonamidy oraz z ciężką niewydolnością nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Vidotin 4 mg
Vidotin jest lekiem zawierającym peryndopryl z tert-butyloaminą w dawkach 4 mg i 8 mg, odpowiadających odpowiednio 3,338 mg i 6,676 mg czystego peryndoprylu. Tabletki 4 mg mają owalny, płaski kształt, są białe, z linią podziału i oznaczeniem C53, co umożliwia ich dzielenie na równe dawki. Tabletki 8 mg są okrągłe, białe, z oznaczeniem C54 i nie są przeznaczone do dzielenia. Obie formy zawierają laktozę jednowodną – 60,30 mg w dawce 4 mg oraz 120,60 mg w dawce 8 mg, co jest istotne dla pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę hydrofobową koloidalną bezwodną oraz magnezu stearynian, które wpływają na właściwości fizykochemiczne i farmaceutyczne tabletek.
blister aluminiowy, celuloza mikrokrystaliczna, dawkowanie leku, krzemionka hydrofobowa koloidalna, laktoza jednowodna, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, peryndopryl z tert-butyloaminą, stearynian magnezu, substancja pomocnicza, substancja poślizgowa, substancja wypełniająca, tabletka doustna, Vidotin - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Vidotin 8 mg
Produkt leczniczy Vidotin (peryndopryl z tert-butyloaminą), jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), wymaga szczególnej ostrożności w stosowaniu u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Stosowanie Vidotinu jest niewskazane w pierwszym trymestrze ciąży i bezwzględnie przeciwwskazane w drugim i trzecim trymestrze ze względu na ryzyko teratogenności oraz toksycznego działania na płód i noworodka, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie, opóźnienie kostnienia kości czaszki, a także niewydolność nerek, niedociśnienie tętnicze i hiperkaliemię u noworodka. W przypadku stwierdzenia ciąży podczas terapii, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i rozważenie alternatywnych leków przeciwnadciśnieniowych o udokumentowanym bezpieczeństwie w ciąży. Zaleca się także wykonanie badania ultrasonograficznego nerek i czaszki płodu oraz ścisłą obserwację noworodka po porodzie.
badanie ultrasonograficzne nerek, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor konwertazy angiotensyny, karmienie piersią, lek przeciwnadciśnieniowy, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, oligohydramnion, opóźnienie kostnienia kości czaszki, peryndopryl, pierwszy trymestr ciąży, toksyczne działanie na noworodka, toksyczne działanie na płód, Vidotin - Leksykon leków
Właściwości farmakokinetyczne – Vidotin 4 mg
Peryndopryl, będący prolekiem, charakteryzuje się szybkim wchłanianiem po podaniu doustnym, osiągając maksymalne stężenie w osoczu w ciągu 1 godziny, natomiast jego aktywny metabolit, peryndoprylat, osiąga Cmax po 3-4 godzinach. Biodostępność peryndoprylu wynosi około 27% w formie peryndoprylatu, a obecność pokarmu obniża jego przemianę i wchłanianie, co uzasadnia podawanie leku na czczo. Peryndoprylat wykazuje umiarkowaną dystrybucję (Vd około 0,2 l/kg) i wiąże się z białkami osocza w 20%, głównie z konwertazą angiotensyny. Okres półtrwania eliminacyjnego peryndoprylatu wynosi około 17 godzin, co umożliwia dawkowanie raz na dobę, a stan stacjonarny osiągany jest po 4 dniach stosowania. Peryndopryl jako związek macierzysty ma znacznie krótszy T1/2 – około 1 godziny.
biodostępność, biodostępność leku, biotransformacja, Cmax, faza eliminacji, klirens dializacyjny, klirens kreatyniny, klirens wątrobowy, konwertaza angiotensyny, marskość wątroby, niewydolność nerek, niewydolność serca, objętość dystrybucji, okres półtrwania, parametr farmakokinetyczny, peryndopryl, peryndoprylat, profil farmakokinetyczny, prolek, stan stacjonarny, stężenie leku w osoczu, T1/2, Vidotin, wchłanianie leku, zależność liniowa