encefalopatia hiperamoniczna
Encefalopatia hiperamoniczna to poważne zaburzenie neurologiczne spowodowane podwyższonym poziomem amoniaku we krwi, które prowadzi do uszkodzenia mózgu. Stan ten najczęściej występuje w przebiegu ciężkich chorób wątroby, takich jak marskość, ponieważ to właśnie wątroba odpowiada za detoksykację amoniaku w organizmie.
Patofizjologia encefalopatii hiperamonicznej opiera się głównie na toksycznym wpływie amoniaku na astrocyty w mózgu. Podwyższone stężenie amoniaku powoduje obrzęk tych komórek, zaburzenia w metabolizmie neuroprzekaźników oraz dysfunkcję bariery krew-mózg. Konsekwencją tych zmian są objawy neurologiczne o różnym nasileniu – od subtelnych zaburzeń poznawczych, przez zaburzenia świadomości, aż po śpiączkę w najcięższych przypadkach.
Diagnostyka encefalopatii hiperamonicznej opiera się na oznaczeniu stężenia amoniaku we krwi, badaniach obrazowych mózgu oraz ocenie funkcji wątroby. Istotne jest również wykluczenie innych przyczyn encefalopatii. Leczenie obejmuje redukcję stężenia amoniaku poprzez ograniczenie podaży białka, stosowanie leków obniżających poziom amoniaku (laktulozy, ryfaksyminy) oraz, w ciężkich przypadkach, terapię nerkozastępczą.
Poza chorobami wątroby, encefalopatia hiperamoniczna może być również wynikiem wrodzonych zaburzeń cyklu mocznikowego, niektórych leków, infekcji układu moczowego wywołanych przez bakterie produkujące ureazę, czy też zespołu krótkiego jelita. W przypadku wrodzonych zaburzeń metabolicznych pierwsze objawy mogą wystąpić już w okresie noworodkowym, stanowiąc stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej interwencji.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Klertis 50 mg
Sunitynib, zawarty w leku Klertis, może wywoływać działania niepożądane wpływające na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn, przede wszystkim poprzez występowanie zawrotów głowy, bólów głowy, znacznego zmęczenia oraz zaburzeń smaku. Ponadto, częste są neuropatia obwodowa, parestezje i niedoczulica, a rzadko obserwuje się poważniejsze zaburzenia neurologiczne, takie jak krwawienia mózgowe, udary, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, encefalopatia hiperamoniczna oraz drgawki (<1%). W trakcie terapii należy szczególnie monitorować pacjentów w początkowym okresie leczenia, przy zmianach dawkowania oraz w przypadku nasilonych działań niepożądanych, zwłaszcza gdy stosują jednocześnie leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy (np. przeciwbólowe, przeciwdepresyjne, uspokajające).
ból głowy, charakterystyka produktu leczniczego, drgawki, działanie niepożądane, encefalopatia hiperamoniczna, krwawienie mózgowe, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, neurotoksyczność, niedoczulica, ośrodkowy układ nerwowy, parestezja, sunitynib, terapia onkologiczna, udar mózgu, zaburzenie neurologiczne, zaburzenie smaku, zaburzenie świadomości, zaburzenie widzenia, zawroty głowy, zespół odwracalnej tylnej encefalopatii - Leksykon leków
Działania niepożądane – Klertis 50 mg
Sunitynib, substancja czynna leku Klertis, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, od łagodnych do potencjalnie zagrażających życiu. Do najcięższych powikłań należą niewydolność nerek i serca, zator tętnicy płucnej, perforacja przewodu pokarmowego oraz różnorodne krwotoki, w tym mózgowe i z guza nowotworowego. Często obserwuje się nadciśnienie tętnicze (do 33,9% u pacjentów z MRCC), zaburzenia hematologiczne (neutropenia stopnia 3. i 4. u 10-16% pacjentów, małopłytkowość stopnia 3. i 4. do 8,2%), a także niedoczynność tarczycy rozwijającą się u 6,2-16% chorych w zależności od wskazania. Krwawienia występują u 18-39% pacjentów, z krwotokami stopnia ≥3 u 4,5% chorych z MRCC. Zgłaszano również rzadkie, ale poważne zdarzenia, takie jak zespół odwracalnej tylnej encefalopatii, miopatia, rabdomioliza, martwica kości szczęki i żuchwy oraz wydłużenie odstępu QTc (>500 ms u 0,5% pacjentów). Długoterminowa terapia (≥2 lat) nie wiązała się z pojawieniem się nowych działań niepożądanych, choć częstość niedoczynności tarczycy wzrastała z czasem.
dysfunkcja wątroby, encefalopatia hiperamoniczna, erytrodyzestezja dłoniowo-podeszwowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, krwawienie z przewodu pokarmowego, krwotok, krwotok mózgowy, lewokomorowa niewydolność serca, małopłytkowość, martwica kości szczęki, mikroangiopatia zakrzepowa, nadciśnienie tętnicze, nadczynność tarczycy, nekrotyczne zapalenie powięzi, neuropatia obwodowa, neutropenia, niedoczynność tarczycy, niedokrwistość, niewydolność nadnerczy, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, nowotwór podścieliskowy przewodu pokarmowego, nowotwory neuroendokrynne trzustki, obrzęk naczynioruchowy, odma opłucnowa, pancytopenia, perforacja przewodu pokarmowego, piodermia zgorzelinowa, przemijający atak niedokrwienny, rabdomioliza, rak nerkowokomórkowy z przerzutami, rozsiane krzepnięcie wewnątrznaczyniowe, sunitynib, udar mózgu, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia smaku, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zastoinowa niewydolność serca, zator tętnicy płucnej, zatorowość płucna, zespół odwracalnej tylnej leukoencefalopatii, zespół ostrego rozpadu guza, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa